Πώς είναι οργανωμένα τα συστήματα υγείας των Ευρωπαικών χωρών; Ποια είναι τα βασικότερα μοντέλα οργάνωσης;
Υπάρχουν
τέσσερα βασικότερα μοντέλα οργάνωσης των συστημάτων υγείας: Το
Αγγλοσαξονικό μοντέλο που αναπτύχθηκε στην Αγγλία από τον William
Beveridge. Η Αγγλία και η Ιρλανδία είναι πιο αντιπροσωπευτικές χώρες
αυτού του μοντέλου. Η κοινωνική ισότητα, η αποτελεσματικότητα στη
διαχείριση των πόρων και η γεωγραφική αποκέντρωση των υπηρεσιών υγείας,
κυριαρχούν στο σύστημα, ενώ όλοι οι πολίτες απολαμβάνουν της ίσης
πρόσβασης στις υπηρεσίες αυτές. Το δεύτερο σύστημα είναι το ηπειρωτικό
μοντέλο και βασίζεται στις μεταρρυθμίσεις που εμπνεύστηκε ο Bismark το
1883, ο οποίος πρότεινε ένα ασφαλιστικό σύστημα που βασίζεται στην
αυτονομία και αυτοδιαχείριση των επιμέρους ασφαλιστικών ταμείων.
Ανάμεσα στις χώρες που υιοθέτησαν αυτό το σύστημα συγκαταλέγονται η
Γερμανία και οι υπόλοιπες χώρες της κεντρικής Ευρώπης. Το τρίτο πρότυπο
αποτελεί το σκανδιναβικό μοντέλο, όπου η κεντρική και η τοπική
αυτοδιοίκηση είναι επιφορτισμένες με την οικονομική διαχείριση του
συστήματος υγειονομικής φροντίδας. Ανάμεσα στις χώρες που έχουν
υιοθετήσει το συγκεκριμένο σύστημα είναι η Σουηδία, η Δανία και οι
άλλες σκανδιναβικές χώρες. Τέλος, το νοτιοευρωπαϊκό μοντέλο αποτελεί μια
ενδιάμεση φιλοσοφία που έχει στοιχεία τόσο από το αγγλοσαξονικό όσο και
από το ηπειρωτικό μοντέλο. Οι μεταρρυθμίσεις που έγιναν στις χώρες της
Νότιας Ευρώπης κατά τη διάρκεια των δεκαετιών ΄70 και ΄80 αποσκοπούσαν
στην καθιέρωση Εθνικού Συστήματος Υγείας με πρότυπο οργάνωσης βασισμένο
στο αγγλοσαξονικό μοντέλο. Η αποσπασματική υιοθέτηση ωστόσο του
μοντέλου αυτού είχε αποτέλεσμα την αναποτελεσματική διαχείριση των
περιορισμένων πόρων. Ας τα δούμε αναλυτικά:
Η Αγγλία

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου