Child's Sleep

10 Things to Know About Your Child's Sleep

Why Your Kid Needs Her ZZZs

It's not just to keep her from getting cranky! Little bodies need slumber to grow and stay healthy. Her muscles, including the heart, repair themselves during sleep. 
Sleep also controls the signals that tell your kid if she's hungry or full, which helps keep her at a good weight.

Sleep Boosts the Brain

While your kid's in dreamland, her brain stores memories from the day so she can recall them later. That's a key part of learning. 
Your child also needs sleep to help her pay attention in school. If she gets her shut-eye she'll get her work done faster and with fewer mistakes.

How Much Sleep Does My Child Need?

Kids need more snooze-time than you do. Got a toddler? He should get 11 to 14 hours of total sleep in a day. Three- to 5-year-olds need a little less -- about 11 to 13 hours. If your child is 6 to 13, he should get 9 to 11 hours of ZZZs. Teens need 8 to 10 hours, but how much sleep they actually get is another story.

Does My Child Need a Nap?

How much your kid snoozes during the day depends on how much she sleeps at night. 
Your toddler may get most of her 13 hours after the sun goes down, or she may get 8 after dark and make up the rest with naps. 
Most kids stop their daytime napping by age 5. If your child still does it at that age she might need an earlier bedtime. 
If your teen takes an afternoon siesta, it's a sure sign she's not getting enough sleep at night.

How Do I Get My Kid to Bed?

Bedtime doesn't have to be a battle! Stick to a routine, even on the weekends. It can include a soothing bath, brushing teeth, and going to the bathroom, but it should always end in the bedroom. 
Plan an enjoyable wind-down activity before sleep, such as reading by dim light. Make sure the bedroom is dark, cool, quiet, and screen-free. 
For problem sleepers, reserve the bed for shut-eye only -- no reading, homework, or playing games.

Can My Teen Get to Sleep on Time?

It's not "mission impossible," but let's face it, it's not easy either. Your teen's inner clock pushes her to go to bed late at night and sleep in the next morning. 
Dim the lights at night, whether she's ready for bed or not. Keep the bedroom cool. And though it sounds like a no-brainer, tell your teen to unplug -- turn off the TV, cell phone, and computer. 
On weekends, tell her not to sleep later than 2 hours past her weekday wake-up time.

Should School Start Later?

It's a controversial issue for schools and parents, and there's no easy solution. 
Many high school bells ring before 8 a.m. That makes it tough for teens to get enough sleep, since most don't hit the pillow before 11 p.m. 
A later start time might give kids an academic boost. Studies show teens who get the slumber they need have better grades and higher standardized test scores.

Does My Kid Sleep Enough?

You'll know your child gets regular rest if he can nod off 15 to 30 minutes after he goes to to bed at night. In the mornings, he'll wake up easily when it's time to get up. You won't have to go back to his room over and over to make sure he's out of bed. 
More signs he probably gets enough sleep: He doesn't snooze in school and doesn't need naps.

Could It Be a Sleep Disorder?

Most of the time your kid's shut-eye woes are just part of growing up. But sometimes there's a medical condition that's behind the trouble. Watch for snoring, long pauses between breaths, or trouble breathing while he's asleep. He might need to be checked for sleep apnea. 
Sleepwalking, nightmares, or bed-wetting could also be signs of a sleep disorder. Check with your pediatrician to find out what you can do.

Is It ADHD or Not Enough Sleep?

Grown-ups and kids don't act the same when they miss out on sleep. You may slow down, but your child could start bouncing off the walls. This behavior may make it look like he's got ADHD. Your pediatrician can help you figure out what's going on. 
If your child does have ADHD, studies show getting the right amount of sleep can help him pay better attention and act less hyper.
S0URCE : WebMD

Τι πρέπει να κάνω όταν το παιδί μου δεν τρώει κάποια φαγητά; - Children's nutrition: 10 tips for picky eaters

https://www.facebook.com/pediamedcy/videos/2356985797653172/

Μην πιέζετε τα παιδιά να φάνε κάτι που δεν θέλουν!

Η πίεση για κατανάλωση είναι μία από τις συνήθεις πρακτικές που εφαρμόζουν οι γονείς ειδικά στα «ολιγόφαγα» παιδιά. Παρόλο που η πίεση μπορεί να έχει ένα άμεσο αποτέλεσμα σύμφωνο με την αρχική επιθυμία των γονιών, δηλαδή να φάει το παιδί, μακροχρονίως έχει μάλλον αντίθετα αποτελέσματα. Δεν είναι τυχαίο ότι οι περισσότερες τροφικές απέχθειες που αναφέρουν οι ενήλικες αφορούν τρόφιμα τα οποία πιέστηκαν μικροί να καταναλώσουν. Σε τέτοιες περιπτώσεις, ενδείκνυται η ενίσχυση του παιδιού απλώς να δοκιμάσει, η έμφαση στο ότι είναι νόστιμο, η δοκιμή του φαγητού από το γονιό μέσα από το ίδιο το πιάτο του παιδιού, και ο συνδυασμός του τροφίμου με άλλα οικεία και αγαπημένα.  

Μην βιάζεστε να του δώσετε άλλες εναλλακτικές επιλογές!

Ένα συχνό άγχος των γονέων, και ακόμα περισσότερο των γιαγιάδων, είναι μήπως το παιδί μείνει νηστικό. Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα, μόλις το παιδί αρνηθεί να φάει κάτι, να έρχεται αμέσως η εναλλακτική επιλογή, η οποία όπως έχει φανεί είναι  συνήθως χαμηλότερης θρεπτικής αξίας. Επίσης, το παιδί λαμβάνει τελικά το μήνυμα ότι αν πει όχι στις φακές, θα φάει μακαρόνια, πατάτες ή ομελέτα. Ποιος ο λόγος, λοιπόν, να θελήσει έστω και να δοκιμάσει; Για αυτό, είναι προτιμότερο να φάει όσο θέλει από το φαγητό που υπάρχει για όλους και να συμπληρώσει το γεύμα του με σαλάτα, λίγο τυρί και ψωμί, ενδεχομένως με ένα τοστ ή κάποιο περίσσευμα από φαγητό της προηγούμενης μέρας. 

Μην χρησιμοποιείτε το φαγητό ως μέσο επιβράβευσης ή τιμωρίας!

Η πιο συχνή ίσως τεχνική που εφαρμόζουν οι γονείς προκειμένου το παιδί να δοκιμάσει κάτι νέο ή κάτι που δηλώνει ότι δεν του αρέσει είναι να του δώσουν κάποιο δώρο εάν φάει ή αντιθέτως να θέσουν κάποια τιμωρία εάν δεν φάει. Η πρακτική αυτή, δυστυχώς, αποδεικνύεται ολέθρια για τις διατροφικές προτιμήσεις των παιδιών. Τα κάνει να θεωρούν ότι το συγκεκριμένο φαγητό κατά κοινή ομολογία δεν πρέπει να είναι νόστιμο! Σκεφτείτε το! Όταν κάτι είναι νόστιμο δεν χρειάζεται να σου δώσει δώρο κανείς για να το φας… Αντιθέτως, οι αγαπημένες τους λιχουδιές είναι αυτές που αντιμετωπίζονται ως «απαγορευμένες», και οι οποίες συνήθως έχουν και το ρόλο του δώρου, αυξάνοντας έτσι ακόμα περισσότερο την επιθυμία για αυτές και μειώνοντας την επιθυμία για το μη αρεστό φαγητό. Χρειάζεται μεγάλη προσοχή από τη μεριά των γονέων για τον τρόπο που ενισχύουν την κατανάλωση ενός φαγητού, αποφεύγοντας τις φράσεις «εάν φας αυτό, θα φας το άλλο», και να προτιμούν εναλλακτικά πιο ουδέτερες, όπως «πρώτα θα φας αυτό, και μετά το άλλο».  

Μην προσαρμόζετε τις διατροφικές συνήθειες της οικογένειας σε αυτές του παιδιού, αλλά σε αυτές της υγιεινής διατροφής!

Το να πάψετε να μαγειρεύετε μια ολόκληρη κατηγορία τροφίμων (π.χ. όσπρια), επειδή δεν αρέσουν στο παιδί, σίγουρα δεν θα το βοηθήσει να μάθει να τα τρώει! Αντιθέτως, όλη η οικογένεια θα πάψει να τρώει το συγκεκριμένο φαγητό, γεγονός που θα επηρεάσει και τις διατροφικές συνήθειες των άλλων μελών της οικογένειας. Άλλωστε, απαραίτητη προϋπόθεση για να καταναλώσει το παιδί ένα τρόφιμο είναι αυτό να υπάρχει στο σπίτι. Και από τις σπουδαιότερες τεχνικές για να μάθει το παιδί να τρώει κάτι που αρχικώς δεν του αρέσει είναι η συνεχής έκθεση με αυτό. Φαίνεται ότι απαιτούνται 10 ή ακόμα και 15 φορές δοκιμής προκειμένου να μάθουν τα παιδιά να τους αρέσει ένα νέο τρόφιμο. Οπότε, μην παραδίδετε τα όπλα γρήγορα, αλλά με ηρεμία και υπομονή φροντίστε να εκτίθεται το παιδί σας σε ποικιλία τροφίμων.  

Μαγειρέψτε μαζί!

Όποτε ο χρόνος και οι ρυθμοί της καθημερινότητας σας το επιτρέπουν, μαγειρέψτε μαζί με τα παιδιά σας. Το να συμβάλουν κι εκείνα στην παρασκευή του φαγητού θα βοηθήσει να το δουν με άλλο μάτι! Νιώθοντας περήφανα για αυτή τη συμμετοχή, είναι πιο πιθανό να δοκιμάσουν φαγητό «από τα δικά τους χέρια». Παράλληλα, αξιοποιήστε την ευκαιρία που δίνει η προετοιμασία και το μαγείρεμα για να τους μάθετε τα διαφορετικά τρόφιμα και τη σημασία τους στη διατροφή μας. 

Παρουσιάστε το αλλιώς!

Η παρουσίαση του πιάτου παίζει καθοριστικό ρόλο για τα παιδιά. Αφιερώστε λίγο χρόνο σε μια «έξυπνη» παρουσίαση του πιάτου, «κρύψτε» τρόφιμα που δεν τρώει μέσα σε άλλα αγαπημένα ή μαγειρέψτε τα με διαφορετικό τρόπο. Για παράδειγμα, φτιάξτε «φατσούλες» με τα λαχανικά μιας σαλάτας, βάλτε λιωμένα λαχανικά μέσα στο μπιφτέκι ή προσθέστε όσπρια σε μια σαλάτα. Επίσης, δοκιμάστε μια άλλη συνταγή για ένα από τα «ανεπιθύμητα» φαγητά: αφαιρέστε υλικά που μπορεί να έχουν πολύ έντονη γεύση και το απωθούν και αντικαταστήστε τα με άλλα, με τα οποία είναι ήδη εξοικειωμένο. 

Δώστε το παράδειγμα!

Μην ξεχνάτε ότι είστε πρότυπο για τα παιδιά σας. Πρέπει πρώτοι εσείς να είστε συνεπείς σε αυτά που τους ζητάτε. Αν για παράδειγμα ο μπαμπάς τρώει διαφορετικό φαγητό, είναι πολύ λογικό το παιδί να θεωρήσει ότι μπορεί να κάνει το ίδιο. Αντίστοιχα, θα ακολουθήσει τη συνήθεια να τρώει μπροστά στην τηλεόραση, να τρώει γρήγορα ή αργά κλπ. Προσπαθήστε να τρώτε όλοι μαζί όσο συχνότερα μπορείτε, και η ώρα του φαγητού να είναι μια ευχάριστη ώρα για τα παιδιά.

Children's nutrition doesn't have to be frustrating. Consider these strategies to avoid power struggles and help the picky eater in your family eat a balanced diet.

Is your preschooler refusing to eat anything other than chicken nuggets? Or would your toddler rather play than eat anything at all?
If children's nutrition is a sore topic in your household, you're not alone. Many parents worry about what their children eat — and don't eat. However, most kids get plenty of variety and nutrition in their diets over the course of a week. Until your child's food preferences mature, consider these tips for preventing mealtime battles.

1. Respect your child's appetite — or lack of one

If your child isn't hungry, don't force a meal or snack. Likewise, don't bribe or force your child to eat certain foods or clean his or her plate. This might only ignite — or reinforce — a power struggle over food. In addition, your child might come to associate mealtime with anxiety and frustration or become less sensitive to his or her own hunger and fullness cues.
Serve small portions to avoid overwhelming your child and give him or her the opportunity to independently ask for more.

2. Stick to the routine

Serve meals and snacks at about the same times every day. If you child chooses not to eat a meal, a regular snack time will offer an opportunity to eat nutritious food. You can provide milk or 100 percent juice with the food, but offer water between meals and snacks. Allowing your child to fill up on juice, milk or snacks throughout the day might decrease his or her appetite for meals.

3. Be patient with new foods

Young children often touch or smell new foods, and might even put tiny bits in their mouths and then take them back out again. Your child might need repeated exposure to a new food before he or she takes the first bite.
Encourage your child by talking about a food's color, shape, aroma and texture — not whether it tastes good. Serve new foods along with your child's favorite foods. Keep serving your child healthy choices until they become familiar and preferred.

4. Don't be a short-order cook

Preparing a separate meal for your child after he or she rejects the original meal might promote picky eating. Encourage your child to stay at the table for the designated mealtime — even if he or she doesn't eat.

5. Make it fun

Serve broccoli and other veggies with a favorite dip or sauce. Cut foods into various shapes with cookie cutters. Offer breakfast foods for dinner. Serve a variety of brightly colored foods.

6. Recruit your child's help

At the grocery store, ask your child to help you select fruits, vegetables and other healthy foods. Don't buy anything that you don't want your child to eat. At home, encourage your child to help you rinse veggies, stir batter or set the table.

7. Set a good example

If you eat a variety of healthy foods, your child is more likely to follow suit.

8. Be creative

Add chopped broccoli or green peppers to spaghetti sauce, top cereal with fruit slices, or mix grated zucchini and carrots into casseroles and soups.

9. Minimize distractions

Turn off the television and other electronic gadgets during meals. This will help your child focus on eating. Keep in mind that television advertising might also encourage your child to desire sugary or less nutritious foods.

10. Don't offer dessert as a reward

Withholding dessert sends the message that dessert is the best food, which might only increase your child's desire for sweets. You might select one or two nights a week as dessert nights, and skip dessert the rest of the week — or redefine dessert as fruit, yogurt or other healthy choices.
If you're concerned that picky eating is compromising your child's growth and development, consult your child's doctor. He or she can plot your child's growth on a growth chart. In addition, consider recording the types and amounts of food your child eats for three days. The big picture might help ease your worries. A food log can also help your child's doctor determine any problems.
In the meantime, remember that your child's eating habits won't likely change overnight — but the small steps you take each day can help promote a lifetime of healthy eating.

SOURCES : Mayo Clinic Staff , AAP , KIDSHEALTH , ΕΥΖΗΝ

Διαταραχή Ελλειμματικής Προσοχής – Υπερκινητικότητα (ΔΕΠΥ- ADHD )

  Η Διαταραχή Ελλειμματικής Προσοχής – Υπερκινητικότητα είναι μια κατάσταση που στερεί από τα παιδιά την ικανότητα να επικεντρωθούν κάπου και να δώσουν προσοχή 

 

 

Τα παιδιά με ΔΕΠΥ είναι νευρικά και διασπώνται εύκολα. Αυτό καθιστά δύσκολο να μείνουν συγκεντρωμένα σε μια εργασία, να ακούσουν το δάσκαλο ή να τελειώσουν μια αγγαρεία.  Τα παιδιά με ΔΕΠΥ υπολογίζονται στο 3% με 5% του γενικού πληθυσμού, αν και μερικοί ειδικοί πιστεύουν ότι το ποσοστό ανεβαίνει στο 10%.

Aπροσεξία

Το κύριο σύμπτωμα της ΔΕΠΥ είναι η ανικανότητα των παιδιών να δώσουν προσοχή σε κάτι. Τα παιδιά μπορεί να έχουν πρόβλημα ακούγοντας ένα ηχείο, να ακολουθήσουν οδηγίες, να τελειώσουν μια δουλειά ή να φυλάξουν και να παρακολουθούν τα προσωπικά τους αντικείμενα. Μπορεί να ονειροπολούν συχνά και να κάνουν λάθη απροσεξίας. Εχουν την τάση να αποφεύγουν δραστηριότητες που απαιτούν παρατεταμένη συγκέντρωση και βαριούνται εύκολα.

Υπερκινητικότητα

Ενα άλλο συστατικό της ΔΕΠΥ είναι η αδυναμία του παιδιού να καθίσει ήσυχο. Μπορεί να τρέχει και να σκαρφαλώνει συνεχώς σε πράγματα, ακόμα και σε εσωτερικούς χώρους. Οταν κάθεται είναι ανήσυχο, νευριάζει ή χοροπηδάει στο κάθισμά του. Μερικά παιδιά με ΔΕΠΥ μιλούν υπερβολικά και είναι δύσκολο να παίξουν ήσυχα.

Παρορμητικότητα

Ενα ακόμα σημάδι της ΔΕΠΥ είναι η παρορμητικότητα. Το παιδί δεν κάθεται στη σειρά του μαζί με τα άλλα, διακόπτει τους άλλους, σπεύδει να απαντήσει πριν καν ο δάσκαλος τελειώσει την ερώτηση. Αυτή η πτυχή της ΔΕΠΥ καθιστά δύσκολο για τα παιδιά να περιμένουν τη σειρά τους, ή να σκέφτονται προτού ενεργήσουν.

Επιπτώσεις ΔΕΠΥ στην καθημερινή ζωή

Αν δεν δοθεί η απαραίτητη θεραπεία η ΔΕΠΥ μπορεί να επηρεάσει την ανάπτυξη του παιδιού κοινωνικά και ακαδημαϊκά. Η αδυναμία να εστιάσει συχνά το οδηγεί σε κακή απόδοση στο σχολείο. Τα παιδιά που διακόπτουν τους άλλους ή δεν περιμένουν τη σειρά τους, μπορεί να έχουν πρόβλημα να κάνουν και να διατηρήσουν φίλους. Τα εμπόδια αυτά μπορεί να οδηγήσουν σε χαμηλή αυτοεκτίμηση και επικίνδυνες συμπεριφορές. Η ΔΕΠΥ αυξάνει επίσης τον κίνδυνο κατάθλιψης παιδικής ηλικίας και διαταραχών άγχους.

Αιτίες της ΔΕΠΥ

Τα παιδιά με ΔΕΠΥ έχουν μικρότερη δραστηριότητα σε περιοχές του εγκεφάλου που ελέγχουν την προσοχή. Μπορεί επίσης να έχουν ανισορροπίες στους χημικούς «αγγελιοφόρους» του εγκεφάλου, τους λεγόμενους νευροδιαβιβαστές. Δεν είναι σαφές τι προκαλεί αυτές τις ανωμαλίες, αλλά πολλοί ειδικοί πιστεύουν ότι παίζει ρόλο η γενετική γιατί η ΔΕΠΥ είναι σε μεγάλο βαθμό κληρονομική, καθώς ένα ποσοστό 76% των παιδιών με ΔΕΠΥ έχουν συνήθως έναν συγγενή με αυτή τη διαταραχή.

Διάγνωση της ΔΕΠΥ

Δεν υπάρχουν εργαστηριακές εξετάσεις για την ανίχνευση της ΔΕΠΥ. Αντ’ αυτού οι γιατροί βασίζονται στην ανταπόκριση του ασθενούς σε ερωτήσεις, περιγραφή της οικογένειας για τα προβλήματα συμπεριφοράς του παιδιού και στην αξιολόγηση που γίνεται από τους δασκάλους στο σχολείο. Ενα παιδί που έχει ΔΕΠΥ εμφανίζει κάποιο συνδυασμό ελλειμματικής προσοχής, υπερκινητικότητας και παρορμητικότητας για τουλάχιστον έξι μήνες σε ένα βαθμό που είναι απροσάρμοστος και αταίριαστος με την ηλικία του. Η έναρξη των συμπτωμάτων έχει εμφανιστεί προτού το παιδί συμπληρώσει τα 7 του χρόνια.

Τύποι ΔΕΠΥ

Υπάρχουν τρεις μορφές της ΔΕΠΥ. Ο συνδυασμένος τύπος είναι ο πιο κοινός και ισχύει και για τα παιδιά που παρουσιάζουν έλλειψη προσοχής, υπερκινητικότητα και προσαρμοστικότητα. Στον υπερκινητικό/παρορμητικό τύπο, τα παιδιά είναι νευρικά και δεν μπορούν να ελέγξουν τις παρορμήσεις τους. Τα παιδιά με τον απρόσεκτο τύπο, που παλαιότερα ονομαζόταν διαταραχή ελλειμματικής προσοχής, έχουν πρόβλημα με την εστίαση πάνω σε συγκεκριμένα πράγματα. Αλλά δεν είναι υπερβολικά ζωηρά και συνήθως δεν κάνουν φασαρία στην τάξη.

Τα φάρμακα για ΔΕΠΥ

Τα διεγερτικά φάρμακα μπορεί να βοηθήσουν στην αύξηση της προσοχής ενός παιδιού, ενώ παράλληλα βοηθούν στον έλεγχο της υπερκινητικότητας και της παρορμητικής συμπεριφοράς. Οι μελέτες δείχνουν πως αυτά τα φάρμακα λειτουργούν στο 70% έως 80% των ατόμων με ΔΕΠΥ, αν και μπορεί να έχουν κάποιες ανησυχητικές παρενέργειες. Τα μη διεγερτικά φάρμακα μπορούν επίσης να αποτελέσουν επιλογές για κάποια παιδιά.

Σύμβουλοι για ΔΕΠΥ

Σύμβουλοι – ψυχολόγοι μπορούν να βοηθήσουν ένα παιδί με ΔΕΠΥ να μάθει να χειρίζεται τις απογοητεύσεις και να οικοδομήσει μια αυτοεκτίμηση. Μπορούν, επίσης, να παράσχουν υποστηρικτικές στρατηγικές στους γονείς. Ενα συγκεκριμένο είδος θεραπείας, που ονομάζεται «εκπαίδευση σε κοινωνικές δεξιότητες», μπορεί να βοηθήσει τα παιδιά να βελτιώσουν την ικανότητά τους, να είναι πιο ευέλικτα στις κοινωνικές τους συναναστροφές και να μοιράζονται πράγματα. Μελέτες έχουν δείξει ότι η μακροχρόνια θεραπεία με συνδυασμό φαρμάκων και συμπεριφοριστική θεραπεία (ψυχοθεραπευτική προσέγγιση που έχει στόχο να βοηθήσει τους ανθρώπους να νιώσουν καλύτερα) είναι πιο αποτελεσματική απ’ ό,τι μόνη της η φαρμακευτική αγωγή.

Ειδική Εκπαίδευση για παιδιά με ΔΕΠΥ

Τα παιδιά με ΔΕΠΥ μπορούν να εκπαιδευτούν στις κανονικές σχολικές τάξεις, αλλά μερικά λειτουργούν καλύτερα σε ένα πιο δομημένο περιβάλλον. Η ειδική εκπαίδευση είναι ένα είδος εκπαίδευσης που έχει σχεδιαστεί για να ανταποκρίνεται στις ειδικές ανάγκες των παιδιών με μαθησιακές δυσκολίες ή διαταραχές συμπεριφοράς. Δεν πληρούν όλα τα παιδιά με ΔΕΠΥ τις προϋποθέσεις για την ειδική αγωγή.

Ο ρόλος της ρουτίνας

Οι γονείς μπορούν να βοηθήσουν τα παιδιά στο σπίτι όπου οι δομές είναι πιο ξεκάθαρες και οι ρουτίνες πιο σαφείς. Καταρτίζοντας ένα καθημερινό πρόγραμμα, μπορούν να υπενθυμίζουν στο παιδί τους τι πρέπει να κάνει σε κάθε δεδομένη στιγμή. Αυτό μπορεί να βοηθήσει το παιδί να εστιάσει στις εργασίες που πρέπει να κάνει κάθε μέρα. Το πρόγραμμα θα πρέπει να περιλαμβάνει συγκεκριμένες ώρες για το ξύπνημα, το φαγητό, το παιχνίδι, την εργασία, τις δουλειές, τις διάφορες δραστηριότητες και την ώρα που πρέπει να πάει για ύπνο το βράδυ.

Δίαιτες για παιδιά με ΔΕΠΥ

Οι απόψεις διίστανται σχετικά με το αν η διατροφή μπορεί να βελτιώσει τα συμπτώματα της ΔΕΠΥ. Ενώ οι μελέτες δείχνουν πως οι δίαιτες έχουν ανάμεικτα αποτελέσματα, ορισμένοι ειδικοί πιστεύουν πως υπάρχουν κάποιες τροφές που κάνουν καλό στον εγκέφαλο και μπορούν να μειώσουν τα συμπτώματα της ΔΕΠΥ. Υψηλές σε πρωτεΐνες τροφές, όπως τα αυγά, το κρέας, τα φασόλια, οι ξηροί καρποί, μπορούν να βελτιώσουν την συγκέντρωση. Θα μπορούσατε επίσης να αντικαταστήσετε τους απλούς υδατάνθρακες, όπως τα γλυκά και το άσπρο ψωμί, με σύνθετους υδατάνθρακες, όπως τα αχλάδια και το ψωμί ολικής αλέσεως. Συζητήστε με τον παιδίατρο πριν προχωρήσετε σε οποιεσδήποτε δραματικές αλλαγές στη διατροφή του παιδιού σας.

ΔΕΠΥ και πρόχειρο φαγητό

Ενώ πολλά παιδιά ερεθίζονται μετά από την κατανάλωση πρόχειρου φαγητού, δεν υπάρχει καμία απόδειξη πως η ζάχαρη αποτελεί μία από τις αιτίες της ΔΕΠΥ. Ο ρόλος των πρόσθετων τροφίμων στην ενίσχυση των συμπτωμάτων της ΔΕΠΥ δεν έχει επιβεβαιωθεί. Μερικοί γονείς πιστεύουν ότι τα συντηρητικά και οι χρωστικές των τροφίμων επιδεινώνουν τα συμπτώματα της ΔΕΠΥ και έτσι είναι λογικό να αποφεύγουν αυτές τις ουσίες.

ΔΕΠΥ και τηλεόραση

Η σύνδεση ΔΕΠΥ και τηλεόρασης είναι ασαφής, αλλά σε κάθε περίπτωση συνιστάται ο περιορισμός της έκθεσης των μικρών παιδιών σ’ αυτήν. Καλό είναι να αποθαρρύνετε τα παιδιά κάτω των 2 ετών να παρακολουθούν, ενώ για τα μεγαλύτερα αρκεί να παρακολουθούν έως δύο ώρες ημερησίως. Για να βοηθήσετε το παιδί σας να αναπτύξει δεξιότητες συγκέντρωσης, πρέπει να ενθαρρύνετε δραστηριότητες όπως παιχνίδια, παζλ και ανάγνωση.

Πρόληψη της ΔΕΠΥ

Δεν υπάρχει ασφαλής τρόπος για την πρόληψη της ΔΕΠΥ στα παιδιά, αλλά υπάρχουν κάποια βήματα που μπορείτε να ακολουθήσετε για να μειώσετε τον κίνδυνο. Μπορείτε να αυξήσετε τις πιθανότητες να μην έχει το παιδί σας ΔΕΠΥ, παραμένοντας υγιής στη διάρκεια της εγκυμοσύνης. Ξεκινήστε αποφεύγοντας το αλκοόλ, τα ναρκωτικά και τον καπνό κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης. Τα παιδιά των οποίων οι μητέρες κάπνιζαν κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, έχουν διπλάσιες πιθανότητες να εμφανίσουν ΔΕΠΥ.
ΠΗΓΗ : medinova.gr

Does Nutrition Play a Role in ADHD? - ΔΕΠΥ και Διατροφή

https://paediamed.blogspot.com/2019/03/adhd.html

Σύμφωνα με μια νέα ισπανική μελέτη που δημοσιεύτηκε στην επιθεώρηση Pediatrics (2017), τα παιδιά που τρώνε σύμφωνα με τα πρότυπα της μεσογειακής διατροφής είναι ως έναν βαθμό προστατευμένα από τη ΔΕΠΥ.

Στη σχετική δοκιμή συμμετείχαν 120 παιδιά ηλικίας 6 έως 16 ετών και όσα από αυτά δεν ακολουθούσαν στενά τις επιταγές της μεσογειακής διατροφής φάνηκε να έχουν επτά φορές περισσότερες πιθανότητες να εκδηλώσουν ΔΕΠΥ.
Χαρακτηριστικό της μεσογειακής διατροφής είναι ότι περιλαμβάνει σημαντική ποσότητα Ω3 λιπαρών οξέων. Παλαιότερες μελέτες έχουν υπογραμμίσει την άμεση σχέση μεταξύ αυτών των υγιεινών λιπαρών και της ΔΕΠΥ.

Οι ερευνητές ήδη γνώριζαν ότι μια ανθυγιεινή διατροφή πλούσια σε κορεσμένα λιπαρά, επεξεργασμένη ζάχαρη και επεξεργασμένα τρόφιμα και ταυτόχρονα φτωχή σε φρέσκα φρούτα και λαχανικά συνδέεται με αυξημένο κίνδυνο για ΔΕΠΥ. Στη νέα μελέτη αναδείχθηκε μια θετική συσχέτιση μεταξύ της τήρησης των προτύπων της μεσογειακής διατροφής και του μειωμένου κινδύνου εκδήλωσης της διαταραχής. Όπως επισημαίνουν οι ερευνητές, για την προστασία από τη ΔΕΠΥ δεν πρέπει να εστιάζουμε σε συγκεκριμένα συστατικά αλλά στις διατροφικές συνήθειες συνολικά.
Η αυθεντική μεσογειακή διατροφή περιλαμβάνει σε μεγάλη ποσότητα τα φρούτα, τα λαχανικά, τους σπόρους (προϊόντα ολικής άλεσης κατά προτίμηση), το ελαιόλαδο, τα όσπρια, τα βότανα και τα μπαχαρικά. Κάθε γεύμα πρέπει να βασίζεται στα προϊόντα από αυτήν την ομάδα. Αμέσως μετά, σε λίγο μικρότερη ποσότητα, πρέπει να καταναλώνονται ψάρια και θαλασσινά, με συχνότητα όχι μικρότερη από δύο φορές την εβδομάδα. Σε μικρές ποσότητες, αλλά ακόμη και σε καθημερινή βάση, επιτρέπονται τα πουλερικά, τα αυγά, το τυρί και το γιαούρτι. Τέλος, σε πολύ μικρή ποσότητα πρέπει να καταναλώνονται το κόκκινο κρέας και τα γλυκά.

Does Nutrition Play a Role in ADHD?

There's no evidence that the behavioral disorder ADHD is caused by diet.
However, research suggests that for some people, dietary changes can improve symptoms.
In fact, a substantial amount of research has examined how nutrition affects ADHD.
This article is an overview of these findings, discussing the foods, diets and supplements involved.

What Is ADHD?

Attention deficit hyperactivity disorder (ADHD) is a neurodevelopmental disorder involving inattention, hyperactivity and impulsiveness.
It's one of the most common disorders children can have, but also affects many adults .
The exact cause of ADHD is unclear, but research shows that genetics play a major role. Other factors, such as environmental toxicity and poor nutrition during infancy, have also been implicated .
ADHD is believed to originate from low levels of dopamine and noradrenaline in the region of the brain responsible for self-regulation .
When these functions are impaired, people struggle to complete tasks, perceive time, stay focused and curb inappropriate behavior .
This, in turn, affects the ability to work, do well in school and maintain appropriate relationships, which can decrease quality of life .
ADHD is not considered to be a curable disorder, and treatment instead aims to reduce symptoms. Behavioral therapy and medication are mostly used .
However, dietary changes may also help manage symptoms ).

Bottom Line: ADHD is a complicated behavioral disorder, and common treatments include therapy and medication. Dietary changes may also be useful.

Nutrition and Behavior

The science behind food's effects on behavior is still quite new and controversial. However, everyone can agree that certain foods do affect behavior.
For example, caffeine can increase alertness, chocolate can affect mood and alcohol can totally change behavior ).
Nutritional deficiencies can also affect behavior. One study concluded that taking a supplement of essential fatty acids, vitamins and minerals led to a significant reduction in antisocial behavior, compared to a placebo .
Vitamin and mineral supplements can also reduce antisocial behavior in children, and poly-unsaturated fatty acids have been shown to decrease violence .
Since foods and supplements have been shown to influence behavior, it seems plausible that they could also affect ADHD symptoms, which are largely behavioral.
For this reason, a good amount of nutrition research has looked into the effects of foods and supplements on ADHD.
Mostly, two types of studies have been performed:

• Supplement studies: Supplementing with one or several nutrients.
• Elimination studies: Eliminating one or several ingredients from the diet.

Bottom Line: Studies show that certain foods and supplements do affect behavior. For these reasons, quite a few studies have looked into how nutrition affects ADHD symptoms, which are mostly behavioral.

Supplement Studies: A Research Review

Many studies have shown that children with ADHD often have unhealthy eating habits or nutrient deficiencies .
This caused researchers to speculate that supplements might help improve symptoms.
Nutrition studies have looked into the effects of several supplements on ADHD symptoms, including amino acids, vitamins, minerals and omega-3 fatty acids.

Amino Acid Supplements

Every cell in your body needs amino acids to function. Among other things, amino acids are used to make neurotransmitters, or signaling molecules in the brain.In particular, the amino acids phenylalanine, tyrosine and tryptophan are used to make the neurotransmitters dopamine, serotonin and norepinephrine.
People with ADHD have been shown to have problems with these neurotransmitters, as well as low blood and urine levels of these amino acids .
For this reason, a few trials have examined how amino acid supplements affect ADHD symptoms in children.
Tyrosine and s-adenosylmethionine supplements have provided mixed results, with some studies showing no effects and others showing modest benefits .

Bottom Line: Amino acid supplements for ADHD show some promise, but more studies need to be done. For now, the results are mixed.

Vitamin and Mineral Supplements

Iron and zinc deficiencies can cause cognitive impairment in all children, whether or not they have ADHD ).However, lower levels of zinc, magnesium, calcium and phosphorous have repeatedly been reported in children with ADHD .
Several trials have looked into the effects of zinc supplements, and all of them reported improvements in symptoms .
Two other trials assessed the effects of iron supplements on children with ADHD. They also found improvements, but again, more research is needed .
The effects of mega-doses of vitamins B6, B5, B3 and C have also been examined, but no improvements to ADHD symptoms were reported).
Nevertheless, a 2014 trial of a multivitamin and mineral supplement did find an effect. The adults taking the supplement showed a convincing improvement on ADHD rating scales after 8 weeks, compared to the placebo group .

Bottom Line: The results from vitamin and mineral supplement studies have been mixed, but several show promise.

Omega-3 Fatty Acid Supplements

Omega-3 fatty acids play important roles in the brain.Children with ADHD generally have lower levels of omega-3 fatty acids than children who don't have ADHD ).
What's more, the lower their omega-3 levels, the more learning and behavioral problems the ADHD children seem to have ).
Therefore, it's not surprising that many studies have found omega-3 supplements to cause modest improvements to ADHD symptoms .
Omega-3 fatty acids appeared to help improve task completion and inattention. Additionally, they decreased aggression, restlessness, impulsiveness and hyperactivity .

Bottom Line: Numerous trials have found that omega-3 supplements can bring about modest improvements in ADHD symptoms.

Elimination Studies: A Research Review

People with ADHD are more likely to have adverse reactions to food, causing speculation that eliminating problematic foods might help improve symptoms .
Studies have examined the effects of eliminating many ingredients, including food additives, preservatives, sweeteners and allergenic foods.

Eliminating Salicylates and Food Additives

By accident, an allergist named Dr. Feingold discovered that food could affect behavior. In the 1970s, he prescribed a diet to his patients that eliminated certain ingredients that produced a reaction for them.
The diet was free of salicylates, which are compounds found in many foods, medications and food additives.
While on the diet, some of Feingold's patients noted an improvement in their behavioral problems.
Soon after, Feingold started recruiting children diagnosed with hyperactivity for dietary experiments. He claimed that 30–50% of them improved on the diet .
His work was celebrated by many parents, who formed the still-existent Feingold Association of the United States .
Although reviews concluded the Feingold diet was not an effective intervention for hyperactivity, it stimulated further research into the effects of food and additive elimination on ADHD .

Bottom Line: The Feingold diet pioneered elimination diet research for ADHD. It improved symptoms in children with ADHD, although recent evidence is mixed.

Eliminating Artificial Colorants and Preservatives

After the Feingold diet was no longer considered effective, researchers narrowed their focus to look at artificial food colors (AFCs) and preservatives.This is because these substances seem to affect the behavior of children, regardless of whether or not they have ADHD .
One study followed 800 children suspected of hyperactivity. 75% of them improved while on an AFC-free diet, but relapsed once given AFCs again .
Another study found that hyperactivity was increased when 1,873 children consumed AFCs and sodium benzoate, a preservative .
Even though these studies indicate that AFCs can increase hyperactivity, many people claim the evidence is not strong enough ).
Nonetheless, the FDA requires certain AFCs to be listed on food packages. The EU, on the other hand, requires foods containing AFCs to have a label warning of adverse effects to children's attention and behavior

Bottom Line: AFCs may affect behavior in children, although some say the evidence is not strong enough. However, the FDA and the EU require food labels to list additives.

Eliminating Sugar and Artificial Sweeteners

Soft drinks have been linked to increased hyperactivity, and low blood sugar is also common in those with ADHD ).Furthermore, some observational studies have found sugar intake to be related to ADHD symptoms in children and adolescents .
However, one review looking into sugar and behavior found no effects. Two trials studying the artificial sweetener aspartame also found no effects .
Theoretically, it's more likely that sugar causes inattention, rather than hyperactivity, as blood sugar imbalances can cause attention levels to drop.

Bottom Line: Sugar and artificial sweeteners have not been shown to directly affect ADHD. However, they may have indirect effects.

The Few Foods Elimination Diet

The Few Foods Elimination Diet is a method that tests how people with ADHD respond to foods. Here's how it works:

• Elimination: Follow a very restricted diet of low-allergen foods that are unlikely to cause adverse effects. If symptoms get better, enter the next phase.
• Reintroduction: Foods suspected of causing adverse effects are reintroduced every 3–7 days. If symptoms return, the food is identified as "sensitizing."
• Treatment: A personal dietary protocol is prescribed. It avoids sensitizing foods as much as possible, in order to minimize symptoms.

Twelve different studies have tested this diet, each of which lasted 1–5 weeks and included 21–50 children. Eleven of the studies found a statistically significant decrease in ADHD symptoms in 50–80% of the participants, while the other one found improvements in 24% of the children .Of the children who responded to the diet, most reacted to more than one food. While this reaction varied by individual, cow's milk and wheat were the most common offenders .
The reason why this diet works for some children and not others is unknown.

Bottom Line: The Few Foods Elimination Diet is a diagnostic tool to rule out problems with food. All studies have found a favorable effect in a subgroup of children, usually more than half.

Take Home Message

Research on the effects of food on ADHD symptoms is far from conclusive.
Yet the studies mentioned here suggest that diet can have powerful effects on behavior.

 SOURCE : healthline

Ο ρόλος του σχολείου στην πρόληψη της παιδικής παχυσαρκίας

Δεδομένου ότι τα σχολεία έχουν τη μεγαλύτερη δυνατή πρόσβαση στον παιδικό πληθυσμό και διαθέτουν πολλά μέσα για να επηρεάσουν τις συμπεριφορές των παιδιών, μπορούν να διαδραματίσουν σημαντικό ρόλο στην πρόληψη της παιδικής παχυσαρκίας. Σε παγκόσμιο επίπεδο οι σχετικές μελέτες σε σχολικό περιβάλλον που αποδεικνύονται αποτελεσματικές ως προς το να επηρεάζουν τις διαιτητικές συμπεριφορές των παιδιών είναι κατά κύριο λόγο πολυδιάστατες, δηλαδή εμπλέκουν διάφορες πτυχές του σχολικού περιβάλλοντος και όχι μόνο μία, και έχουν μεγάλη διάρκεια. Ο ρόλος του σχολείου στην ενίσχυση των ισορροπημένων συνηθειών διατροφής και σωματικής δραστηριότητας –και κατ’ επέκταση στην πρόληψη της παιδικής παχυσαρκίας- έχει από καιρό απομακρυνθεί από την παροχή γνώσεων και μόνο. Καθώς έχει φανεί ότι η παροχή γνώσης από μόνη της δεν είναι αρκετή για να αλλάξουν τα παιδιά την τελική συμπεριφορά (άλλωστε τα παιδιά στις μέρες μας δεν φαίνεται να στερούνται γνώσεων), καλούνται όλα τα μέλη της σχολικής κοινότητας και όλα τα μέσα που το σχολείο διαθέτει να συμβάλλουν το καθένα με το δικό του τρόπο, ώστε να διαμορφώσουν ένα υποστηρικτικό περιβάλλον για την υιοθέτηση ενός υγιεινού τρόπου ζωής. Τέτοιες πτυχές περιλαμβάνουν την πολιτική του σχολείου ως προς την προτεραιότητα των θεμάτων διατροφής και άσκησης, τη διαμόρφωση των σχολικών υποδομών που σχετίζονται με το φαγητό, την ανανέωση του εκπαιδευτικού προγράμματος, την εκπαίδευση του προσωπικού, την παροχή υπηρεσιών υγείας στο σχολείο, τη συνεργασία με τους γονείς και άλλους φορείς της ευρύτερης κοινότητας.

Καίριο ρόλο στη διαμόρφωση των διαιτητικών συνηθειών των μαθητών στο σχολικό περιβάλλον παίζουν οι κύριοι χώροι τροφοδοσίας και εστίασης, δηλαδή το κυλικείο ή η τραπεζαρία. Οποιαδήποτε βελτίωση του σχολικού περιβάλλοντος σε θέματα διατροφής δεν νοείται χωρίς την ανάλογη υποστήριξη ως προς τα τρόφιμα που διατίθενται εντός του. Για τα είδη των προϊόντων που ενδείκνυνται ή δεν ενδείκνυνται να πωλούνται στα κυλικεία υπάρχουν σχετικές οδηγίες σε εθνικό επίπεδο. Σε γενικές γραμμές, πρέπει να περιορίζεται η διάθεση έτοιμων αρτοσκευασμάτων, όπως σφολιάτες, και να προωθείται η πώληση πιο υγιεινών προϊόντων, όπως είναι τα φρούτα, τα σνακ με βάση το ψωμί, το γάλα, το γιαούρτι. Βεβαίως, οι αλλαγές στην πολιτική του κυλικείου, για να είναι αποδεκτές, θα χρειαστούν το συντονισμό και τη συνεργασία διαφόρων ομάδων της σχολικής κοινότητας, όπως της διοίκησης, των εκπαιδευτικών, των γονέων, ακόμα και των μαθητών. Είναι, επίσης, σημαντικό τα τρόφιμα που επιθυμεί να προωθήσει το σχολείο πέρα από διαθέσιμα να είναι και φανερά. Στο ίδιο πλαίσιο ανήκει και η διαθεσιμότητα και πρόσβαση σε νερό βρύσης/ψύκτη, πολιτική η οποία αναγνωρίζεται μεταξύ άλλων ως μέτρο για την πρόληψη της παιδικής παχυσαρκίας σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Το σκεπτικό, δηλαδή, πίσω από αυτές τις πολιτικές είναι με λίγα λόγια το εξής: εάν στόχος είναι να αυξηθεί η κατανάλωση νερού, δεν είναι αρκετό να διδάσκονται τα παιδιά τη σημασία που έχει να προτιμούν το νερό ως κύριο ενυδατικό μέσο, ενώ το σχολείο δεν το έχει άμεσα διαθέσιμο και παράλληλα προωθεί άλλες εναλλακτικές.

Ως προς το ωρολόγιο πρόγραμμα εξέχουσα σημασία έχει το μάθημα της Φυσικής Αγωγής, η συμμετοχή στο οποίο συμβάλλει στην εξασφάλιση της ελάχιστης συνιστώμενης σωματικής δραστηριότητας για τα παιδιά. Αν και δεν είναι η μόνη ευκαιρία για τους μαθητές να είναι σωματικά δραστήριοι, το μάθημα της Φυσικής Αγωγής, έχοντας τακτική βάση και οργανωμένη δομή, αφενός δίνει τη δυνατότητα για ενασχόληση με άσκηση, αφετέρου εξοικειώνει τους μαθητές με την έννοια της συστηματικής σωματικής δραστηριότητας. Μελέτες έχουν δείξει ότι αύξηση της «δόσης» της σωματικής δραστηριότητας που πραγματοποιούν οι μαθητές στο σχολείο (είτε αυξάνοντας τις ώρες του μαθήματος ή τη συχνότητα, είτε προσθέτοντας το πρωί λίγα λεπτά άσκησης ή το απόγευμα) οδηγούν σε βελτίωση πολλών παραμέτρων της υγείας τους σε σχέση με το συμβατικό πρόγραμμα φυσικής αγωγής. Πέρα, όμως, από τον άμεσο ρόλο να εμπλέξει τους μαθητές στην άσκηση, το μάθημα της Φυσικής Αγωγής θα πρέπει να έχει τέτοια φύση, ώστε να προάγει τη σωματική δραστηριότητα και να την κάνει αγαπητή στα παιδιά. Οι Καθηγητές Φυσικής Αγωγής επιφορτίζονται με την ευθύνη να βρίσκουν διασκεδαστικά είδη σωματικής δραστηριότητας, τα οποία να μην αποκλείουν κανένα μαθητή.

Στο ωρολόγιο πρόγραμμα μπορούν να ενταχθούν και άλλες δράσεις, αμιγώς εκπαιδευτικές ή όχι. Για παράδειγμα, μαθήματα με θεματολογία σχετική με την αγωγή της υγείας και τη διατροφή, την εικόνα σώματος και την υγιή στάση απέναντι στην τροφή, διαφόρων ειδών εργασίες από τους μαθητές, επισκέψεις σε χώρους σχετικούς με την προαγωγή της υγείας, δημοσίευση σχετικού υλικού, και γενικότερα ενασχόληση με θέματα διατροφής και σωματικής δραστηριότητας μέσα από διαθεματική συνεργασία μεταξύ των μαθημάτων, προσδίδοντας ένα διασκεδαστικό χαρακτήρα στις δράσεις (π.χ. μέσα από τα καλλιτεχνικά, τη μουσική).

Για την υλοποίηση βεβαίως όλων αυτών των δραστηριοτήτων οι εκπαιδευτικοί του σχολείου έχουν πρωτεύοντα ρόλο, εφόσον αυτοί θα κληθούν να εντάξουν τέτοιες δράσεις στο συμβατικό τους πρόγραμμα. Στο πλαίσιο αυτό θα χρειαστούν υποστήριξη, ώστε η πολιτική του σχολείου, η συνεργασία μεταξύ τους αλλά και η εκπαίδευση των ίδιων –κυρίως σε ό,τι αφορά το εκπαιδευτικό κομμάτι της αγωγής υγείας και της διατροφής- είναι στοιχεία που θα πρέπει να ληφθούν υπόψη. Ο ρόλος των εκπαιδευτικών, όμως, δεν είναι μόνο η εκπαίδευση, αλλά και η διαπαιδαγώγηση γενικότερα των μαθητών. Στο πλαίσιο αυτό, για να ενισχύουν τις επιθυμητές συμπεριφορές διατροφής και σωματικής δραστηριότητας των μαθητών θα πρέπει να είναι προσεκτικοί με τη γλώσσα και τον τρόπο προσέγγισης που χρησιμοποιούν, έχοντας κατά νου ότι για να υιοθετήσει ένας μαθητής μια επιθυμητή συμπεριφορά δεν χρειάζεται να πεισθεί με τη λογική, αλλά να ενθαρρυνθεί, να υποστηριχτεί και να δει τη συμπεριφορά αυτή να εφαρμόζεται από τα πρότυπά του, μεταξύ των οποίων και οι εκπαιδευτικοί.

Τέλος, το σχολείο μπορεί να εμπλέξει ομάδες και φορείς εκτός των «τειχών» του, όπως είναι οι γονείς (π.χ. με ενημερωτικές συναντήσεις ή υλικό, εμπλοκή στις εργασίες των μαθητών) ή η τοπική κοινωνία (π.χ. επαγγελματίες υγείας, προμηθευτές τροφίμων).

Για να είναι αποτελεσματικό το σχολείο στην πρόληψη της παιδικής παχυσαρκίας, θα πρέπει να εμπλέξει όσες περισσότερες πτυχές από αυτές που αναφέρονται παραπάνω και να τις εντάξει αβίαστα στη σχολική καθημερινότητα. Μόνο η συντονισμένη προσπάθεια και συνεργασία των διαφόρων μερών της σχολικής κοινότητας και η βιωματική εμπλοκή των μαθητών μπορούν να στηρίξουν τις επιθυμητές συμπεριφορές διατροφής και σωματικής δραστηριότητας, και συνεπώς ένα υγιές σωματικό βάρος για τους μαθητές.

ΠΗΓΗ : ΕΥΖΗΝ

GLUTEN FREE DIET - ΔΙΑΙΤΑ ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΓΛΟΥΤΕΝΗΣ

LEARN MORE 
https://paediamed.blogspot.com/2018/05/what-is-celiac-disease.html
 https://paediamed.blogspot.com/2018/05/blog-post_7.html

Παιδική παχυσαρκία: Ο ρόλος της βιταμίνης D στην πρόληψη & την αντιμετώπισή της

Η παχυσαρκία αποτελεί ένα από τα πιο σημαντικά προβλήματα δημόσιας υγείας του 21ου αιώνα, και έχει πάρει διαστάσεις «επιδημίας» τόσο στη χώρα μας όσο και στον υπόλοιπο κόσμο.

Στην Ελλάδα (αλλά και στην Κύπρο), τα ποσοστά υπέρβαρων και παχύσαρκων παιδιών ηλικίας 2-5 ετών ανέρχονται σε 14,6% και 5,7%, αντίστοιχα, ενώ τα ποσοστά υπέρβαρων και παχύσαρκων παιδιών και εφήβων ηλικίας 6-12 ετών ανέρχονται σε 30,9% και 10,3%, αντίστοιχα.

Η παχυσαρκία κατά την παιδική και εφηβική ηλικία οδηγεί σε παχυσαρκία κατά την ενήλικη ζωή.
Οι επιπλοκές της παχυσαρκίας περιλαμβάνουν ινσουλινοαντοχή και διαβήτη τύπου 2, υπέρταση, διαταραχές του ενδοθηλίου, καρδιαγγειακά προβλήματα, υπερλιπιδαιμία και διαταραχές της νεφρικής λειτουργίαςκαι ευθύνονται για σημαντική αύξηση της νοσηρότητας και θνησιμότητας, καθώς και για σημαντικά υψηλό ποσοστό των δαπανών δημόσιας υγείας για την αντιμετώπιση των επιπλοκών της.

Η βιταμίνη D προάγει την απώλεια σωματικού βάρους και βελτιώνει παράγοντες καρδιομεταβολικού κινδύνου και ψυχικής υγείας σε υπέρβαρα και παχύσαρκα παιδιά και εφήβους, σύμφωνα με μελέτη που παρουσιάστηκε στο 57ο Ετήσιο Συνέδριο της Ευρωπαϊκής Εταιρείας Παιδιατρικής Ενδοκρινολογίας (ESPE, European Society for Pediatric Endocrinology).

Τα ευρήματα αυτά υποδηλώνουν ότι η θεραπεία υποκατάστασης με βιταμίνη D, σε περίπτωση έλλειψης ή ανεπάρκειάς της, μπορεί να αποτελέσει μέρος μιας αποτελεσματικής στρατηγικής για την αντιμετώπιση της παχυσαρκίας κατά την παιδική και εφηβική ηλικία, και να μειώσει τον κίνδυνο σοβαρών επιπλοκών της, όπως η καρδιαγγειακή νόσος και ο διαβήτης τύπου 2, στην ενήλικη ζωή.

Η έλλειψη ή ανεπάρκεια της βιταμίνης D σχετίζεται με την παχυσαρκία, με την ακριβή φύση αυτής της σχέσης να αποτελεί αντικείμενο εντατικής έρευνας από την επιστημονική κοινότητα. Ωστόσο, η επίδραση της θεραπείας υποκατάστασης της βιταμίνης D στο σωματικό βάρος και την υγεία των παχύσαρκων παιδιών και εφήβων δεν έχει μελετηθεί ακόμη.

Στη μελέτη αυτή, ο κ. Χρήστος Γιαννιός, Παιδίατρος, Υποψήφιος Διδάκτωρ, η Καθηγήτρια Παιδιατρικής-Παιδιατρικής Ενδοκρινολογίας, κ. Ευαγγελία Χαρμανδάρη και οι συνεργάτες τους στην Ιατρική Σχολή του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, στο Νοσοκομείο Παίδων «Η Αγία Σοφία», αξιολόγησαν 220 υπέρβαρα ή παχύσαρκα παιδιά και εφήβους με υποβιταμίνωση D, τα οποία μελετήθηκαν προοπτικά και τυχαιοποιήθηκαν στην ομάδα παρέμβασης (n=109) και στην ομάδα ελέγχου (n=111).

Οι συμμετέχοντες στην ομάδα παρέμβασης έλαβαν αρχικά 50.000 IU βιταμίνης D μία φορά την εβδομάδα για 6 εβδομάδες, και στη συνέχεια δόση συντήρησης με βιταμίνη D σύμφωνα με τις κατευθυντήριες οδηγίες της Αμερικανικής Ενδοκρινολογικής Εταιρείας για την πρόληψη και αντιμετώπιση της υποβιταμίνωσης D.

Οι συγκεντρώσεις της βιταμίνης D, η ηπατική, νεφρική και θυρεοειδική λειτουργία, οι καρδιομεταβολικές παράμετροι, η αρτηριακή πίεση, η σύσταση του σώματος και η ψυχική υγεία αξιολογήθηκαν κατά την έναρξη της μελέτης και 12 μήνες αργότερα.
Τα παιδιά και οι έφηβοι που έλαβαν θεραπεία υποκατάστασης με βιταμίνη D είχαν σημαντικά χαμηλότερο δείκτη μάζας σώματος (ΔΜΣ) και σωματικό λίπος, χαμηλότερες συγκεντρώσεις ολικής χοληστερόλης και υψηλότερες συγκεντρώσεις HDL-χοληστερόλης συγκριτικά με την ομάδα ελέγχου. Επιπλέον, σε σύγκριση με την ομάδα ελέγχου, τα άτομα που έλαβαν θεραπεία με βιταμίνη D παρουσίαζαν σε σημαντικά μικρότερο βαθμό άγχος, υπερκινητικότητα, έλλειψη προσοχής και επιθετική συμπεριφορά, γεγονός που υποδεικνύει ότι η βιταμίνη D βελτίωσε τα προβλήματα που σχετίζονται με το άγχος, την συμπεριφορά και το συναίσθημα στα υπέρβαρα και παχύσαρκα παιδιά και εφήβους.
«Τα ευρήματα αυτά υποδηλώνουν ότι η θεραπεία υποκατάστασης της βιταμίνης D, σε περίπτωση έλλειψης ή ανεπάρκειάς της, ενδεχομένως να μειώνει τον κίνδυνο εμφάνισης καρδιαγγειακών και μεταβολικών επιπλοκών στα υπέρβαρα και παχύσαρκα παιδιά στην ενήλικη ζωή, καθώς και να βελτιώνει την ψυχική τους υγεία», δήλωσε η επικεφαλής της ερευνητικής μελέτης κ. Ευαγγελία Χαρμανδάρη.

Η κ. Ευαγγελία Χαρμανδάρη επισημαίνει ότι, «Αν και τα αρχικά ευρήματα υποδεικνύουν ότι η βιταμίνη D θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί στην αντιμετώπιση της παχυσαρκίας, υπάρχει έλλειψη στοιχείων για την ασφάλεια και τις μακροχρόνιες επιδράσεις της υποκατάστασής της, ιδιαίτερα όταν δεν υπάρχει έλλειψη ή ανεπάρκεια βιταμίνης D. Ωστόσο, εάν το παιδί σας είναι υπέρβαρο ή παχύσαρκο, σας συνιστώ ανεπιφύλακτα να συμβουλευτείτε τον προσωπικό σας ιατρό και να προγραμματίσετε μια εξέταση προσδιορισμού των συγκεντρώσεων της βιταμίνης D».

Ιατρείο Αντιμετώπισης Αυξημένου Βάρους Σώματος

Οι ασθενείς που έλαβαν μέρος στην μελέτη αυτή παρακολουθούνται στο Ιατρείο Αντιμετώπισης Αυξημένου Βάρους Σώματος, το οποίο λειτουργεί καθημερινά στη Μονάδα Ενδοκρινολογίας, Μεταβολισμού και Διαβήτη της Α’ Παιδιατρικής Κλινικής της Ιατρικής Σχολής Πανεπιστημίου Αθηνών, στο Νοσοκομείο Παίδων «Η Αγία Σοφία». Το Ιατρείο είναι στελεχωμένο με Ιατρικό προσωπικό, Διατροφολόγο, Καθηγητή Φυσικής Αγωγής και Παιδοψυχολόγο. Τα παιδιά και οι έφηβοι που παρακολουθούνται, αξιολογούνται κλινικά και εργαστηριακά ανά τακτά χρονικά διαστήματα χωρίς οικονομική επιβάρυνση. Σήμερα, αξιολογούνται στο Ιατρείο περίπου 3000 παιδιά και έφηβοι. Πρόσφατη ανάλυση των δεδομένων έδειξε ότι οι παρεμβάσεις οδήγησαν σε ελάττωση του ποσοστού παχυσαρκίας κατά 30% και της υπερβαρότητας κατά 35%.

 Πηγή πληροφοριών :ONMED.GR