Child's Sleep

10 Things to Know About Your Child's Sleep

Why Your Kid Needs Her ZZZs

It's not just to keep her from getting cranky! Little bodies need slumber to grow and stay healthy. Her muscles, including the heart, repair themselves during sleep. 
Sleep also controls the signals that tell your kid if she's hungry or full, which helps keep her at a good weight.

Sleep Boosts the Brain

While your kid's in dreamland, her brain stores memories from the day so she can recall them later. That's a key part of learning. 
Your child also needs sleep to help her pay attention in school. If she gets her shut-eye she'll get her work done faster and with fewer mistakes.

How Much Sleep Does My Child Need?

Kids need more snooze-time than you do. Got a toddler? He should get 11 to 14 hours of total sleep in a day. Three- to 5-year-olds need a little less -- about 11 to 13 hours. If your child is 6 to 13, he should get 9 to 11 hours of ZZZs. Teens need 8 to 10 hours, but how much sleep they actually get is another story.

Does My Child Need a Nap?

How much your kid snoozes during the day depends on how much she sleeps at night. 
Your toddler may get most of her 13 hours after the sun goes down, or she may get 8 after dark and make up the rest with naps. 
Most kids stop their daytime napping by age 5. If your child still does it at that age she might need an earlier bedtime. 
If your teen takes an afternoon siesta, it's a sure sign she's not getting enough sleep at night.

How Do I Get My Kid to Bed?

Bedtime doesn't have to be a battle! Stick to a routine, even on the weekends. It can include a soothing bath, brushing teeth, and going to the bathroom, but it should always end in the bedroom. 
Plan an enjoyable wind-down activity before sleep, such as reading by dim light. Make sure the bedroom is dark, cool, quiet, and screen-free. 
For problem sleepers, reserve the bed for shut-eye only -- no reading, homework, or playing games.

Can My Teen Get to Sleep on Time?

It's not "mission impossible," but let's face it, it's not easy either. Your teen's inner clock pushes her to go to bed late at night and sleep in the next morning. 
Dim the lights at night, whether she's ready for bed or not. Keep the bedroom cool. And though it sounds like a no-brainer, tell your teen to unplug -- turn off the TV, cell phone, and computer. 
On weekends, tell her not to sleep later than 2 hours past her weekday wake-up time.

Should School Start Later?

It's a controversial issue for schools and parents, and there's no easy solution. 
Many high school bells ring before 8 a.m. That makes it tough for teens to get enough sleep, since most don't hit the pillow before 11 p.m. 
A later start time might give kids an academic boost. Studies show teens who get the slumber they need have better grades and higher standardized test scores.

Does My Kid Sleep Enough?

You'll know your child gets regular rest if he can nod off 15 to 30 minutes after he goes to to bed at night. In the mornings, he'll wake up easily when it's time to get up. You won't have to go back to his room over and over to make sure he's out of bed. 
More signs he probably gets enough sleep: He doesn't snooze in school and doesn't need naps.

Could It Be a Sleep Disorder?

Most of the time your kid's shut-eye woes are just part of growing up. But sometimes there's a medical condition that's behind the trouble. Watch for snoring, long pauses between breaths, or trouble breathing while he's asleep. He might need to be checked for sleep apnea. 
Sleepwalking, nightmares, or bed-wetting could also be signs of a sleep disorder. Check with your pediatrician to find out what you can do.

Is It ADHD or Not Enough Sleep?

Grown-ups and kids don't act the same when they miss out on sleep. You may slow down, but your child could start bouncing off the walls. This behavior may make it look like he's got ADHD. Your pediatrician can help you figure out what's going on. 
If your child does have ADHD, studies show getting the right amount of sleep can help him pay better attention and act less hyper.
S0URCE : WebMD

Συμβουλές για την Επιτυχία του Παιδιού Σας στο Σχολείο-Ways you can help your child succeed this school year

  ΄΄Συμβουλές΄΄ για την Επιτυχία του Παιδιού Σας στο Σχολείο

Δεν θα πρέπει να θεωρηθεί ως έκπληξη η άποψη ότι η επιτυχία – ή και η αποτυχία -, στο σχολείο ξεκινάει από το σπίτι. Μελέτες έχουν συνδέσει την ανεπαρκή ακαδημαϊκή απόδοση με μια σειρά παραγόντων, όπως είναι:, η έλλειψη του ύπνου , η κακή διατροφή, η παχυσαρκία, και η απουσία της υποστήριξης από τους γονείς.
Τα ευχάριστα νέα είναι ότι οι ίδιες μελέτες δείχνουν ότι υψηλότερες βαθμολογίες είχαν οι μαθητές που ζουν σε σπίτια, όπου υπάρχουν υγιεινές συνήθειες, τακτικό καθημερινό πρόγραμμα, και καλή επικοινωνία. Πως μπορείτε να είστε βέβαιοι  ότι είναι βάσιμη η επίρριψη της ευθύνης της μείωσης της σχολικής απόδοσης του παιδιού σας στο σχολείο του;  Ακολουθήστε τις επόμενες συμβουλές και παρακολουθείτε τη πρόοδο του παιδιού σας.

                                1.Να Εφαρμόζετε Υγιεινές Συνήθειες

Δεν μπορείτε να αποδώσετε σωστά, όταν δεν νοιώθετε καλά. Για να βοηθήσετε το παιδί σας να αυξήσει τις πιθανότητες του να αποδώσει καλλίτερα στο σχολείο του,  βεβαιωθείτε ότι εφαρμόζει υγιεινές συνήθειες στο σπίτι του.Επιλέξτε για το παιδί σας μια ώρα ύπνου που θα του εξασφαλίζει αρκετό ύπνο, και την χρονική άνεση να απολαμβάνει κάθε φορά ένα υγιεινό πρωινό. Να ενθαρρύνετε την σωματική του άσκηση, και να περιορίζετε τον χρόνο που σπαταλάει, παρακολουθώντας τηλεόραση, ακούγοντας μουσική, ή χρησιμοποιώντας τα διάφορα ηλεκτρονικά μέσα (πχ .τον Η/Υ, τα ηλεκτρονικά παιχνίδια, τις φορητές ηλεκτρονικές συσκευές και τα tablets).

2. Να Είστε ''Προσκολλημένοι'' σε μια Ρουτίνα

Τα περισσότερα παιδιά αναπτύσσονται και ευημερούν σε ένα συγκροτημένο περιβάλλον και ανταποκρίνονται ικανοποιητικά στις καθημερινές συνήθειες που τα  βοηθούν να προγραμματίσουν τις ημέρες τους. Συνήθως, η πρωινή  καθημερινή ρουτίνα του παιδιού περιλαμβάνει: το ντύσιμο, το στρώσιμο του κρεβατιού, τη χρησιμοποίηση της τουαλέτας , το πλύσιμο των χεριών, τη λήψη του πρωινού ,τη τακτοποίηση της σχολικής του σάκας και την αναχώρηση για το σχολείο του, ενώ η μητέρα του φροντίζει τη προετοιμασία του μεσημεριανού γεύματος (κολατσιού). Το απόγευμα, μετά την επιστροφή του παιδιού από το σχολείο, του προσφέρεται ένα μικρό γεύμα – σνακ -, και αρχίζει να μελετάει τα μαθήματα του, την ώρα που η μητέρα του ετοιμάζει το βραδινό φαγητό της οικογένειας. Ωστόσο, οι δικές σας καθημερινές συνήθειες μπορεί να διαφέρουν, αλλά εκείνο που έχει σημασία είναι να γίνονται οι ίδιες κάθε ημέρα, έτσι ώστε να γνωρίζει το παιδί σας τι να αναμένει.

3. Να του Δημιουργείτε ένα “Μέρος Εκκίνησης”

Οι έμπειροι γονείς γνωρίζουν ότι πρέπει να έχουν στο σπίτι τους ένα συγκεκριμένο μέρος στο οποίο να μπορούν να τακτοποιούνται το σακίδιο πλάτης, τα μπουφάν, τα παπούτσια, τα δοχεία για φαγητό του παιδιού τους, και το καθημερινό πρόγραμμα του σχολείου του. Ορισμένοι αποκαλούν αυτό το μέρος ‘’χώρο εκκίνησης’’ και άλλοι “οργανωτικό χώρο”. Οτιδήποτε κι αν τον αποκαλείτε, φροντίστε να βρείτε ένα μέρος στο οποίο να μπορεί το παιδί σας να φυλάσσει και να τακτοποιεί κάθε ημέρα τα πράγματά του σχολείου του.
 4.Να του Παραχωρείτε ένα Προσωπικό Χώρο
Στο σχολείο του το παιδί σας διαθέτει το δικό του θρανίο ή τραπεζάκι, για να εργάζεται. Εκεί υπάρχει άφθονος φωτισμός, ήσυχο περιβάλλον, τα κατάλληλα εφόδια και επαρκής χώρος, για να εργάζεται απρόσκοπτα. Γιατί να μην του παρέχεται το ίδιο περιβάλλον και για τη μελέτη των μαθημάτων του στο σπίτι του;  Ένας κατάλληλα διαμορφωμένος χώρος στο σπίτι, για τη μελέτη των σχολικών μαθημάτων, καθιστά πιο εύκολη και ευχάριστη για το παιδί την διεκπεραίωση των σχολικών του υποχρεώσεων. Η διάθεση ενός μικρού γραφείου είναι ασφαλώς η ιδανικότερη  λύση, αλλά και ένα καλάθι με τα σχολικά εφόδια και μια προέκταση του πάγκου της κουζίνας, μπορούν να λειτουργήσουν εξίσου καλά.

5. Να του Διαβάζετε, Ξανά και Ξανά

Αναφέρεται συχνά ότι τα παιδιά περνούν τα πρώτα σχολικά τους χρόνια με το να μαθαίνουν να διαβάζουν, και τα υπόλοιπα χρόνια με το να διαβάζουν για να μαθαίνουν. Οι γραπτές λέξεις είναι η πύλη εισόδου για όλες τις εκφάνσεις της μάθησης, και όσο περισσότερο διαβάζετε στο παιδί σας, τόσο αυξάνονται οι πιθανότητες να γίνει ένας επιδέξιος και ενθουσιώδης αναγνώστης. Επιδιώξτε να κάθεστε μαζί με το παιδί σας και να του διαβάζετε για λίγο κάθε ημέρα, να του δίνετε πολλές ευκαιρίες να σας διαβάζει και αυτό φωναχτά. Ωστόσο, παρά την αναμφισβήτητη αξία του διαβάσματος για το παιδί σας, θα πρέπει αυτό να γίνεται με ιδιαίτερη προσοχή, για να μην του προκαλέσει άγχος.

6. Μάθηση για Πάντα

Το παιδί σας μπορεί να έχει ξεφύγει από την προσχολική ηλικία, αλλά δεν παύει να αποτελεί η εκπαίδευση στο σπίτι ένα αναπόσπαστο, και αποφασιστικής σημασίας, τμήμα της μαθησιακής εμπειρίας. Μια θέση, που επικρατεί ακόμη και σήμερα, είναι ότι η μαθησιακή διαδικασία  ανήκει στην αποκλειστική αρμοδιότητα των σχολείων και του εκπαιδευτικού προσωπικού τους. Αλλά υπάρχουν τόσοι πολλοί “δάσκαλοι”, που μπορούν να συμβάλουν αποτελεσματικά στην επίτευξη αυτού του στόχου και πρωτίστως οι γονείς.
Επινοήστε διάφορους τρόπους για να διδάσκετε το παιδί σας όλη τη διάρκεια της ημέρας. Για παράδειγμα, η μαγειρική συνδυάζει ορισμένα στοιχεία από τα μαθηματικά  τη τέχνη και την επιστήμη. Χρησιμοποιήστε την ευκαιρία που σας δίνεται την ώρα που μαγειρεύετε το βραδινό φαγητό, για να του διαβάζετε και να εφαρμόζετε τις οδηγίες της παρασκευής του, να  του μιλάτε για αναλογίες και κλάσματα, να κάνετε διάφορες υποθέσεις (πχ. ‘’Τι θα συμβεί όταν χτυπήσω τα ασπράδια των αβγών;”) και να εξετάζετε  τα αποτελέσματα τους.

7. Να Αναλαμβάνετε τη Πρωτοβουλία

Τα παιδιά μαθαίνουν με το παράδειγμα. Επιτρέψτε στα παιδιά σας να διακόψουν  την ανάγνωσή σας, για να σας ζητήσουν να τους δώσετε διευκρινίσεις, ή να τους λύσετε απορίες, σχετικές με το κείμενο που τους διαβάζετε. Βρείτε το χρόνο για να τους μάθετε μια καινούρια δεξιότητα και να συζητήσετε μαζί τους κάποια εμπειρία τους. Καθίστε και υπολογίστε τους λογαριασμούς που πρέπει να εξοφλήσετε , ή κάνετε κάποια άλλη δουλειά του σπιτιού, για όσο διάστημα ασχολούνται αυτά με τη μελέτη των μαθημάτων τους.
Εφόσον επιδεικνύετε ισχυρή προσήλωση στο εργασιακό σας ήθος και τη πιστή τήρηση των υποχρεώσεών σας, και συνεχώς αναζητάτε τις ευκαιρίες για τη προαγωγή της δικής σας μάθησης, είναι βέβαιο ότι και τα παιδιά σας θα αρχίσουν να ακολουθούν το παράδειγμά σας και να διαμορφώνουν στο τρόπο της ζωής τους την ίδια συμπεριφορά με εσάς.

8. Να Συζητάτε Μαζί του Συχνά

Γνωρίζετε το πώς αισθάνεται και τη γνώμη έχει το παιδί σας για τη τάξη του,
τη δασκάλα του, και τους συμμαθητές του; Αν όχι, ρωτήστε το. Συζητήστε μαζί του για το τι του αρέσει και τι δεν του αρέσει από το σχολείο του. Δώστε του την ευκαιρία να εκφράζει κάθε ημέρα,  τα συναισθήματά, τις ανησυχίες και το άγχος του, και τον ενθουσιασμό ή τις απογοητεύσεις του, και συνεχίστε να το στηρίζετε και να το ενθαρρύνετε, επαινώντας το όχι μόνο για τις επιτυχίες του, αλλά και τις προσπάθειές του.

9. Να του Δείχνετε το Συνεχές Ενδιαφέρον Σας

Να μη περιορίζετε την συνεχή υποστήριξη του παιδιού σας, η οποία θα πρέπει να συμπεριλαμβάνει και την ουσιαστική συμβολή και των δασκάλων του. Να συναντιέστε συχνά με τους δασκάλους του, και να διατηρείτε τακτική επικοινωνία μαζί τους, μέσω του τηλεφώνου, ή του ηλεκτρονικού ταχυδρομείου, έτσι ώστε να μπορείτε να συζητάτε μαζί τους τις οποιασδήποτε ανησυχίες τους, μόλις αυτές  προκύψουν. Αυτή η τακτική, όχι μόνο θα ανοίξει το δρόμο για να υποβάλετε ερωτήσεις που αφορούν το παιδί σας, αλλά θα δώσει  και στους δασκάλους την άνεση να σας καλούν κάθε φορά που θα τους απασχολεί η συμπεριφορά, ή  η σχολική επίδοση του παιδιού σας.

10. Να Πιστεύετε και να Αναμένετε την Επιτυχία του

Ο σημαντικότερος ίσως τρόπος για να στηρίξετε και να ενθαρρύνετε τις προσπάθειες του παιδιού σας στο σχολείο είναι να εμπιστεύεστε τις ικανότητές του και να προσβλέπετε στην επιτυχία του. Αυτό δεν σημαίνει ασφαλώς ότι έχετε την απαίτηση να είναι ο καλύτερος μαθητής, ή ο καλύτερος  καλλιτέχνης.  Μάλλον, αφήστε το να γνωρίζει ότι περιμένετε να καταβάλει “τα δυνατά” του , ώστε να νοιώθει υπερήφανο, για αυτό που κάνει και του τι μπορεί να επιτύχει.
Εφόσον καταστήσετε αυτή σας τη προσδοκία ξεκάθαρη και προσφέρετε στο παιδί σας ένα υποστηρικτικό οικογενειακό περιβάλλον που ενθαρρύνει και προάγει τη μάθηση του, τότε θα έχει αυτό μεγαλύτερη πιθανότητα να προσπαθήσει να  καταβάλει κάθε δυνατή προσπάθεια για να μπορέσει να γίνει ένας “αρκετά καλός” μαθητής .

Five ways you can help your child succeed this school year

1. Make sure they get enough sleep Getting enough sleep is critical for success in school. A lack of sleep can create difficulties with concentration, memory, and motivation. Try encouraging your child to engage in relaxing activities before bed, such as reading or listening to calming music, and avoid using screens for at least one hour before bedtime. Learn more about healthy sleep habits here.

2. Encourage healthy eating Preparing a nutritious and appealing lunch can be a challenge. Children need a variety of foods each day, including snacks. Offer snacks that are high in energy. Make time for a full and hearty breakfast before kids leave for school, so that they can stay active and concentrate throughout the school day. Get more tips on healthy eating and healthy snacks.

3. Read with them This school year, consider making reading part of your family’s regular routine. Children who are learning to read need practice. Regular reading at home gives them the chance to show off their skills and provides a safe place for them to practice. Getting a library card for your child and visiting the library regularly is a great way promote reading. Caring for Kids shares more ways to encourage reading in school-aged children.

4. Help foster their self-esteem Your child’s self-esteem affects how well they do day-to-day. It influences their relationships and impacts how they do in school and social situations. Children with positive self-esteem are generally happier, make friends easier, and enjoy new activities. Supporting your child and offering genuine praise is just one of the ways you can help foster their self-esteem. It’s important to not over-praise every accomplishment as it takes away from the things they succeed at and put real effort into. Get more tips on fostering your child’s self-esteem here.

5. Get active

Physical activity has benefits at every age. It helps kids do better in school, keep a healthy body weight, and improves their mood and self-esteem. Children and youth need at least 60 minutes of moderate-to-vigorous-intensity physical activity every day. Including the whole family in regular physical activity can make it easier. Bike rides and hikes are fun things to do together. Visit Caring for Kids for more ideas.

Το άρρωστο παιδί: Πότε και πόσες μέρες δεν πρέπει να πάει σχολείο

Με το άνοιγμα των σχολείων και την έλευση του χειμώνα τίθεται το ερώτημα πότε ένα

άρρωστο παιδί πρέπει να μείνει στο σπίτι και για πόσες ημέρες για να ελαττωθεί η μετάδοση κάποιας αρρώστιας και στα άλλα παιδιά. Επίσης πότε ένα παιδί δεν χρειάζεται να απομονωθεί.
Αναγνωρίζοντας το άρρωστο παιδί

Οι δάσκαλοι γνωρίζουν τα παιδιά της τάξης τους και πώς συμπεριφέρονται. Πρέπει  να προσέχουν τα εξής για τυχόν λοίμωξη σε ένα παιδί.
1) Αλλαγή στη συμπεριφορά η την εμφάνιση
2) Οποιοδήποτε εξάνθημα στο δέρμα και κνησμός στο δέρμα η το κεφάλι.
3) Δοθιήνες η οροροούντα  δερματικά εξανθήματα
4) Σημάδια πυρετού (πχ κοκκίνισμα η ρίγος). Ο έλεγχος  της θερμοκρασίας, σε απουσία αλλαγής συμπεριφοράς δεν συνιστάται.
5) Παράπονα πόνου η ότι δεν νοιώθει καλά.
6) Εμετοί, διάρροιες, η εκκρίσεις από τα μάτια.

Καταστάσεις που απαιτούν προσωρινή απομάκρυνση του παιδιού από το σχολείο

Συνιστάται όταν: α) Όταν η νόσος δεν επιτρέπει στο παιδί να συμμετέχει στις δραστηριότητες  β) η νόσος απασχολεί το προσωπικό και δεν μπορούν να απασχοληθούν  κανονικά  με τα άλλα παιδιά.  γ) Το παιδί έχει μια από τις ακόλουθες καταστάσεις, εκτός αν κάποιος γιατρός βεβαιώσει ότι δεν χρειάζεται αποκλεισμός

1) Το παιδί φαίνεται σοβαρά άρρωστο:  Αυτό μπορεί να περιλαμβάνει λήθαργο, ευερεθιστότητα, επίμονο κλάμα, δυσκολία αναπνοής η παρουσιάζει ένα γρήγορα εξελισσόμενο εξάνθημα.
  2) Πυρετό: πάνω από 38.3 από το αυτί, 37,8 από την μασχάλη  ΚΑΙ αλλαγή συμπεριφοράς ή άλλα σημεία και συμπτώματα (πχ. εμετοί, διάρροιες, εξάνθημα, πόνος στο λαιμό)
  3) Διάρροιες: Τα παιδιά που είναι εκπαιδευμένα στην  χρήση της τουαλέτας, στέλλονται στο σπίτι. όταν προκαλούν «ατυχήματα». Επίσης όταν οι διάρροιες προκαλούνται από ορισμένα μικρόβια ( Shigella, Salmonella typhi, η εντεροτοξινογόνο  κολοβακτηρίδιο).
 4) Αίμα η βλέννα στα κόπρανα που δεν εξηγούνται από διαιτητική αλλαγή, φάρμακα, η σκληρά κόπρανα.
5)  Εμετούς  περισσότερους  από 2 το τελευταίο 24ωρο, εκτός αν οι εμετοί δεν οφείλονται σε μεταδοτική νόσο και το παιδί δεν είναι σε κίνδυνο για αφυδάτωση.
6) Κοιλιακός πόνος πού συνεχίζει για πάνω από 2 ώρες η είναι διαλείπων αλλά συνοδεύεται από πυρετό η άλλα σημεία η συμπτώματα.
7) Έλκη στο στόμα με σιαλόρροια,   εκτός αν ο γιατρός βεβαιώσει ότι το παιδί δεν μεταδίδει.
8) Εξάνθημα στο δέρμα με πυρετό η αλλαγή συμπεριφοράς, μέχρι ο γιατρός να βεβαιώσει ότι δεν είναι κάτι μεταδοτικό.
9) Μολυσματικό κηρίο: Μέχρι 24 ώρες από την έναρξη της θεραπείας.
10) Ψείρες και κονίδα στην κεφαλή μέχρι να γίνει η πρώτη θεραπεία (αποκλεισμός δεν είναι απαραίτητος πριν τελειώσει το ημερήσιο πρόγραμμα). Η οικογένεια και οι έχοντες στενή επαφή, εξετάζονται και θεραπεύονται εάν είναι μολυσμένοι.
11) Ανεμευλογιά μέχρι οι βλάβες να αποξηρανθούν ( συνήθως 6-7 ημέρες).
12)Παρωτίτιδα (μαγουλάς) 5 ημέρες από την έναρξη διόγκωσης του αδένα.
13)Κοκκύτης 5 ημέρες μετά την συμπλήρωση της κατάλληλης αντιβίωσης.

Καταστάσεις που δεν χρειάζονται αποκλεισμό για να ελέγξουμε την μετάδοση τους
1) Κοινό κρυολόγημα, ρινόρροια (ανεξάρτητα από το χρώμα η την επιμονή της) και βήχα.
2) Μικροβιακή επιπεφυκίτιδα, κόκκινο μάτι, εκκρίσεις από το μάτι: Ακόμη και στην μικροβιακή επιπεφυκίτιδα η θεραπεία είναι ελάχιστα αποτελεσματική. Καμία θεραπεία ή αποκλεισμός δεν ελαττώνει την μετάδοση.
4) Πυρετός χωρίς άλλα συμπτώματα η σημεία
5) Εξάνθημα χωρίς πυρετό και αλλαγή συμπεριφοράς
6) Ψείρες η κόνιδες στο κεφάλι και  τριχοφυτία ( ο αποκλεισμός μπορεί να γίνει μετά το τέλος της ημέρας. Θεραπεία και επιστροφή στο σχολείο την επομένη ημέρα. Αποκλεισμός μόνον αν δεν γίνει η 1η θεραπεία)
7) Μυκητιασική στοματίτιδα
8) Χρόνια  ηπατίτιδα Β
9) 5η νόσος. Όταν εμφανιστεί το εξάνθημα δεν είναι πλέον μεταδοτική.
10) CMVμόλυνση

Πηγες πληροφοριων:ΠΕΚ etc

Η πρώτη μέρα στο σχολείο! - What the first day of school looks like

Η έναρξη της σχολικής χρονιάς είναι ένα σημαντικό γεγονός για τα παιδιά αλλά και τους γονείς. Η πρώτη μέρα στο σχολείο συνήθως συνοδεύεται από έντονα συναισθήματα για τους μικρούς μαθητές. Εκτός από την προσμονή και τον ενθουσιασμό, πολλές φορές κυριαρχεί το άγχος και ο φόβος που εκδηλώνεται με διάφορους τρόπους, όπως ξέσπασμα σε κλάματα, εκρήξεις θυμού, σωματικά ενοχλήματα ή και άρνηση του παιδιού να πάει στο σχολείο. 

 While the start of the school year differs by country, the first day back is normally a big day no matter where you're from. It's usually marked by excitement — or perhaps some dread if you don't want to give up your vacation — and a bit of fanfare.

 
Σημαντικές μεταβάσεις για τα παιδιά προσχολικής και σχολικής ηλικίας είναι η έναρξη της φοίτησης στον παιδικό σταθμό ή το νηπιαγωγείο, η μετάβαση από το νηπιαγωγείο στο δημοτικό και μετέπειτα στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση, η αλλαγή σχολείου που συχνά μπορεί να συνυπάρχει και με μια πιο γενικευμένη αλλαγή στη ζωή του παιδιού (π.χ. αλλαγή πόλης).

Η μετάβαση και η προσαρμογή στο σχολικό περιβάλλον συνοδεύεται από νέες απαιτήσεις και προκλήσεις για το παιδί. H προσαρμογή του ατόμου αναφέρεται στην τάση και την ικανότητα του να εξοικειώνεται και να εναρμονίζεται δυναμικά και δημιουργικά προς κάθε αλλαγή του κοινωνικού περιβάλλοντος .

Μια σημαντική πρόκληση που καλούνται να αντιμετωπίσουν τα παιδιά με την έναρξη της σχολικής χρονιάς είναι ο αποχωρισμός από τους γονείς και την ασφάλεια του οικογενειακού περιβάλλοντος. Χρειάζεται να μάθουν να αλληλεπιδρούν και να συνυπάρχουν με άλλα άτομα

που δεν γνωρίζουν και έχουν διαφορετική προσωπικότητα, εμπειρίες και ανάγκες. Πιθανά βιώνουν πρωτόγνωρα συναισθήματα που δεν ξέρουν πώς να εκφράσουν και να διαχειριστούν. Καλούνται να συμμορφωθούν με νέους και πιο απαιτητικούς κανόνες. Θέτουν νέους στόχους όπως το να αποκτήσουν καινούριες γνώσεις και να διακριθούν ή να αξιολογηθούν για αυτές και έρχονται αντιμέτωπα με πιο απαιτητικές προσδοκίες των γονιών και των δασκάλων τους.

Η προσαρμογή, συνήθως, χαρακτηρίζεται ως επιτυχημένη όταν το παιδί απολαμβάνει το χρόνο που περνάει στο σχολείο και σταδιακά βελτιώνει τις δεξιότητες του. Αντίθετα, μια ανεπαρκής μετάβαση και προσαρμογή υποδεικνύεται από άγχος, αποφυγή και αρνητική διάθεση για το σχολείο . Έτσι, για μεγαλύτερο ή μικρότερο διάστημα, κάποια παιδιά μπορεί να κλαίνε, άλλα μπορεί να εμφανίσουν δυσκολίες στον ύπνο, να γίνονται επιθετικά ή μελαγχολικά, να παρουσιάζουν αλλαγές στις διατροφικές τους συνήθειες ή να παλινδρομούν σε συμπεριφορές που είχαν σε μικρότερες ηλικίες. Όλες αυτές οι αντιδράσεις είναι φυσιολογικές στην περίοδο της προσαρμογής και θα υποχωρήσουν σταδιακά αν το παιδί βιώνει καθημερινά ένα ευχάριστο, σταθερό και προβλέψιμο πρόγραμμα το οποίο δημιουργεί μια αίσθηση σιγουριάς και ασφάλειας .

Οι παράγοντες που επηρεάζουν την προσαρμογή του παιδιού

Η προσαρμογή του παιδιού εξαρτάται από παράγοντες όπως οι προηγούμενες εμπειρίες αποχωρισμού, η ιδιοσυγκρασία του και το αναπτυξιακό του στάδιο, η προετοιμασία του για το σχολείο, τα συναισθήματα και τη στάση των γονέων σχετικά με το γεγονός ότι το παιδί τους ξεκινά το σχολείο. Επιπλέον παράγοντες που υποστηρίζεται ότι επηρεάζουν τη θετική προσαρμογή είναι ο κοινωνικός, ο ακαδημαϊκός και ο τομέας της συμπεριφοράς. Πιο συγκεκριμένα, η κατάκτηση ακαδημαϊκών επιτευγμάτων, τα κίνητρα του παιδιού και το αίσθημα αυτό-αποτελεσματικότητας του. Ακόμη, στον κοινωνικό τομέα, οι σχέσεις με τους συνομηλίκους, το αίσθημα του ανήκειν, η αποδοχή από την ομάδα και η ποιότητα των διαπροσωπικών σχέσεων. Τέλος, σχετικά με την συμπεριφορά, ο βαθμός ανάπτυξης του αυτοελέγχου και της διατήρησης της προσοχής και η ικανότητα συναισθηματικής αυτορρύθμισης του παιδιού είναι καθοριστικοί παράγοντες για την προσαρμογή του . Ένας ακόμη σημαντικός παράγοντας για την προσαρμογή στο σχολείο είναι η εικόνα που το παιδί έχει για τον εαυτό του και αυτή που διαμορφώνει μέσω της αλληλεπίδρασης με τους συμμαθητές, τους δασκάλους και το σχολικό περιβάλλον .

Τι μπορούν να κάνουν δάσκαλοι και γονείς για να διευκολύνουν την προσαρμογή του παιδιού

Το παιδί που φοιτά για πρώτη φορά στο σχολείο είναι σημαντικό να νιώσει το ενδιαφέρον και την κατανόηση του δασκάλου. Για να βοηθήσουμε ένα παιδί να αποχωριστεί ευκολότερα το γονιό είναι βοηθητικό να χρησιμοποιηθεί το δυναμικό της ομάδας της τάξης για να ενταχθεί το παιδί πιο εύκολα στο σχολικό περιβάλλον. Το παιχνίδι με τους συμμαθητές μπορεί να δημιουργήσει ένα αίσθημα ασφάλειας, ενσωμάτωσης και αποδοχής. Η συμβολή του εκπαιδευτικού και το χτίσιμο της σχέσης με το παιδί είναι ιδιαίτερης σημασίας και είναι σημαντικό να χαρακτηρίζεται από εμπιστοσύνη, ενσυναίσθηση και αλληλοσεβασμό.

Οι γονείς χρειάζεται να είναι ευέλικτοι και υπομονετικοί προετοιμάζοντας το παιδί για την έναρξη της σχολικής χρονιάς. Κάποιες μέρες πριν την έναρξη μπορούν να επισκεφθούν και να περιηγηθούν στο χώρο του σχολείου μαζί με το παιδί, γνωρίζοντας τους δασκάλους και συζητώντας για τους χώρους του σχολείου και τα πράγματα που θα κάνει το παιδί εκεί. Ακόμη και η βόλτα έξω από το χώρο του σχολείου και η συζήτηση για τα παραπάνω θα βοηθήσουν στην εξοικείωση του παιδιού και συνεπώς στη διευκόλυνση της προσαρμογής του. Μέσα από αυτές τις συζητήσεις το παιδί μπορεί να εκφράζει προβληματισμούς και απορίες που είναι σημαντικό να ακούσουν οι γονείς και να απαντήσουν κατάλληλα. Συχνά, οι προβληματισμοί αφορούν τα πρακτικά πράγματα που κάνει ένα παιδί στο σχολείο και το πώς τα κάνει όπως και ανησυχίες για τον αποχωρισμό από τους γονείς. Μέσω του παιχνιδιού μπορείτε να συζητήσετε για υποθετικά σενάρια που αφορούν τη σχολική ζωή «τι θα έκανε κάποιος αν….», φροντίζοντας όμως να μην υπερφορτωθεί το παιδί με περιττές πληροφορίες και λαμβάνοντας υπόψη τους δικούς του προβληματισμούς και όχι τις δικές μας ανησυχίες.

Πολύ βοηθητικό είναι το να φτιάξετε μαζί με το παιδί ένα πλάνο για την πρώτη μέρα συμπεριλαμβάνοντας βήμα-βήμα το πρόγραμμα που θα ακολουθήσει. Επειδή τα παιδιά της πρώτης παιδικής ηλικίας δεν έχουν κατακτήσει ακόμα μια ανεπτυγμένη αίσθηση του χρόνου είναι καλό να χρησιμοποιείτε συγκεκριμένα ορόσημα από τη ρουτίνα τους (π.χ. το μεσημεριανό φαγητό). Απαραίτητο είναι να μείνουν και οι γονείς συνεπείς στο πρόγραμμα αυτό και να ενημερώσουν/προετοιμάσουν το παιδί για τη στιγμή του αποχωρισμού με ειλικρίνεια.

Στην περίπτωση που το παιδί είναι αναστατωμένο ή στενοχωρημένο μπορείτε να αναγνωρίσετε το συναίσθημα του χωρίς να του ζητήσετε να το καταστείλει λέγοντας του ότι το καταλαβαίνετε. Παράλληλα, μπορείτε να του δώσετε μια ρεαλιστική εξήγηση και παραδείγματα είτε από τις δικές σας είτε από τις δικές του εμπειρίες που νιώσατε/ένιωσε έτσι στο παρελθόν και η διαχείριση ήταν αποτελεσματική τονίζοντας τα θετικά που θα ακολουθήσουν μέσα στη σχολική μέρα και μετέπειτα στο σπίτι. Σε τέτοιες στιγμές φόρτισης είναι σημαντικό να μην πέσουμε στην παγίδα ταύτισης του σχολείου με μια ανταμοιβή ή απειλή για το παιδί αλλά να περάσουμε το μήνυμα ότι η φοίτηση στο σχολείο είναι ανεξάρτητη από τη συμπεριφορά του αλλά ταυτόχρονα και ένα μέρος που με τον καιρό θα νιώσει ασφαλής.

Κλείνοντας, είναι σημαντικό να θυμόμαστε ότι η απροθυμία και η άρνηση των παιδιών να πάνε σχολείο, ιδιαίτερα τις πρώτες μέρες της φοίτησης τους, είναι αντιδράσεις φυσιολογικές και συνήθως υποχωρούν με το πέρασμα του χρόνου. Ωστόσο, ακραίες εκδηλώσεις σχολικής άρνησης, σωματικά ενοχλήματα που επιμένουν και ταυτίζονται με τη σχολική ζωή ή αλλαγές στη συμπεριφορά του παιδιού που επηρεάζουν τη λειτουργικότητα του και επιμένουν για μεγάλο χρονικό διάστημα μπορεί να αποτελούν ενδείξεις ψυχοσυναισθηματικών δυσκολιών και είναι σημαντικό να μιλήσετε άμεσα με το δάσκαλο, το σχολικό σύμβουλο ή έναν ειδικό ψυχικής υγείας.

Πηγή : Το χαμόγελο του παιδιού , etc .

ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΚΑΤΑΛΛΗΛΗ ΣΧΟΛΙΚΗ ΤΣΑΝΤΑ ΓΙΑ ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΜΟΥ ;-Finding a Safe Pack

 Μπορεί να ακούγεται απλό, όμως η αγορά μιας καλής σχολικής τσάντας για τα παιδιά μας δεν είναι εύκολη υπόθεση. Πρόκειται για το απόλυτο σχολικό αξεσουάρ που τα συνοδεύει τουλάχιστον 9 μήνες τον χρόνο, κουβαλώντας, όχι μόνο τα βιβλία τους μα και τα… όνειρά τους.
Τα παιδιά «δένονται» με την σχολική τους τσάντα -συχνά την κρατούν για περισσότερες από μία σχολικές χρονιές- και γι’αυτό έχει μεγάλη σημασία να επιλέγουμε μαζί τους κάποια που, όχι μόνο τους αρέσει, αλλά και πληροί τις κατάλληλες προϋποθέσεις για τη σωματική τους ασφάλεια, οι οποίες, σύμφωνα με τους ορθοπεδικούς, είναι:

1. Φαρδείς ιμάντες με βάτες για τους ώμους. Να υπάρχουν δύο ιμάντες για τους ώμους και όχι μόνο ένας που περνά διαγώνια μπροστά από το σώμα του μαθητή.
2. Φαρδιά βάτα στο πίσω μέρος (εκείνο που έρχεται σε επαφή με την πλάτη) που κάνει την τσάντα να είναι πιο αναπαυτική και προστατεύει από αιχμηρά αντικείμενα.
3. Ο ιμάντας που περνά από τη μέση να επιτρέπει καλύτερη πρόσδεση της τσάντας στο σώμα και καλύτερη κατανομή του βάρους της. Η ίδια η τσάντα, δεν πρέπει να είναι βαριά αλλά ελαφριά –ωστόσο αυτό δεν είναι πάντα στο χέρι του παιδιού.
4. Οι σχολικές τσάντες με ρόδες είναι πολύ καλή επιλογή, διότι επιτρέπουν στους μαθητές να μην τις φορτώνονται και έτσι να μην επιβαρύνουν την πλάτη τους.

Πολλαπλές έρευνες σε χώρες όπως η Αμερική, η Μεγάλη Βρετανία, η Νέα Ζηλανδία, κ.α. απέδειξαν πως το βάρος αλλά και η λανθασμένη μεταφορά της σχολικής τσάντας μπορούν να προκαλέσουν:

• πόνο στη μέση (οσφυαλγία) και τον αυχένα εξαιτίας του μεγάλου βάρους του φορτίου της τσάντας
• τραυματισμούς της ωμικής ζώνης, λόγω της μεγάλης πίεσης που δέχονται οι κλείδες από τους ιμάντες (λουριά) της τσάντας
• μυϊκή καταπόνηση και μυϊκές θλάσεις που οφείλονται τόσο στο μεγάλο φορτίο, όσο και στον λανθασμένο τρόπο με τον οποίο οι μαθητές σηκώνουν τη σχολική τσάντα για να τη βάλουν στους ώμους τους.

Όλα αυτά τα μυοσκελετικά προβλήματα -εφόσον προκύψουν- μπορούν εύκολα να αντιμετωπιστούν με τις μεθόδους της φυσικοθεραπείας και ο μαθητής μπορεί να επανέλθει γρήγορα στην καθημερινότητά του. Επειδή όμως η πρόληψη είναι η καλύτερη θεραπεία, όλη αυτή η καταπόνηση μπορεί να αποφευχθεί απλά επιλέγοντας κατάλληλη και εργονομική τσάντα για το παιδί μας, και εκπαιδεύοντας το στο πώς θα σηκώνει την τσάντα του με ασφαλή τρόπο.
Συχνά, ο προβληματισμός κατά την επιλογή σχολικής τσάντας αφορά τον τύπο της, το αν δηλαδή θα προτιμήσουμε μία τσάντα τύπου σακιδίου, χιαστί ή με ρόδες. Η τσάντα τύπου σακιδίου είναι αποδεδειγμένα η πλέον κατάλληλη και εργονομική επιλογή, καθώς κατά τη χρήση της διατηρείται η σωστή στάση του σώματος. Παράλληλα, κατανέμεται ισόποσα το βάρος του φορτίου και μειώνεται η απόσταση του κέντρου βάρους του φορτίου από τον κορμό του σώματος, ενώ τέλος, επιτρέπεται η ελεύθερη κίνηση των μελών του σώματος.
Αφότου λοιπόν επιλέξαμε την τσάντα τύπου σακιδίου πλάτης, θα πρέπει να ορίσουμε και τα εργονομικά χαρακτηριστικά της. Με απλά λόγια, τα χαρακτηριστικά εκείνα, που θα κάνουν τη χρήση της ασφαλή και πρακτική για τον μαθητή, όπως:

• Το βάρος της τσάντας θα πρέπει να είναι μικρότερο από το 10% του βάρους του παιδιού. Για παράδειγμα, ένα παιδί που ζυγίζει 50  κιλά, θα πρέπει να κουβαλά μία τσάντα βάρους λιγότερο από 5 κιλά.
• Το μέγεθος της θα πρέπει να είναι μικρότερο από την πλάτη του παιδιού, δηλαδή να εκτείνεται μεταξύ των δύο ωμοπλατών.
• Θα πρέπει να διαθέτει δύο ιμάντες εξάρτησης (λουριά), φάρδους 5 cm, με ενισχυμένες βάτες ώστε να μην πιέζονται οι κλείδες.
• Η βάση τσάντας θα πρέπει να βρίσκεται στη γραμμή των ισχίων του παιδιού.
• Προτιμούμε τσάντες με ιμάντα στην περιοχή του θώρακα για σταθερότητα κατά τη βάδιση.
• Στις θήκες που βρίσκονται δεξιά και αριστερά της τσάντας τοποθετούμε τα ελαφριά αντικείμενα.
• Σωστός τρόπος τοποθέτησης των βιβλίων μέσα στην τσάντα: τα βαριά πιο κοντά στη σπονδυλική στήλη, τα πιο ελαφριά στο μπροστινό μέρος της τσάντας.
• Τοποθετούμε κάθε φορά μόνο τα απαραίτητα βιβλία και αντικείμενα στην τσάντα.

Backpack safety

Backpacks come in all sizes, colors, fabrics, and shapes and help kids of all ages express their own personal sense of style. And when used properly, they're incredibly handy.
Many backpacks come with multiple compartments that help students stay organized while they tote their books and papers from home to school and back again. Compared with shoulder bags, messenger bags, or purses, backpacks are better because strong muscles — the back and the abdominal muscles — support the weight of the packs.
When worn correctly, the weight in a backpack is evenly distributed across the body, and shoulder and neck injuries are less common than if someone carried a briefcase or purse.
As practical as backpacks are, though, they can strain muscles and joints and may cause back pain if they're too heavy or are used incorrectly.
Here's how to help kids find — and use — the right backpack.

Problems Backpacks Can Pose

Many things can lead to back pain — like playing sports or exercising a lot, poor posture while sitting, and long periods of inactivity. But some kids have backaches because they're lugging around their entire locker's worth of books, school supplies, and personal items all day long.
Doctors and physical therapists recommend that kids carry no more than 10% to 15% of their body weight in their packs. But many carry a lot more than that. When a heavy backpack is incorrectly placed on the shoulders, the weight's force can pull a child backward. To compensate, the child might bend forward at the hips or arch the back. This can make the spine compress unnaturally, leading to shoulder, neck, and back pain.
Kids who wear their backpacks over just one shoulder — as many do, because they think it looks better or just feels easier — may end up leaning to one side to offset the extra weight. They might develop lower and upper back pain and strain their shoulders and neck.
Improper backpack use can also lead to bad posture. Girls and younger kids may be especially at risk for backpack-related injuries because they're smaller and may carry loads that are heavier in proportion to their body weight.
Also, backpacks with tight, narrow straps that dig into the shoulders can interfere with circulation and nerves. These types of straps can lead to tingling, numbness, and weakness in the arms and hands.
And bulky or heavy backpacks don't just cause back injuries. Other safety issues to consider:

• Kids who carry large packs often aren't aware of how much space the packs take up and can hit others with their packs when turning around or moving through tight spaces, such as the aisles of a school bus.
• Students can be injured if they trip over large packs or a pack falls on them.
• Carrying a heavy pack changes the way kids walk and puts them at risk of falling, particularly on stairs or other places where a backpack puts a student off balance.

Finding a Safe Pack

Despite their potential problems, backpacks are great when used properly. Before you buy one, though, consider a backpack's construction.
Look for the following to choose the right backpack:

• a lightweight pack: get one that doesn't add a lot of weight to your child's load; for example, leather packs look cool, but they weigh more than canvas backpacks
• two wide, padded shoulder straps: straps that are too narrow can dig into shoulders
• a padded back: it not only provides increased comfort, but also protects kids from being poked by sharp objects or edges (pencils, rulers, notebooks, etc.) inside the pack
• a waist belt: this helps to distribute the weight more evenly across the body
• multiple compartments: to help distribute the weight throughout the pack

Although packs on wheels (which look like small, overhead luggage bags) may be good options for students who have to lug around really heavy loads, they're very hard to pull up stairs and to roll through snow. Check with the school before buying a rolling pack; many don't allow them because they can be a tripping hazard in the hallways.

Using Backpacks Wisely

To help kids prevent injury when using a backpack:

• Lighten the load. No matter how well-designed the backpack, less weight is always better. Use
  the bathroom scale to check that a pack isn't over 10% to 15% of your child's body weight (for example, the backpack of a child who weighs 80 pounds shouldn't weigh more than 8 to 12 pounds).
• Use and pick up the backpack properly. Make sure kids use both shoulder straps. Bags that are slung over the shoulder or across the chest — or that only have one strap — aren't as effective at distributing the weight as bags with two wide shoulder straps, and therefore may strain muscles. Also tighten the straps enough for the backpack to fit closely to the body. The pack should rest evenly in the middle of the back and not sag down to the buttocks.

What Kids Can Do

A lot of the responsibility for packing lightly — and safely — rests with kids:

• Encourage kids to use their locker or desk often throughout the day instead of carrying the entire day's worth of books in the backpack.
• Make sure kids don't tote unnecessary items — laptops, cellphones, and video games can add extra pounds to a pack.
• Encourage kids to bring home only the books needed for homework or studying each night.
• Ask about homework planning. A heavier pack on Fridays might mean that a child is delaying homework until the weekend, making for an unnecessarily heavy backpack.
• Picking up the backpack the right way can help kids avoid back injuries. As with any heavy weight, they should bend at the knees and grab the pack with both hands when lifting a backpack to the shoulders.
• Use all of the backpack's compartments, putting heavier items, such as textbooks, closest to the center of the back.

What You Can Do

Involving other parents and your child's school in solving students' backpack burdens might help to lessen kids' loads. Some ways the school can get involved include:

• giving students more time between classes to use lockers
• using paperback books
• adding school education programs about safe backpack use
• putting some curriculum on the school's website, when possible

You may need to adjust your kids' backpacks and/or reduce how much they carry if they:

• struggle to get the backpack on or off
• have back pain
• lean forward to carry the backpack

If your child has back pain or numbness or weakness in the arms or legs, talk to your doctor or a physical therapist.

Reviewed by: Steven Dowshen, MD

Date reviewed: August 2016