ΓΕΣΥ

Οι εγγραφές των παιδιών σας  (απο 0 ως και 18  χρονών ) μπορούν να γίνουν μέσω της ιστοσελίδας του ΟΑΥ  www.gesy.org.cy ή μπορείτε να μου αποστείλετε την Ταυτότητα ή το Πιστοποιητικό Γέννησης ή το ΄΄κίτρινο χαρτί ΄΄στο VIBER μου  ή στο email  : nikmed59@hotmail.com  . Για περισσότερες πληροφορίες επικοινωνήστε στο 99414242

Σας ευχαριστώ για την στήριξη σας . Η υγεία των παιδιών σας παραμένει η προτεραιότητα μου !

Δρ. Νίκος Κονναρής

Παιδίατρος

 

For registration you can visit  www.gesy.org.cy

and choose me as your doctor (NIKOLAOS KONNARIS D2973)  or send your children ID  or Birth Certificate or the ‘’yellow paper ‘’ to my viber or  my email nikmed59@hotmail.com .  Thank you for your support . I care for you !

For more informations call to 99414242

Thank you,

Dr. Nikos Konnaris

Paediatrician

13 ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟ ΓΕΣΥ

Το ΓεΣΥ προβλέπει ιδιαίτερα χαμηλή κρατική δαπάνη για την φροντίδα υγείας σε σχέση με τις άλλες χώρες της Ευρωπαικής Ενωσης. 
Το προτεινόμενο ΓεΣΥ δεν παρέχει τα εχέγγυα για ποιοτική ιατρική στην Κύπρο , εξαιτίας του ανεπαρκούς προυπολογισμού και του λειτουργικού πλαισίου του .

Οι πολίτες απαιτούν από την κυβέρνηση αλλαγή πλεύσης για το ΓεΣΥ

Έρευνα κοινής γνώμης: Οι πολίτες απαιτούν από την κυβέρνηση αλλαγή πλεύσης για το ΓεΣΥ
Η κοινή γνώμη ανησυχεί για τους χειρισμούς Υπουργείου – ΟΑΥ, εκφράζει προβληματισμούς για την ποιότητα υπηρεσιών που θα λαμβάνει και ζητά να ληφθούν υπόψη τα αιτήματα της ιατρικής κοινότητας
Η παγκύπρια έρευνα κοινής γνώμης που πραγματοποιήθηκε από την εταιρεία CMRC
– Cypronetwork αποκαλύπτει την παγιωμένη ανησυχία της κυπριακής κοινής γνώμης για το ΓεΣΥ και τον τρόπο που σχεδιάστηκε.
Οι φορολογούμενοι πλέον πολίτες έχουν χαμηλές προσδοκίες και επιφυλάξεις, ενώ συμμερίζονται τους προβληματισμούς της ιατρικής κοινότητας. Στέλνουν μήνυμα προς την κυβέρνηση και ΟΑΥ για αλλαγής πλεύσης και της ζητούν να προβεί στις απαραίτητες ενέργειες που θα καταστήσουν γιατρούς και νοσηλευτήρια συμμέτοχους στο Γενικό Σχέδιο Υγείας.
Ένα μήνα μετά την έναρξη της καταβολής εισφορών και των αποκοπών υπέρ του ΓεΣΥ και δύο μήνες πριν την ουσιαστική έναρξή του, τα στοιχεία της έρευνας μαρτυρούν ότι η κοινή γνώμη ζει με τις αμφιβολίες για την εικόνα της Υγείας από εδώ και πέρα, αλλά έχει πειστεί ότι οι υπηρεσίες που θα λαμβάνει δεν ανταποκρίνονται ούτε στα χρήματα που καταβάλλει ούτε στις προσδοκίες της.
Συγκεκριμένα:
1. «Η διασφάλιση της ποιότητας είναι βασική προϋπόθεση για τη λειτουργία του ΓεΣΥ» - 91% συμφωνώ απόλυτα & συμφωνώ κάπως vs. 6% διαφωνώ απόλυτα & διαφωνώ κάπως.
2. «Χωρίς γιατρούς και κλινικές δεν μπορεί να λειτουργήσει το ΓεΣΥ» - 85% συμφωνώ απόλυτα & συμφωνώ κάπως vs.9% διαφωνώ απόλυτα & διαφωνώ κάπως.
3. «Πρέπει να λυθούν όλα τα προβλήματα πριν από τη λειτουργία του ΓεΣΥ» - 77% συμφωνώ απόλυτα & συμφωνώ κάπως vs. 13% διαφωνώ απόλυτα & διαφωνώ κάπως.
4. «Το Υπουργείο Υγείας να λάβει υπόψη τα αιτήματα της ιατρικής κοινότητας στην εφαρμογή του ΓεΣΥ» - 66% συμφωνώ απόλυτα & συμφωνώ κάπως vs. 15% διαφωνώ απόλυτα & διαφωνώ κάπως.
5. «Αύξηση του προϋπολογισμού για το ΓεΣΥ στα επίπεδα του ΜΟ της ΕΕ» - 63% συμφωνώ απόλυτα & συμφωνώ κάπως vs. 14% διαφωνώ απόλυτα & διαφωνώ κάπως.
6. «Θα έπρεπε να προηγηθεί η διοικητική και οικονομική αυτονόμηση των κρατικών νοσηλευτηρίων πριν από τη λειτουργία του ΓεΣΥ» - 60% συμφωνώ απόλυτα & συμφωνώ κάπως vs 13% διαφωνώ απόλυτα & διαφωνώ κάπως.
7. Το 64% πιστεύει ότι το Υπουργείο Υγείας πρέπει να προτείνει νομοθετικές αλλαγές ώστε να πειστούν γιατροί και νοσηλευτήρια να συμμετάσχουν. Το 25% πιστεύει ότι πρέπει να προχωρήσει με το σχέδιο ως έχει.
8. Το 43% θεωρεί ότι δεν θα λαμβάνει την αντίστοιχη ποιότητα υπηρεσιών σε σχέση με τα χρήματα που θα πληρώνονται για το ΓεΣΥ.
a. Το 25% θεωρεί ότι σίγουρα δεν θα τη λαμβάνει.
b. Το 18% θεωρεί ότι μάλλον δεν θα τη λαμβάνει.
9. Το 60% θεωρεί ότι η ετοιμότητα λειτουργίας του ΓεΣΥ δεν ανταποκρίνεται καθόλου ή ανταποκρίνεται λίγο στις προσδοκίες τους.
a. Το 32% θεωρεί ότι δεν υπάρχει καθόλου ετοιμότητα.
b. Το 28% θεωρεί ότι υπάρχει μικρή ετοιμότητα.
10. Το 51% θεωρεί ότι η αποτελεσματικότητα λειτουργίας του ΓεΣΥ δεν ανταποκρίνεται καθόλου ή ανταποκρίνεται λίγο στις προσδοκίες τους.
a. Το 24% θεωρεί ότι δεν ανταποκρίνεται καθόλου.
b. Το 27% θεωρεί ότι ανταποκρίνεται λίγο.
c. Το 3% θεωρεί ότι ανταποκρίνεται σε μεγάλο βαθμό.
11. Το 37% θεωρεί ότι η ποιότητα των παρεχόμενων υπηρεσιών του ΓεΣΥ δεν ανταποκρίνεται καθόλου ή ανταποκρίνεται λίγο στις προσδοκίες τους.
a. Το 15% θεωρεί ότι δεν ανταποκρίνεται καθόλου.
b. Το 22% θεωρεί ότι ανταποκρίνεται λίγο.
c. Το 4% θεωρεί ότι ανταποκρίνεται σε μεγάλο βαθμό.
12. Το 39% βρίσκει κακό ή πολύ κακό το σχεδιασμό, ενώ ένα άλλο 24% τον κρίνει ως μέτριο.
a. Το 26% είναι ικανοποιημένο με τους σχεδιασμούς του ΓεΣΥ.
 Οι υπεύθυνοι της σημερινής κατάστασης δεν είναι άλλοι από το Υπουργείο Υγείας και τον ΟΑΥ, που είχαν τις ευθύνες τόσο του σχεδιασμού του ΓεΣΥ όσο και της έκβασης του δημόσιου διαλόγου. Οι πολίτες κατάλαβαν τι ρόλο έπαιξε η κάθε πλευρά και στέλνουν μήνυμα: αλλάξτε τακτική. Αυτό με τον έναν ή τον άλλον τρόπο το κατανοούν σήμερα οι πολίτες αλλά και πολιτικοί και επαγγελματικοί φορείς.
Η κοινωνία φαίνεται να συμμερίζεται αυτό που ζητούν και οι γιατροί: ποιοτική περίθαλψη σε ένα σύγχρονο, καθολικό, αποτελεσματικό Σύστημα Υγείας που να ανταποκρίνεται στα υψηλά standards της χώρας αλλά και στις εισφορές που καταβάλλουν πολίτες και επιχειρήσεις.
Απέναντι σε μια τέτοια επιδίωξη, την οποία συμμερίζονται οι συμπολίτες μας, είναι η προχειρότητα, ο δογματισμός και ποικίλες μικροπολιτικές επιδιώξεις και συμφέροντα με θύματα τους ασθενείς και τους φορολογούμενους.
Παγκύπριος Ιατρικός Σύλλογος, 11 Απριλίου 2019

ΠΑΣΙΝ: Τα δέκα ψέματα του ΟΑΥ και οι δέκα αλήθειες για το Γεσυ

Δρ Μαρίνος Σωτηρίου: Αυτό το ΓΕΣΥ δυστυχώς είναι άρρωστο από τη γέννησή του. Γι΄αυτό χρειάζεται ικανούς γιατρούς, ποιοτική νοσηλεία και φροντίδα ώστε να γίνει καλά.

Δριμεία επίθεση εναντίον του Οργανισμού Ασφάλισης Υγείας εξαπέλυσε σήμερα μιλώντας σε διάσκεψη Τύπου ο Εκπρόσωπος της Κεντρικής Επιτροπής του Παγκύπριου Συνδέσμου Ιδιωτικών Νοσηλευτηρίων (ΠΑΣΙΝ) Δρ Μαρίνος Σωτηρίου
Ο δρ. Σωτηρίου κατηγόρησε τον ΟΑΥ για δέκα ψέματα και έδωσε τις αντίστοιχες απαντήσεις.
Το Ygeia-News παραθέτει αυτούσια την ομιλία του δρος Σωτηρίου:
«Αλήθειες που πρέπει να λεχθούν για να διαλύσουν ψέματα. Γιατί ένα αποτελεσματικό σύστημα υγείας δεν μπορεί να χτιστεί πάνω σε ψέματα. Θα είναι σαθρό και σύντομα θα χάσει την εμπιστοσύνη της κοινωνίας. Οφείλουμε λοιπόν να αποτρέψουμε μια αποτυχία, που θα την πληρώσουμε όλοι ακριβά.
Δεν υπάρχει αμφιβολία πως η Κύπρος χρειάζεται ένα καλά σχεδιασμένο, αποτελεσματικό ΓΕΣΥ, που να υπηρετεί το σύνολο της κοινωνίας και να συμβάλλει στην εξέλιξη των υπηρεσιών υγείας. Κάτι που άλλωστε έχει επιχειρηθεί από ανεπτυγμένα κράτη της Ευρώπης. Υπάρχει όμως μια κρίσιμη προϋπόθεση επιτυχίας του ΓΕΣΥ όπως και όλων των εθνικών συστημάτων υγείας. Ο σωστός, ορθολογιστικός σχεδιασμός και η διασφάλιση βιώσιμων όρων συμμετοχής των φορέων που προσφέρουν υπηρεσίες υγείας. Αυτό αποτελεί σημαντική πρόκληση που απαιτεί γνώση, εξειδίκευση, σύνεση και βούληση για την αντιμετώπισή της. Ένα ΓΕΣΥ αναποτελεσματικό, από σημαντική μεταρρύθμιση, οδηγεί την Υγεία σε μεγάλη απορρύθμιση. Και αυτό πρέπει να αποτραπεί με κάθε τρόπο καθώς έτσι τελικά πλήττεται η ίδια η κοινωνία.
Από διέξοδο στην Υγεία, αυτό το μόρφωμα συστήματος υγείας, οδηγεί μόνο σε αδιέξοδο.
Πως όμως φτάσαμε εδώ; Πολύ απλά διότι ο αρμόδιος από την πολιτεία φορέας υλοποίησης και εφαρμογής του ΓΕΣΥ, ο Οργανισμός Ασφάλισης Υγείας (ΟΑΥ) κατεδάφισε τη σχέση εμπιστοσύνης με τους φορείς Υγείας. Ο ΠΑΣΙΝ κατ’ επανάληψη  έχει ζητήσει στοιχεία από τον ΟΑΥ που απαντούν σε εύλογα ερωτήματα των μελών του, ώστε να διασφαλιστεί το μέγιστο διακύβευμα: η συνέχιση της προσφοράς ποιοτικών υπηρεσιών υγείας στους ασθενείς.  Λυπούμαστε να σημειώσουμε πως μέχρι και σήμερα αυτά τα στοιχεία δεν έχουν δοθεί. Ουσιαστικά, όπως πρόσφατα τονίσαμε σε ανακοίνωσή μας, ζητείται από τα μέλη του ΠΑΣΙΝ, με τη συμμετοχή τους σε αυτό το ΓΕΣΥ, να κάνουν ένα άλμα στο κενό. Ή, αν προτιμάτε, όπως έχει λεχθεί, η συμμετοχή μας μοιάζει με λεωφορείο χωρίς φρένα που επιχειρεί να κατέβει από την κορυφή ενός λόφου.
Καλλιέργησε υπερπροσδοκίες στην κοινή γνώμη
Δυστυχώς ο ΟΑΥ, για λόγους που μόνο εκείνος γνωρίζει, επέλεξε με ψέματα να καλλιεργήσει υπερπροσδοκίες στην κοινή γνώμη από την εφαρμογή ενός ΓΕΣΥ που σχεδιάστηκε πρόχειρα και ερασιτεχνικά. Προκειμένου να κερδηθεί η καρδιά της κοινωνίας επιστρατεύτηκαν ο λαϊκισμός και η υπεραπλούστευση. Δυστυχώς επικράτησαν της τεχνογνωσίας, της σύνεσης και της υπευθυνότητας.
Ας πούμε λοιπόν τα πράγματα με το όνομά τους. Και ας δούμε την απάντηση της αλήθειας, στο ψέμα.
Ψέμα πρώτο: Ισχυρίζεται ο ΟΑΥ πως ο σχεδιασμός του ΓΕΣΥ έγινε στη βάση αναλογιστικής μελέτης που αναλύει το υφιστάμενο σχέδιο υγείας και το συγκρίνει με το προτεινόμενο ΓΕΣΥ.
Η αλήθεια είναι πως η όποια μελέτη έγινε το 2010 και προφανώς δεν έχει λάβει υπόψη τα όσα πέρασε η Κύπρος, η κοινωνία και η οικονομία της από την πρωτοφανή κρίση, την επακόλουθη ανεργία και τη φυγή εταιρειών. Τί θα ήταν αυτονόητο και επιβεβλημένο; Η επικαιροποίηση της μελέτης. Να ξέρουμε τι ισχύει σήμερα όχι τι ίσχυε πριν εννέα χρόνια. Κάτι που δεν έγινε.
Ψέμα δεύτερο: Για το σχεδιασμό του ΓΕΣΥ χρησιμοποιήθηκαν και δεδομένα των ιδιωτικών νοσηλευτηρίων.
Η αλήθεια είναι ότι ο σχεδιασμός του ΓΕΣΥ προχώρησε χωρίς να ληφθούν υπόψη οι  απόψεις, οι προτάσεις και οι προβληματισμοί των ιδιωτικών νοσηλευτηρίων. Είναι παγκοσμίως πρωτοφανές να επιχειρείται μια τόσο σοβαρή μεταρρύθμιση σε έναν τόσο ευαίσθητο τομέα, όπως αυτός της Υγείας, και να μην συμμετέχουν οι ειδικοί επαγγελματίες και οι φορείς υπηρεσιών υγείας. Σημειώστε πως το νομοθετικό πλαίσιο έχει διαμορφωθεί από την πολιτεία λαμβάνοντας υπόψη τα δεδομένα της μελέτης του 2010 που όπως αναφέρθηκε δεν έχουν επικαιροποιηθεί, σχετικά με το ολικό εθνικό κόστος υγείας. Και κάτι ακόμα: Στο σχεδιασμό του ΓΕΣΥ έχουν υπολογιστεί υποθετικά δεδομένα των ιδιωτικών νοσηλευτηρίων και όχι τα πραγματικά. Έχουμε μπροστά μας, στην  κυριολεξία, ένα σχεδιασμό 'του αέρα'.
Ψέμα τρίτο: στο ΓΕΣΥ όλοι οι ασθενείς θα είναι ισότιμοι και δεν θα υπάρχουν ασθενείς δύο ταχυτήτων ισότιμα μέσα στο ΓΕΣΥ, θα μπορούν να επιλέξουν για την ιατρική τους φροντίδα και νοσηλεία οποιοδήποτε νοσοκομείο ή ιατρό επιθυμούν
Η αλήθεια είναι ότι ο ΟΑΥ ήδη αναγνωρίζει ότι ασθενείς που έχουν την οικονομική δυνατότητα θα μπορούν να πληρώσουν τη διαφορά και να αγοράσουν μη γενόσημα φάρμακα, άρα και μόνο από αυτό δημιουργούνται ασθενείς δύο ταχυτήτων.
Ψέμα τέταρτο: οι δικαιούχοι ασθενείς, ισότιμα μέσα στο ΓΕΣΥ, θα μπορούν να επιλέξουν για την ιατρική τους φροντίδα και νοσηλεία οποιοδήποτε νοσοκομείο ή ιατρό επιθυμούν
Η αλήθεια είναι ότι αυτό είναι κορυφαίο ψέμα. Από την πρώτη μέρα εφαρμογής του ΓΕΣΥ, θα έχουμε ασθενείς τουλάχιστον δύο ταχυτήτων. Οι ασθενείς δεν θα έχουν πρόσβαση σε νοσηλευτήρια και γιατρούς οι οποίοι δεν έχουν συμβληθεί με τον ΟΑΥ, χωρίς να καλύπτονται από άλλη ιδιωτική ασφάλεια ή δυνατότητα κάλυψης των ιατρικών αναγκών από δικούς τους πόρους. Είναι μύθος ότι όλοι θα έχουν πρόσβαση στην  καλύτερη ποιότητα υγείας από τη στιγμή που δεν ενταχθούν σε αυτό το ΓΕΣΥ τα ιδιωτικά νοσηλευτήρια.
Ψέμα πέμπτο: Η ποιότητα φροντίδας νοσηλείας των ασθενών θα είναι υψηλή
Η αλήθεια είναι, με τις λιγοστές πληροφορίες που επιλεκτικά διαρρέει ο ΟΑΥ για τις συγκεκριμένες Σχετιζόμενες Διαγνωστικές Ομάδες (DRGs), δηλαδή τον ονομαστικό κατάλογο καλυπτόμενων παθήσεων με το αντίστοιχο κόστος, η κάλυψη των εξόδων φροντίδας των ασθενών καλύπτει -κατά μέσο όρο- το 60% των πραγματικών εξόδων.  Τα μη επιδοτούμενα νοσηλευτήρια, τα ιδιωτικά δηλαδή,  θα εξαναγκαστούν να καλύψουν τη διαφορά με τη μείωση κόστους (αφού δεν θα επιτρέπεται η αναπλήρωση της διαφοράς από τους δικαιούχους). Αυτό πρακτικά σημαίνει αυτόματη υποβάθμιση της ποιότητας φροντίδας νοσηλείας, καθώς δεν θα υπάρχει άλλη επιλογή παρά η χρήση αμφίβολης ποιότητας και ασφάλειας αναλώσιμων και αδυναμία επένδυσης σε ιατρικό εξοπλισμό νέας τεχνολογίας. Ουσιαστικά η προχειρότητα του ΟΑΥ καταδικάζει σε αφανισμό τα ιδιωτικά νοσηλευτήρια, στερώντας τους το ουσιαστικό συγκριτικό τους πλεονέκτημα: την ποιότητα.
Ψέμα έκτο: Η επιδότηση των προϋπολογισμών των δημόσιων νοσηλευτηρίων δεν θα υπερβαίνει την περίοδο της πενταετίας
Η αλήθεια είναι πως η επιδότηση των αυτόνομων δημόσιων νοσηλευτηρίων είναι πολύ πιθανό να καθιερωθεί ως -αθέμιτη- πρακτική μετά τα πέντε χρόνια, αφού η ίδια η νομοθεσία δεν αποκλείει το ενδεχόμενο παράτασης.  Αυτό όμως είναι καθολικά αντίθετο στις αρχές του υγιούς ανταγωνισμού και της Ευρωπαϊκής Ένωσης και αποτελεί το βασικό αντικίνητρο για τη βελτίωση των δημόσιων νοσηλευτηρίων.  Θα έχουμε συνεχώς φαινόμενα διασπάθισης και κακοδιαχείρισης των χρημάτων των πολιτών που εισφέρουν στο ΓΕΣΥ και ένα κράτος που θα καλύπτει διαρκώς τον ελλειμματικό προϋπολογισμό των δημόσιων νοσηλευτηρίων. Μια τέτοια αθέμιτη πρακτική είναι βέβαιο ότι θα οδηγήσει τα ιδιωτικά νοσηλευτήρια να βάλουν λουκέτο και χιλιάδες εργαζόμενους στην ανεργία. Αντιλαμβάνεστε τις περιπέτειες που θα οδηγηθεί η Υγεία και τα μείζονα προβλήματα που θα προκύψουν για την οικονομία από μια τέτοια αρνητική εξέλιξη.
Ψέμα έβδομο: οι φορείς των παρεχόμενων υπηρεσιών υγείας είναι ισότιμοι μέσα στο ΓΕΣΥ. 
Η αλήθεια είναι πως ο σχεδιασμός του ΓΕΣΥ και οι συναφείς νομοθεσίες, δεν προνοούν συγκεκριμένες προδιαγραφές για συμμετοχή των παρόχων υγείας.  Αντίθετα, ξεκινώντας από την πρώτη μέρα, θα υπάρχει μια άνιση διαφοροποίηση μεταξύ των νοσηλευτηρίων. Τα ιδιωτικά είναι υποχρεωμένα να πληρούν τις αυστηρές προϋποθέσεις της νομοθεσίας, βάσει της οποίας έχουν ιδρυθεί. Αυτό δεν θα ισχύει για τα δημόσια νοσηλευτήρια τα οποία έχουν υλοποιηθεί παραβιάζοντας πλήθος νόμων και κανονισμών. Το ίδιο το κράτος δηλαδή ζυγίζει την υγεία με δύο μέτρα και δύο σταθμά, δημιουργώντας ένα ισοπεδωτικό πλαίσιο υποβάθμισης της υγείας του κύπριου πολίτη.
Ψέμα όγδοο: Ο ΟΑΥ έχει δώσει όλα τα στοιχεία στα ιδιωτικά νοσηλευτήρια για να μπορούν να αποφασίσουν τη συμμετοχή τους η όχι στο ΓΕΣΥ.
Η αλήθεια είναι πως παρά τις προσπάθειες του ΠΑΣΙΝ, ο ΟΑΥ και η πολιτεία, επιλεκτικά παρέπεμπαν τις συζητήσεις με τα ιδιωτικά νοσηλευτήρια στο αόριστο μέλλον, με τη δικαιολογία ότι η τριτοβάθμια φροντίδα θα ενταχθεί στο ΓΕΣΥ το 2020.  Άλλο ένα δείγμα προχειρότητας της λογικής 'βλέπουμε και κάνουμε'. Έτσι όμως δεν χτίζεις την Υγεία. Τη γκρεμίζεις. Ο ΟΑΥ αυθαίρετα αφαιρεί υπηρεσίες και εξαιρεί ειδικότητες από το σφαιρικό προϋπολογισμό ώστε αυτές να καλυφθούν από άλλους πόρους. Η ουσία είναι ότι οι πολίτες δεν θα έχουν αντίκρισμα υπηρεσιών για τα χρήματα που θα πληρώνουν στο ΓΕΣΥ μέσω των εισφορών τους.
Ψέμα ένατο: Το ΓΕΣΥ έχει όλα τα δεδομένα που χρειάζεται για τη λειτουργία του.
Η αλήθεια είναι πως πέρα από την αναχρονιστική μελέτη του 2010, έχει γίνει αντιγραφή από συστήματα υγείας του εξωτερικού με εντελώς διαφορετικά κοινωνικά και οικονομικά μοντέλα λειτουργίας. Επιχειρείται να εφαρμοστεί ένα ΓΕΣΥ με κυριολεκτικά εκτός τόπου και χρόνου σχεδίαση. Είναι προφανές πως τα ιδιωτικά νοσηλευτήρια είναι αδύνατο να στηρίξουν τη βιωσιμότητά τους και την παροχή υψηλής ποιότητας φροντίδας και υπηρεσιών υγείας, σε δεδομένα άλλων χωρών χωρίς επαφή με την κυπριακή πραγματικότητα.
Ψέμα δέκατο: Το ΓΕΣΥ είναι κοινωνικά δίκαιο.
Η αλήθεια είναι πως αυτό το ΓΕΣΥ θα διευρύνει την κοινωνική ανισότητα. Αντί για ένα ΓΕΣΥ της ποιότητας, θα έχουμε ΓΕΣΥ της μετριότητας, της ταλαιπωρίας και της παρακμής των υπηρεσιών Υγείας. Οποιοσδήποτε ασθενής έχει την οικονομική δυνατότητα θα μπορεί να πάει στο εξωτερικό για θεραπεία και νοσηλεία.
Δέκα ψέματα, δέκα αλήθειες, γι’ αυτό το ΓΕΣΥ. Αυτή είναι η πραγματικότητα που είναι χρέος μας να τη γνωρίζει η κοινωνία. Έχουν δημιουργηθεί υπερπροσδοκίες που θα καταρρεύσουν και θα παρασύρουν την Υγεία σε επικίνδυνα μονοπάτια. Γι' αυτό είμαστε σήμερα εδώ να ενημερώσουμε τους συμπολίτες μας που σε καμία περίπτωση δεν θέλουν τα όσα πέτυχε ο ιδιωτικός τομέας στην Υγεία, στην Κύπρο,  να ισοπεδωθούν για χάρη του λαϊκισμού, των συμφερόντων και των σκοπιμοτήτων.
Το σύνολο της κυπριακής κοινωνίας αναγνωρίζει την υψηλή ποιότητα των υπηρεσιών υγείας που προσφέρουν εδώ και δεκαετίες τα ιδ. Νοσηλευτήρια. Γι’ αυτό άλλωστε έχουν καταξιωθεί στη συνείδηση των πολιτών για τις ιατρικές τους υπηρεσίες, την άμεση εξυπηρέτηση και την ανθρώπινη φροντίδα.
H κομβική πρόκληση του ΓΕΣΥ για τα ιδιωτικά νοσηλευτήρια είναι ξεκάθαρη: Ποιότητα ιατρικών υπηρεσιών, βιωσιμότητα μονάδων, υψηλό επίπεδο φροντίδας και νοσηλείας. Ποιότητα - βιωσιμότητα - φροντίδα. Δεν μπορούμε να έχουμε ποιότητα χωρίς  βιωσιμότητα. Ούτε φροντίδα χωρίς ποιότητα. Αυτές οι αρχές, ποιότητα, βιωσιμότητα, φροντίδα, είναι αδιαπραγμάτευτες.
Η θέση του ΠΑΣΙΝ είναι πως τα μέλη του δεν εντάσσονται σε ένα ατελές σύστημα υγείας, χωρίς επαρκή μελέτη και τεκμηρίωση, που θα υποβαθμίσει αντί να αναβαθμίσει την ποιότητα των παρεχόμενων υπηρεσιών, θέτοντας παράλληλα σε άμεσο κίνδυνο τη βιωσιμότητά τους.
Αυτό το ΓΕΣΥ δυστυχώς είναι άρρωστο από τη γέννησή του. Γι ΄αυτό χρειάζεται ικανούς γιατρούς, ποιοτική νοσηλεία και φροντίδα ώστε να γίνει καλά».

Συστήματα υγείας στην Ευρώπη

Πώς είναι οργανωμένα τα συστήματα υγείας των  Ευρωπαικών χωρών; Ποια είναι τα βασικότερα μοντέλα οργάνωσης;
Υπάρχουν τέσσερα βασικότερα μοντέλα οργάνωσης των συστημάτων υγείας: Το Αγγλοσαξονικό μοντέλο που αναπτύχθηκε στην Αγγλία από τον William Beveridge.  Η Αγγλία και η Ιρλανδία είναι πιο αντιπροσωπευτικές χώρες αυτού του μοντέλου.  Η κοινωνική ισότητα, η αποτελεσματικότητα στη διαχείριση των πόρων και η γεωγραφική αποκέντρωση των υπηρεσιών υγείας, κυριαρχούν στο σύστημα, ενώ όλοι οι πολίτες απολαμβάνουν της ίσης πρόσβασης στις υπηρεσίες αυτές. Το δεύτερο σύστημα είναι το ηπειρωτικό μοντέλο και βασίζεται στις μεταρρυθμίσεις που εμπνεύστηκε ο Bismark το 1883, ο οποίος πρότεινε ένα ασφαλιστικό σύστημα που  βασίζεται στην αυτονομία και αυτοδιαχείριση των επιμέρους ασφαλιστικών ταμείων.  Ανάμεσα στις χώρες που υιοθέτησαν αυτό το σύστημα συγκαταλέγονται η Γερμανία και οι υπόλοιπες χώρες της κεντρικής Ευρώπης. Το τρίτο πρότυπο αποτελεί το σκανδιναβικό μοντέλο, όπου η κεντρική και η τοπική αυτοδιοίκηση είναι επιφορτισμένες με την οικονομική διαχείριση του συστήματος υγειονομικής φροντίδας. Ανάμεσα στις χώρες που έχουν υιοθετήσει το συγκεκριμένο σύστημα είναι η  Σουηδία, η Δανία και οι άλλες σκανδιναβικές χώρες. Τέλος, το νοτιοευρωπαϊκό μοντέλο αποτελεί μια ενδιάμεση φιλοσοφία που έχει στοιχεία τόσο από το αγγλοσαξονικό όσο και από το ηπειρωτικό μοντέλο. Οι μεταρρυθμίσεις που έγιναν στις χώρες της Νότιας Ευρώπης κατά τη διάρκεια των δεκαετιών ΄70  και ΄80 αποσκοπούσαν στην καθιέρωση Εθνικού Συστήματος Υγείας με πρότυπο οργάνωσης βασισμένο στο αγγλοσαξονικό μοντέλο. Η αποσπασματική  υιοθέτηση ωστόσο του μοντέλου αυτού είχε αποτέλεσμα την αναποτελεσματική διαχείριση των περιορισμένων πόρων. Ας τα δούμε αναλυτικά:

Η Αγγλία

Μέχρι το 1900 στη Βρετανία δεν υπήρχε κανενός είδος κοινωνικής ασφάλισης. Μέχρι εκείνη την περίοδο την ευθύνη για υγειονομική φροντίδα του πληθυσμού είχε η εκκλησία. Στις αρχές του της δεκαετίας 1910 συστάθηκε ο εθνικός οργανισμός ασφάλισης υγείας, ο οποίος συντηρείτο από τις εισφορές των εργαζομένων.  Η Αγγλία είναι μία από τις πρώτες  Ευρωπαϊκές χώρες που εφήρμοσαν Εθνικό Σύστημα Υγείας το λεγόμενο NHS και έχουν σημαντική εμπειρία, επομένως δικαιολογημένα βρίσκεται σε πρώτη θέση σε αυτό το αφιέρωμα. Όσα εφαρμόζονται  στην Αγγλία, αποτελούν σημαντική γνώση και εμπειρία για όλες τις υπόλοιπες ευρωπαϊκές χώρες. Το εθνικό σύστημα υγείας της Αγγλίας παρέχει υγειονομικό φροντίδα στο σύνολο του πληθυσμού. Μάλιστα το βρετανικό σύστημα υγείας είναι το πρώτο ίσως ολοκληρωμένο σύστημα που παρείχε καθολική, αλλά και ολοκληρωμένη κάλυψη του πληθυσμού. Η βασική αρχή, που το αγγλικό σύστημα υγείας πρεσβεύει είναι το «value for money», δηλαδή όλοι όσοι ασχολούνται με τη φροντίδα υγείας να έχουν ως πρώτη προτεραιότητα τα χρήματα που δαπανούνται να αποδίδουν όσο το δυνατό μεγαλύτερα οφέλη στον πολίτη.

Το σύστημα υγείας στη Μεγάλη Βρετανία είναι «τύπου» Beveridge. Το Εθνικό Σύστημα Υγείας (NHS) ιδρύθηκε το 1947. Η χρηματοδότηση του προέρχεται κατά βάση από τον προϋπολογισμό. Από τη γενική φορολογία ποσοστό 79%, από την κοινωνική ασφάλιση ποσοστό που φθάνει το 16% και το υπόλοιπο 5% από ιδιωτικές πληρωμές. Οι πόροι από τη φορολογία κατανέμονται από το NHS άμεσα στις Περιφερειακές Υγειονομικές Αρχές και έμμεσα, διαμέσου των αρχών, στα fundholders των γενικών γιατρών και τις Τοπικές Υγειονομικές Αρχές (Local Health Authorities, LHA). Τα fundholders και οι τοπικές υγειονομικές αρχές αγοράζουν υπηρεσίες υγείας για τον εγγεγραμμένο πληθυσμό τους από τα δημόσια ή ιδιωτικά νοσοκομεία. Το 1995, τα νοσοκομεία εντάχθηκαν σε νοσοκομειακούς οργανισμούς με αποτέλεσμα να δημιουργηθούν 450 νοσοκομειακά συγκροτήματα από 1600 νοσοκομεία με διοικητική αυτονομία. Τα ιδιωτικά νοσοκομεία καλύπτουν το 6% του συνόλου των κλινών. Ο τρόπος πληρωμής των νοσοκομείων έχει αλλάξει τα τελευταία χρόνια, αφού καθιερώθηκε σύστημα συμβάσεων μεταξύ νοσοκομείων και τοπικών υγειονομικών αρχών και των fundholders. Η Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας, παρέχεται από τους γενικούς γιατρούς που καλύπτουν τις ανάγκες του 97% του πληθυσμού. Είναι ιδιώτες γιατροί, που εργάζονται στα ιδιωτικά τους ιατρεία ή σε ομαδική βάση. Παράλληλα διαχειρίζονται πόρους για την αγορά νοσοκομειακών και άλλων υπηρεσιών για τον πληθυσμό ευθύνης τους. Οι γενικοί γιατροί αμείβονται κατά πράξη, ενώ οι νοσοκομειακοί γιατροί με μισθό ή με συμβάσεις έργου. Τα τελευταία χρόνια, πολλοί γιατροί του ΝSH δουλεύουν συμπληρωματικά και στον ιδιωτικό τομέα.  Το αγγλικό σύστημα υγείας αντιμετωπίζει διάφορα σημαντικά προβλήματα που απορρέουν από τη δυσκολία πρόσβασης των πολιτών στις υπηρεσίες του. Η αλήθεια είναι ότι υπάρχουν λίστες αναμονής τόσο στις επεμβάσεις όσο και στις εισαγωγές στα νοσοκομεία, αλλά και στα εξωτερικά ιατρεία. Χιλιάδες ασθενείς εγγεγραμμένοι στο βρετανικό σύστημα υγείας  έχουν επιλέξει την ιδιωτική περίθαλψη από τον Απρίλιο του 2008 που τους δόθηκε η δυνατότητα να νοσηλεύονται δωρεάν στα ιδιωτικά νοσοκομεία.  Μάλιστα περίπου 10.000 ασθενείς έχουν αναζητήσει διάγνωση ή έχουν εγγραφεί σε λίστες αναμονής για χειρουργικές επεμβάσεις σε ιδιωτικά νοσοκομεία. Μια ακόμη δυσκολία για τους λιγότερο εύπορους πολίτες είναι ότι η οδοντιατρική περίθαλψη στην Αγγλία δεν περιλαμβάνεται στις δωρεάν υπηρεσίες του NHS και είναι συνήθως πολύ ακριβή, αλλά αυτό δεν είναι μοναδικό «προνόμιο» της συγκεκριμένης χώρας. Τα τελευταία χρόνια γίνονται περικοπές στις δαπάνες και ο Βρετανικός Ιατρικός Σύλλογος κάλεσε πρόσφατα το κράτος να συνεχίσει τις επενδύσεις στο βρετανικό σύστημα υγείας, ενώ προειδοποιεί για τους κινδύνους που ελλοχεύουν από τη μείωση του προσωπικού και των παρεχόμενων υπηρεσιών που γίνεται σε μια προσπάθεια εξοικονόμησης χρημάτων. Από το 2009 το εθνικό σύστημα υγείας του Ην. Βασιλείου αντιμετωπίζει ίσως τη μεγαλύτερη έλλειψη χρηματοδότησης στα 60 χρόνια της ιστορίας του, γεγονός που προκαλεί προβληματισμούς για τη βιωσιμότητά του.

Η Γαλλία

Από τα τέλη του 19ου αιώνα άρχισαν να εμφανίζονται στην Γαλλία τα πρώτα συστήματα ασφάλισης τα οποία αφορούσαν αποκλειστικά στην προστασία των εργαζομένων από εργατικά ατυχήματα και την προστασία της μητρότητας. Το Γαλλικό είναι ένα από τα πιο επιτυχημένα και αποτελεσματικά συστήματα Υγείας στην Ευρώπη. Το σύστημα υγείας στη Γαλλία είναι αντιπροσωπευτικό παράδειγμα του μοντέλου Bismark. Τις τελευταίες δεκαετίας η ασφάλιση υγείας άρχισε να επεκτείνεται και να καλύπτει όλο και μεγαλύτερο τμήμα του πληθυσμού. Το Γαλλικό σύστημα στηρίζεται στη χρηματοδότηση της κοινωνικής ασφάλισης, χωρίς από την άλλη να απουσιάζει ο κυβερνητικός έλεγχος. Οι δαπάνες υγείας καταβάλλονται σε ποσοστό 76% από υποχρεωτική κοινωνική ασφάλιση, ενώ το υπόλοιπο 24% καταβάλλεται από την ιδιωτική. Το υπουργείο εργασίας και κοινωνικών ασφαλίσεων σε συνεργασία με το υπουργείο οικονομικών επωμίζονται  την εποπτεία των ασφαλιστικών ταμείων.  Το Γαλλικό σύστημα ασφάλισης καλύπτει περίπου το 85% των μισθωτών ποσοστό που περιλαμβάνει διαφορετικούς κλάδους εργαζομένων. Στο σύστημα αυτό όλοι οι ασφαλισμένοι καλύπτονται για συντάξεις γήρατος, για ασθένεια αλλά και για εργατικά ατυχήματα. Η κοινωνική ασφάλιση στη Γαλλία, έχει από τις πιο υψηλές συνεισφορές εργοδοσίας – εργαζομένων στην Ευρώπη (ποσοστό 19%),  ενώ καλύπτει στους πολίτες από το 40% έως 100% των ιατρικών δαπανών ανάλογα με την περίπτωση. Η Γαλλία συγκαταλέγεται και στις χώρες με το υψηλότερο επίπεδο στον τομέα των δαπανών ανάμεσα στις υπόλοιπες χώρες της Ευρωπαϊκής ένωσης. Τα τελευταία χρόνια παρατηρείται σημαντική ανάπτυξη της ιδιωτικής ασφάλισης. Από το 1996 με την τότε μεταρρύθμιση που συντελέστηκε στο χώρο της υγείας, δημιουργήθηκαν αποκεντρωμένα περιφερειακά νοσηλευτικά ιδρύματα με διοικητική αυτονομία και άλλαξε ο τρόπος χρηματοδότησης του συστήματος υγείας. Με γνώμονα την ισότιμη πρόσβαση στις υπηρεσίες υγείας, οι Γάλλοι περιφερειάρχες δημιούργησαν δίκτυα υπηρεσιών όπου εντάσσεται όχι μόνο ο δημόσιος, αλλά και ο ιδιωτικός τομέας υγείας. Τα δημόσια νοσοκομεία στη Γαλλία καλύπτονται οικονομικά από την κοινωνική ασφάλιση, ενώ κάθε ταμείο κοινωνικής ασφάλισης πληρώνει ανάλογα με τις ημέρες νοσηλείας των ασφαλισμένων. Το 90% της νοσοκομειακής χρηματοδότησης προέρχεται από το κράτος, ενώ το υπόλοιπο από τις πληρωμές των ιδιωτών. Η πρωτοβάθμια φροντίδα υγείας παρέχεται από ιδιώτες γιατρούς, ενώ κάθε ασφαλισμένος επιλέγει ελεύθερα τον γιατρό του. Σε όλους τους ασφαλισμένους παρέχεται η δυνατότητα ελεύθερης πρόσβασης σε ειδικευμένους γιατρούς. Οι ιδιώτες γιατροί αμείβονται κατά πράξη και προβλέπονται ποινές για ενδεχόμενη «προκλητή ζήτηση». Τα τελευταία χρόνια έχει συσταθεί ειδικός φορέας που έχει αναλάβει την αντιμετώπιση των ανισοτήτων των υπηρεσιών υγείας, αλλά  και την αποτελεσματική διοίκηση του συστήματος Υγείας. Στις δαπάνες του ιδιωτικού τομέα τις οποίες ψηφίζει η γαλλική Βουλή, υπάρχει ένα καθορισμένο όριο, το οποίο αν ξεπεραστεί, ο διευθυντής του περιφερειακού νοσοκομειακού οργανισμού έχει τη δυνατότητα να μειώσει την τιμή ανά πράξη, βάσει εθνικής συμφωνίας. Στόχος της τακτικής αυτής είναι να υπάρξει μία ενιαία τιμή ανά πράξη είτε αυτή παρέχεται από δημόσιο νοσοκομείο είτε από ιδιωτική κλινική.  Η Γαλλία κατέχει την 1η θέση παγκοσμίως όσο αφορά την ολική απόδοση του συστήματος υγείας, σύμφωνα με την ταξινόμηση του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας (ΠΟΥ) και έχει καταφέρει να ενοποιήσει τα ιδιωτικά και τα δημόσια συστήματα υγείας  μέσω μεταρρυθμίσεων. Το γαλλικό σύστημα υγείας μπορεί να χαρακτηριστεί σαν το πιο φιλελεύθερο σύστημα υγείας σε παγκόσμιο επίπεδο όσον αφορά στην αυτονομία τόσο των ασθενών όσο και των γιατρών.  Το Γαλλικό σύστημα Κοινωνικής Ασφάλισης περιλαμβάνει τρεις πυλώνες: Το βασικό (δηλαδή την κύρια ασφάλιση), τον συμπληρωματικό (επικουρική ασφάλιση) και τον υπερσυμπληρωματικό. Οι δύο πρώτοι είναι υποχρεωτικοί, ενώ ο τρίτος προαιρετικός. Πρόσφατα πάντως πολλοί επέκριναν τη Γαλλική κυβέρνηση ότι παραδίδει σταδιακά το άλλοτε περήφανο γαλλικό σύστημα υγείας στα χέρια των ιδιωτικών ασφαλιστικών εταιρειών και αυτός είναι ο λόγος που αύξησε κατά 25% τα νοσήλια στα δημόσια νοσοκομεία.

Το 64,7% των γαλλικών νοσοκομείων ανήκουν στο δημόσιο, το 15,3% στον κερδοσκοπικό ιδιωτικό τομέα και το 20% σε ιδιωτικούς, μη κερδοσκοπικούς οργανισμούς.

Η Γερμανία

Η Γερμανία δεν διαθέτει κρατικό σύστημα υγείας όπως η Aγγλία με το NHS ή η Eλλάδα με το EΣY, αλλά ένα σύστημα βασιζόμενο σε ασφαλιστικά ταμεία υγείας τα οποία συνδιοικούν το σύστημα υγείας μαζί με τις ενώσεις των συμβεβλημένων με τα ταμεία ιατρών και των νοσοκομείων. Η Γερμανία αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα του μοντέλου Bismark, το οποίο ιδρύθηκε στη χώρα στα τέλη του 19ου αιώνα. Οι δαπάνες υγείας στη Γερμανία προέρχονται σε ποσοστό 56% από την κοινωνική ασφάλιση, κατά 19% από τη γενική φορολογία, ενώ το 24,5% που απομένει αφορά ιδιωτικές δαπάνες. Η κοινωνική ασφάλιση παρέχεται από περίπου 45ο ταμεία και γύρω στους 50 ιδιωτικούς ασφαλιστικούς φορείς. Οι μισοί περίπου από τους ασφαλισμένους στα Ταμεία Υγείας μπορούν να επιλέξουν το ταμείο τους, ενώ το 40% αυτών έχουν τη δυνατότητα να επιλέξουν ιδιωτική ασφάλιση. Τα 16 κρατίδια  που διαχειρίζονται τους επιμέρους φορολογικούς προϋπολογισμούς έχουν την ευθύνη επενδύσεων κεφαλαίου στα δημόσια και ιδιωτικά νοσοκομεία. Η χρηματοδότηση των λειτουργικών δαπανών των νοσοκομείων προέρχεται κατά κύριο λόγο από τα ταμεία υγείας και τις ιδιωτικές πληρωμές και καθορίζεται με βάση νοσήλιο που έχει συμφωνηθεί στο πλαίσιο των προϋπολογισμών αυτών. Η εισαγωγή στα γερμανικά νοσοκομεία γίνεται ύστερα από παραπομπή γενικού ή ειδικού γιατρού. Η Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας -όπως και στη Γαλλία- παρέχεται κατά κύριο λόγο από ιδιώτες γιατρούς. Ένα μικρό ποσοστό των Γερμανών ιδιωτών γιατρών έχει  δικαίωμα να περιθάλπει τους ασθενείς του σε νοσοκομείο. Σε κάθε ασφαλισμένο πολίτη δύνεται η δυνατότητα να επιλέγει ελεύθερα το γιατρό του από τη λίστα των συμβεβλημένων με το ταμείο του, ενώ παράλληλα έχει ελεύθερη πρόσβαση και στους συμβεβλημένους γιατρούς διαφόρων ειδικοτήτων. Στην πρωτοβάθμια περίθαλψη οι γιατροί αμείβονται κατά πράξη, με τιμές που καθορίζονται κατόπιν διαπραγματεύσεων των ταμείων υγείας με τα τοπικά ιατρικά σωματεία σε ετήσια βάση. Η διαδικασία αμοιβής των γιατρών ελέγχεται μέσω των προϋπολογισμών για όλους τους γιατρούς κάθε τοπικής ιατρικής ένωσης. Έχει υιοθετηθεί ένα σύστημα βαθμών για 2500 ιατρικές πράξεις, όπου σε υπέρβαση της κατανάλωσης μειώνεται ανά βαθμό ο αριθμός αυτός. Το σύστημα υγείας της Γερμανίας αποτελείται από ένα πολυπληθές δίκτυο άριστα εκπαιδευμένων γιατρών και θεωρείται ένα από τα αρτιότερα του κόσμου.  H ιατρική ασφάλιση είναι υποχρεωτική και η επιλογή του ασφαλιστικού ταμείου είναι ελεύθερη για τον κάθε πολίτη. Όσον αφορά στη γερμανική νομοθεσία περί φαρμακευτικών προϊόντων αυτή είναι αρκετά αυστηρή, για παράδειγμα, κάποια φάρμακα τα οποία παρέχονται στην Ελλάδα χωρίς συνταγή στη Γερμανία απαιτείται συνταγογράφηση από το γιατρό. Τη φαρμακευτική δαπάνη η Γερμανία την ελέγχει με αρνητική λίστα φαρμάκων. Το νομικό πλαίσιο στην Γερμανία διέπεται από τον λεγόμενο «κοινωνικό κώδικα» – αντίστοιχος του αστικού- για θέματα κοινωνικής ασφάλισης και ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης. Εκεί αναφέρονται ποια φάρμακα εξαιρούνται της συνταγογραφήσεως από τα ταμεία ασφάλισης. H κυβέρνηση της Γερμανίας θέσπισε κατά καιρούς διάφορους νόμους περιορισμού των εξόδων ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης που αφορούν σε αναγκαστικές εκπτώσεις των τιμών για τα ασφαλιστικά ταμεία.Οι δαπάνες υγείας στη Γερμανία προέρχονται σε ποσοστό 56% από την κοινωνική ασφάλιση, κατά 19% από τη γενική φορολογία, ενώ το 24,5% που απομένει αφορά ιδιωτικές δαπάνες.

Το Σκανδιναβικό μοντέλο

Το σύστημα υγείας στη Σουηδία στηρίζεται στο εθνικό σύστημα υγείας (μοντέλο Beveridge) με περιφερειακή οργάνωση. Χρηματοδοτείται σε ποσοστό 78% από τη γενική φορολογία και την κοινωνική ασφάλιση, και σε ποσοστό 22% από ιδιωτικές πληρωμές. Η χρηματοδότηση όσο και η διοίκηση των υπηρεσιών υγείας ασκείται από τις τοπικές αρχές.  Στις αρχές της δεκαετίας του ‘90 επιχειρήθηκε διαχωρισμός αγοραστών και προμηθευτών και δόθηκαν κίνητρα ανάπτυξης του ιδιωτικού τομέα που περιλαμβάνει ξενώνες ήπιας νοσηλείας και μικρά νοσοκομεία. Η Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας παρέχεται από γενικούς γιατρούς, αλλά και από κέντρα υγείας.

Ιταλία, Ελλάδα, Πορτογαλία

Οι Ελλάδα, η Ιταλία και η Πορτογαλία συγκαταλέγονται στις χώρες της καθυστερημένης ανάπτυξης όσον αφορά τα Εθνικά Συστήματα υγείας τους σε σχέση  με τις χώρες που έχουν υιοθετήσει το σύστημα Beveridge. Παρόλο που οι χώρες αυτές έχουν αυξήσει τις δαπάνες στα συστήματα υγείας τους τα τελευταία χρόνια, συνεχίζουν να παραμένουν σε χαμηλό επίπεδο. Αυτό συμβαίνει γιατί άρχισαν να αναπτύσσουν το σύστημα υγείας τους σε περίοδο που η παγκόσμια οικονομία επέβαλλε όρια στις δημόσιες δαπάνες. Λόγω των περιορισμένων δαπανών για την υγεία, ο ιδιωτικός τομέας αναλαμβάνει βαρυσήμαντο ρόλο σε αυτές τις χώρες ανάμεσα στις οποίες συγκαταλέγεται και η δική μας. Στην Πορτογαλία το κράτος συλλέγει τα έσοδα για τη συντήρηση του συστήματος υγείας από τους φόρους εισοδήματος και κατανάλωσης, ενώ σημαντικό ρόλο παίζουν και τα ιδιωτικά ταμεία. Στην Ιταλία το σύστημα υγείας ιδρύθηκε το ΄78 αντικαθιστώντας ένα σύστημα που ήταν οργανωμένο με «πατροπαράδοτα» κριτήρια επιβολής κοινωνικής ασφάλισης. Σταδιακά επετεύχθη η κάλυψη ολόκληρου του πληθυσμού, ενώ οι μεταρρυθμίσεις που έλαβαν χώρα την περίοδο ΄93 – ΄94 μεταβίβασαν μέρος των εξουσιών και στην περιφέρεια. Πρόκειται για μια βρετανικού τύπου μεταρρύθμιση. Στην Ελλάδα τέλος τα πράγματα είναι αρκετά πιο περίπλοκα εξαιτίας της έλλειψης ενιαίας πολιτικής και της ασυνέχειας των εκάστοτε κυβερνήσεων και θα χρειαζόταν ένα ξεχωριστό αφιέρωμα για να αναφερθούμε διεξοδικά σε αυτές.

Η γνώμη των πολιτών για τα συστήματα υγείας της χώρας τους

Οι Γάλλοι είναι ικανοποιημένοι  το σύστημα υγείας τους, ενώ δυσαρεστημένοι εμφανίζονται οι Γερμανοί, σύμφωνα με έρευνα της εταιρείας συμβούλων Deloitte. Η έρευνα ωστόσο δεν αξιολόγησε τόσο την ποιότητα της φροντίδας, αλλά μονάχα τις προσδοκίες των πολιτών από τα συστήματα υγείας των χωρών τους. Τα ευρήματα των ερευνητών φέρνουν στο προσκήνιο τις προκλήσεις που αντιμετωπίζουν οι κυβερνήσεις, καθώς αυξάνονται ραγδαία οι προσδοκίες του κόσμου από την ιατρική περίθαλψη. Στην έρευνα συμμετείχαν περίπου 1.000 άτομα από τη Γαλλία, τη Γερμανία, την Ελβετία, το Ην. Βασίλειο, τις ΗΠΑ και τον Καναδά. Το 55% των Γάλλων και των Ελβετών βαθμολόγησε με «Α» ή «Β» στο σύστημα υγείας της χώρας του, ενώ το ποσοστό αυτό ήταν 43% στον Καναδά, 30% στο Ην. Βασίλειο, 21% στις ΗΠΑ και 17% στη Γερμανία. Αξίζει ωστόσο να σημειωθεί ότι οι βαθμολογίες που  έδωσαν οι ερωτώμενοι σχετίζονταν ελάχιστα με τις δαπάνες υγείας σε κάθε χώρα. Στην Ελλάδα βέβαια τα πράγματα είναι αρκετά χειρότερα αφού οκτώ στους δέκα Έλληνες θεωρούν επικίνδυνη τόσο την νοσοκομειακή όσο και την εξω-νοσοκομειακή περίθαλψη στη χώρα, σύμφωνα με το Ευροβαρόμετρο. Στην ερώτηση «θεωρείτε πιθανό ένας ασθενής να πάθει ζημιά από τη νοσοκομειακή περίθαλψη στη χώρα σας;», 83% των Ελλήνων απάντησαν θετικά. Τους ακολουθούν οι Κύπριοι με 81%, με την πρωτιά στις αρνητικές απαντήσεις να κατέχουν οι Αυστριακοί.  Αρνητική εικόνα σε ποσοστό 78% έχουν οι Έλληνες και για την εξωνοσοκομειακή περίθαλψη. Φοβούνται κυρίως τις νοσοκομειακές λοιμώξεις και τη λάθος διάγνωση. Όσον αφορά στις ευθύνες: Οι μισοί Έλληνες θεωρούν υπεύθυνη για την ασφάλεια του συστήματος υγείας την κεντρική υπηρεσία του Υπουργείου Υγείας, ενώ το 27% αποδίδει την ευθύνη στα νοσοκομεία και τις διοικήσεις τους.

Τα συστήματα υγείας σε αριθμούς

Οι ΗΠΑ έχουν τις υψηλότερες δαπάνες υγείας, με 7.290 δολάρια/άτομο ή 16% του ΑΕΠ, ενώ η Μ. Βρετανία δαπανά μόλις 2.992 δολάρια/άτομο ή 8,4% του ΑΕΠ. Η Ελβετία, ο Καναδάς, η Γαλλία και η Γερμανία βρίσκονται στο ενδιάμεσο, δαπανώντας 4.417, 3.895, 3.601 και 3.588 δολάρια/άτομο, αντίστοιχα, ποσά τα οποία αντιπροσωπεύουν 10-11% του ΑΕΠ.

Ο αντίκτυπος της οικονομικής κρίσης στα συστήματα υγείας

Η χρηματοπιστωτική κρίση του 2008 είναι μια από τις μεγαλύτερες στην παγκόσμια οικονομία και έχει επιφέρει ύφεση και την πτώση της απασχόλησης. Η οικονομική κρίση πλήττει δυσανάλογα τις χώρες χαμηλής και μέσης ανάπτυξης και τα χαμηλότερα κοινωνικά στρώματα. Η ανεργία αλλά και η επαγγελματική ανασφάλεια έχουν σημαντική αρνητική επίδραση στην υγεία των πολιτών. Η αύξηση των ψυχικών διαταραχών, των προβλημάτων εξάρτησης, των αυτοκτονιών και των καρδιοπαθειών είναι κάποιες από τις επιπτώσεις της κρίσης στην υγεία του πληθυσμού, οι οποίες απειλούν σε μεγαλύτερο βαθμό τις χαμηλές κοινωνικές τάξεις. Από την άλλη πλευρά η κρίση δημιουργεί προβλήματα και στη χρηματοδότηση των συστημάτων υγείας. Απειλεί τη βιωσιμότητα των ασφαλιστικών ταμείων, ενώ επιβαρύνει τη λειτουργία των δημόσιων μονάδων παροχής υπηρεσιών υγείας, αφού αυξάνεται η ζήτηση. Έτσι στις μέρες μας περισσότερο από ποτέ αναδεικνύεται η ανάγκη αντιμετώπισης των κοινωνικών και οικονομικών ανισοτήτων στο χώρο της υγείας. Πρόσφατη έρευνα που διεξήχθη, σε 26 χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, έδειξε ότι η αύξηση της ανεργίας κατά 1% συνδέεται με παράλληλη αύξηση των αυτοκτονιών κατά 0,79%. Με την παγκόσμια οικονομία  σε κρίση, παρατηρείται μια συνολική αρνητική επίπτωση στην υγεία. Οι κυβερνήσεις, οι  καταναλωτές και οι μη κερδοσκοπικοί οργανισμοί υγείας βρίσκονται υπό πίεση, καθώς η ανεργία αυξάνεται, το άγχος των εργαζομένων εντείνεται και η απώλεια θέσεων  εργασίας οδηγεί σε μείωση των ασφαλιστικών εισφορών ειδικά στις χώρες που αντιμετωπίζουν μεγαλύτερα οικονομικά προβλήματα. Η χρηματοδοτική πίεση στον υγειονομικό τομέα αναδεικνύει την βαρύνουσα σημασία της βιωσιμότητας των ασφαλιστικών συστημάτων και της κοινωνικής προστασίας. Τα δημόσια ελλείμματα ασκούν ασφυκτικές πιέσεις στους προϋπολογισμούς της ασφάλισης, αλλά και των ιδρυμάτων παροχής υπηρεσιών υγείας. Η επιπλέον ζήτηση που δημιουργεί η κρίση στις υπηρεσίας υγείας, επιβαρύνει κυρίως τις δημόσιες μονάδες παροχής υπηρεσιών υγείας. Σε περιόδους μείωσης του εισοδήματος οι ασθενείς στρέφονται συχνά σε υπηρεσίες, οι οποίες έχουν διαθέτουν ασφαλιστική κάλυψη.