Child's Sleep

10 Things to Know About Your Child's Sleep

Why Your Kid Needs Her ZZZs

It's not just to keep her from getting cranky! Little bodies need slumber to grow and stay healthy. Her muscles, including the heart, repair themselves during sleep. 
Sleep also controls the signals that tell your kid if she's hungry or full, which helps keep her at a good weight.

Sleep Boosts the Brain

While your kid's in dreamland, her brain stores memories from the day so she can recall them later. That's a key part of learning. 
Your child also needs sleep to help her pay attention in school. If she gets her shut-eye she'll get her work done faster and with fewer mistakes.

How Much Sleep Does My Child Need?

Kids need more snooze-time than you do. Got a toddler? He should get 11 to 14 hours of total sleep in a day. Three- to 5-year-olds need a little less -- about 11 to 13 hours. If your child is 6 to 13, he should get 9 to 11 hours of ZZZs. Teens need 8 to 10 hours, but how much sleep they actually get is another story.

Does My Child Need a Nap?

How much your kid snoozes during the day depends on how much she sleeps at night. 
Your toddler may get most of her 13 hours after the sun goes down, or she may get 8 after dark and make up the rest with naps. 
Most kids stop their daytime napping by age 5. If your child still does it at that age she might need an earlier bedtime. 
If your teen takes an afternoon siesta, it's a sure sign she's not getting enough sleep at night.

How Do I Get My Kid to Bed?

Bedtime doesn't have to be a battle! Stick to a routine, even on the weekends. It can include a soothing bath, brushing teeth, and going to the bathroom, but it should always end in the bedroom. 
Plan an enjoyable wind-down activity before sleep, such as reading by dim light. Make sure the bedroom is dark, cool, quiet, and screen-free. 
For problem sleepers, reserve the bed for shut-eye only -- no reading, homework, or playing games.

Can My Teen Get to Sleep on Time?

It's not "mission impossible," but let's face it, it's not easy either. Your teen's inner clock pushes her to go to bed late at night and sleep in the next morning. 
Dim the lights at night, whether she's ready for bed or not. Keep the bedroom cool. And though it sounds like a no-brainer, tell your teen to unplug -- turn off the TV, cell phone, and computer. 
On weekends, tell her not to sleep later than 2 hours past her weekday wake-up time.

Should School Start Later?

It's a controversial issue for schools and parents, and there's no easy solution. 
Many high school bells ring before 8 a.m. That makes it tough for teens to get enough sleep, since most don't hit the pillow before 11 p.m. 
A later start time might give kids an academic boost. Studies show teens who get the slumber they need have better grades and higher standardized test scores.

Does My Kid Sleep Enough?

You'll know your child gets regular rest if he can nod off 15 to 30 minutes after he goes to to bed at night. In the mornings, he'll wake up easily when it's time to get up. You won't have to go back to his room over and over to make sure he's out of bed. 
More signs he probably gets enough sleep: He doesn't snooze in school and doesn't need naps.

Could It Be a Sleep Disorder?

Most of the time your kid's shut-eye woes are just part of growing up. But sometimes there's a medical condition that's behind the trouble. Watch for snoring, long pauses between breaths, or trouble breathing while he's asleep. He might need to be checked for sleep apnea. 
Sleepwalking, nightmares, or bed-wetting could also be signs of a sleep disorder. Check with your pediatrician to find out what you can do.

Is It ADHD or Not Enough Sleep?

Grown-ups and kids don't act the same when they miss out on sleep. You may slow down, but your child could start bouncing off the walls. This behavior may make it look like he's got ADHD. Your pediatrician can help you figure out what's going on. 
If your child does have ADHD, studies show getting the right amount of sleep can help him pay better attention and act less hyper.
S0URCE : WebMD

Ο ρόλος του σχολείου στην πρόληψη της παιδικής παχυσαρκίας

Δεδομένου ότι τα σχολεία έχουν τη μεγαλύτερη δυνατή πρόσβαση στον παιδικό πληθυσμό και διαθέτουν πολλά μέσα για να επηρεάσουν τις συμπεριφορές των παιδιών, μπορούν να διαδραματίσουν σημαντικό ρόλο στην πρόληψη της παιδικής παχυσαρκίας. Σε παγκόσμιο επίπεδο οι σχετικές μελέτες σε σχολικό περιβάλλον που αποδεικνύονται αποτελεσματικές ως προς το να επηρεάζουν τις διαιτητικές συμπεριφορές των παιδιών είναι κατά κύριο λόγο πολυδιάστατες, δηλαδή εμπλέκουν διάφορες πτυχές του σχολικού περιβάλλοντος και όχι μόνο μία, και έχουν μεγάλη διάρκεια. Ο ρόλος του σχολείου στην ενίσχυση των ισορροπημένων συνηθειών διατροφής και σωματικής δραστηριότητας –και κατ’ επέκταση στην πρόληψη της παιδικής παχυσαρκίας- έχει από καιρό απομακρυνθεί από την παροχή γνώσεων και μόνο. Καθώς έχει φανεί ότι η παροχή γνώσης από μόνη της δεν είναι αρκετή για να αλλάξουν τα παιδιά την τελική συμπεριφορά (άλλωστε τα παιδιά στις μέρες μας δεν φαίνεται να στερούνται γνώσεων), καλούνται όλα τα μέλη της σχολικής κοινότητας και όλα τα μέσα που το σχολείο διαθέτει να συμβάλλουν το καθένα με το δικό του τρόπο, ώστε να διαμορφώσουν ένα υποστηρικτικό περιβάλλον για την υιοθέτηση ενός υγιεινού τρόπου ζωής. Τέτοιες πτυχές περιλαμβάνουν την πολιτική του σχολείου ως προς την προτεραιότητα των θεμάτων διατροφής και άσκησης, τη διαμόρφωση των σχολικών υποδομών που σχετίζονται με το φαγητό, την ανανέωση του εκπαιδευτικού προγράμματος, την εκπαίδευση του προσωπικού, την παροχή υπηρεσιών υγείας στο σχολείο, τη συνεργασία με τους γονείς και άλλους φορείς της ευρύτερης κοινότητας.

Καίριο ρόλο στη διαμόρφωση των διαιτητικών συνηθειών των μαθητών στο σχολικό περιβάλλον παίζουν οι κύριοι χώροι τροφοδοσίας και εστίασης, δηλαδή το κυλικείο ή η τραπεζαρία. Οποιαδήποτε βελτίωση του σχολικού περιβάλλοντος σε θέματα διατροφής δεν νοείται χωρίς την ανάλογη υποστήριξη ως προς τα τρόφιμα που διατίθενται εντός του. Για τα είδη των προϊόντων που ενδείκνυνται ή δεν ενδείκνυνται να πωλούνται στα κυλικεία υπάρχουν σχετικές οδηγίες σε εθνικό επίπεδο. Σε γενικές γραμμές, πρέπει να περιορίζεται η διάθεση έτοιμων αρτοσκευασμάτων, όπως σφολιάτες, και να προωθείται η πώληση πιο υγιεινών προϊόντων, όπως είναι τα φρούτα, τα σνακ με βάση το ψωμί, το γάλα, το γιαούρτι. Βεβαίως, οι αλλαγές στην πολιτική του κυλικείου, για να είναι αποδεκτές, θα χρειαστούν το συντονισμό και τη συνεργασία διαφόρων ομάδων της σχολικής κοινότητας, όπως της διοίκησης, των εκπαιδευτικών, των γονέων, ακόμα και των μαθητών. Είναι, επίσης, σημαντικό τα τρόφιμα που επιθυμεί να προωθήσει το σχολείο πέρα από διαθέσιμα να είναι και φανερά. Στο ίδιο πλαίσιο ανήκει και η διαθεσιμότητα και πρόσβαση σε νερό βρύσης/ψύκτη, πολιτική η οποία αναγνωρίζεται μεταξύ άλλων ως μέτρο για την πρόληψη της παιδικής παχυσαρκίας σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Το σκεπτικό, δηλαδή, πίσω από αυτές τις πολιτικές είναι με λίγα λόγια το εξής: εάν στόχος είναι να αυξηθεί η κατανάλωση νερού, δεν είναι αρκετό να διδάσκονται τα παιδιά τη σημασία που έχει να προτιμούν το νερό ως κύριο ενυδατικό μέσο, ενώ το σχολείο δεν το έχει άμεσα διαθέσιμο και παράλληλα προωθεί άλλες εναλλακτικές.

Ως προς το ωρολόγιο πρόγραμμα εξέχουσα σημασία έχει το μάθημα της Φυσικής Αγωγής, η συμμετοχή στο οποίο συμβάλλει στην εξασφάλιση της ελάχιστης συνιστώμενης σωματικής δραστηριότητας για τα παιδιά. Αν και δεν είναι η μόνη ευκαιρία για τους μαθητές να είναι σωματικά δραστήριοι, το μάθημα της Φυσικής Αγωγής, έχοντας τακτική βάση και οργανωμένη δομή, αφενός δίνει τη δυνατότητα για ενασχόληση με άσκηση, αφετέρου εξοικειώνει τους μαθητές με την έννοια της συστηματικής σωματικής δραστηριότητας. Μελέτες έχουν δείξει ότι αύξηση της «δόσης» της σωματικής δραστηριότητας που πραγματοποιούν οι μαθητές στο σχολείο (είτε αυξάνοντας τις ώρες του μαθήματος ή τη συχνότητα, είτε προσθέτοντας το πρωί λίγα λεπτά άσκησης ή το απόγευμα) οδηγούν σε βελτίωση πολλών παραμέτρων της υγείας τους σε σχέση με το συμβατικό πρόγραμμα φυσικής αγωγής. Πέρα, όμως, από τον άμεσο ρόλο να εμπλέξει τους μαθητές στην άσκηση, το μάθημα της Φυσικής Αγωγής θα πρέπει να έχει τέτοια φύση, ώστε να προάγει τη σωματική δραστηριότητα και να την κάνει αγαπητή στα παιδιά. Οι Καθηγητές Φυσικής Αγωγής επιφορτίζονται με την ευθύνη να βρίσκουν διασκεδαστικά είδη σωματικής δραστηριότητας, τα οποία να μην αποκλείουν κανένα μαθητή.

Στο ωρολόγιο πρόγραμμα μπορούν να ενταχθούν και άλλες δράσεις, αμιγώς εκπαιδευτικές ή όχι. Για παράδειγμα, μαθήματα με θεματολογία σχετική με την αγωγή της υγείας και τη διατροφή, την εικόνα σώματος και την υγιή στάση απέναντι στην τροφή, διαφόρων ειδών εργασίες από τους μαθητές, επισκέψεις σε χώρους σχετικούς με την προαγωγή της υγείας, δημοσίευση σχετικού υλικού, και γενικότερα ενασχόληση με θέματα διατροφής και σωματικής δραστηριότητας μέσα από διαθεματική συνεργασία μεταξύ των μαθημάτων, προσδίδοντας ένα διασκεδαστικό χαρακτήρα στις δράσεις (π.χ. μέσα από τα καλλιτεχνικά, τη μουσική).

Για την υλοποίηση βεβαίως όλων αυτών των δραστηριοτήτων οι εκπαιδευτικοί του σχολείου έχουν πρωτεύοντα ρόλο, εφόσον αυτοί θα κληθούν να εντάξουν τέτοιες δράσεις στο συμβατικό τους πρόγραμμα. Στο πλαίσιο αυτό θα χρειαστούν υποστήριξη, ώστε η πολιτική του σχολείου, η συνεργασία μεταξύ τους αλλά και η εκπαίδευση των ίδιων –κυρίως σε ό,τι αφορά το εκπαιδευτικό κομμάτι της αγωγής υγείας και της διατροφής- είναι στοιχεία που θα πρέπει να ληφθούν υπόψη. Ο ρόλος των εκπαιδευτικών, όμως, δεν είναι μόνο η εκπαίδευση, αλλά και η διαπαιδαγώγηση γενικότερα των μαθητών. Στο πλαίσιο αυτό, για να ενισχύουν τις επιθυμητές συμπεριφορές διατροφής και σωματικής δραστηριότητας των μαθητών θα πρέπει να είναι προσεκτικοί με τη γλώσσα και τον τρόπο προσέγγισης που χρησιμοποιούν, έχοντας κατά νου ότι για να υιοθετήσει ένας μαθητής μια επιθυμητή συμπεριφορά δεν χρειάζεται να πεισθεί με τη λογική, αλλά να ενθαρρυνθεί, να υποστηριχτεί και να δει τη συμπεριφορά αυτή να εφαρμόζεται από τα πρότυπά του, μεταξύ των οποίων και οι εκπαιδευτικοί.

Τέλος, το σχολείο μπορεί να εμπλέξει ομάδες και φορείς εκτός των «τειχών» του, όπως είναι οι γονείς (π.χ. με ενημερωτικές συναντήσεις ή υλικό, εμπλοκή στις εργασίες των μαθητών) ή η τοπική κοινωνία (π.χ. επαγγελματίες υγείας, προμηθευτές τροφίμων).

Για να είναι αποτελεσματικό το σχολείο στην πρόληψη της παιδικής παχυσαρκίας, θα πρέπει να εμπλέξει όσες περισσότερες πτυχές από αυτές που αναφέρονται παραπάνω και να τις εντάξει αβίαστα στη σχολική καθημερινότητα. Μόνο η συντονισμένη προσπάθεια και συνεργασία των διαφόρων μερών της σχολικής κοινότητας και η βιωματική εμπλοκή των μαθητών μπορούν να στηρίξουν τις επιθυμητές συμπεριφορές διατροφής και σωματικής δραστηριότητας, και συνεπώς ένα υγιές σωματικό βάρος για τους μαθητές.

ΠΗΓΗ : ΕΥΖΗΝ

Συμβουλές για την Επιτυχία του Παιδιού Σας στο Σχολείο-Ways you can help your child succeed this school year

  ΄΄Συμβουλές΄΄ για την Επιτυχία του Παιδιού Σας στο Σχολείο

Δεν θα πρέπει να θεωρηθεί ως έκπληξη η άποψη ότι η επιτυχία – ή και η αποτυχία -, στο σχολείο ξεκινάει από το σπίτι. Μελέτες έχουν συνδέσει την ανεπαρκή ακαδημαϊκή απόδοση με μια σειρά παραγόντων, όπως είναι:, η έλλειψη του ύπνου , η κακή διατροφή, η παχυσαρκία, και η απουσία της υποστήριξης από τους γονείς.
Τα ευχάριστα νέα είναι ότι οι ίδιες μελέτες δείχνουν ότι υψηλότερες βαθμολογίες είχαν οι μαθητές που ζουν σε σπίτια, όπου υπάρχουν υγιεινές συνήθειες, τακτικό καθημερινό πρόγραμμα, και καλή επικοινωνία. Πως μπορείτε να είστε βέβαιοι  ότι είναι βάσιμη η επίρριψη της ευθύνης της μείωσης της σχολικής απόδοσης του παιδιού σας στο σχολείο του;  Ακολουθήστε τις επόμενες συμβουλές και παρακολουθείτε τη πρόοδο του παιδιού σας.

                                1.Να Εφαρμόζετε Υγιεινές Συνήθειες

Δεν μπορείτε να αποδώσετε σωστά, όταν δεν νοιώθετε καλά. Για να βοηθήσετε το παιδί σας να αυξήσει τις πιθανότητες του να αποδώσει καλλίτερα στο σχολείο του,  βεβαιωθείτε ότι εφαρμόζει υγιεινές συνήθειες στο σπίτι του.Επιλέξτε για το παιδί σας μια ώρα ύπνου που θα του εξασφαλίζει αρκετό ύπνο, και την χρονική άνεση να απολαμβάνει κάθε φορά ένα υγιεινό πρωινό. Να ενθαρρύνετε την σωματική του άσκηση, και να περιορίζετε τον χρόνο που σπαταλάει, παρακολουθώντας τηλεόραση, ακούγοντας μουσική, ή χρησιμοποιώντας τα διάφορα ηλεκτρονικά μέσα (πχ .τον Η/Υ, τα ηλεκτρονικά παιχνίδια, τις φορητές ηλεκτρονικές συσκευές και τα tablets).

2. Να Είστε ''Προσκολλημένοι'' σε μια Ρουτίνα

Τα περισσότερα παιδιά αναπτύσσονται και ευημερούν σε ένα συγκροτημένο περιβάλλον και ανταποκρίνονται ικανοποιητικά στις καθημερινές συνήθειες που τα  βοηθούν να προγραμματίσουν τις ημέρες τους. Συνήθως, η πρωινή  καθημερινή ρουτίνα του παιδιού περιλαμβάνει: το ντύσιμο, το στρώσιμο του κρεβατιού, τη χρησιμοποίηση της τουαλέτας , το πλύσιμο των χεριών, τη λήψη του πρωινού ,τη τακτοποίηση της σχολικής του σάκας και την αναχώρηση για το σχολείο του, ενώ η μητέρα του φροντίζει τη προετοιμασία του μεσημεριανού γεύματος (κολατσιού). Το απόγευμα, μετά την επιστροφή του παιδιού από το σχολείο, του προσφέρεται ένα μικρό γεύμα – σνακ -, και αρχίζει να μελετάει τα μαθήματα του, την ώρα που η μητέρα του ετοιμάζει το βραδινό φαγητό της οικογένειας. Ωστόσο, οι δικές σας καθημερινές συνήθειες μπορεί να διαφέρουν, αλλά εκείνο που έχει σημασία είναι να γίνονται οι ίδιες κάθε ημέρα, έτσι ώστε να γνωρίζει το παιδί σας τι να αναμένει.

3. Να του Δημιουργείτε ένα “Μέρος Εκκίνησης”

Οι έμπειροι γονείς γνωρίζουν ότι πρέπει να έχουν στο σπίτι τους ένα συγκεκριμένο μέρος στο οποίο να μπορούν να τακτοποιούνται το σακίδιο πλάτης, τα μπουφάν, τα παπούτσια, τα δοχεία για φαγητό του παιδιού τους, και το καθημερινό πρόγραμμα του σχολείου του. Ορισμένοι αποκαλούν αυτό το μέρος ‘’χώρο εκκίνησης’’ και άλλοι “οργανωτικό χώρο”. Οτιδήποτε κι αν τον αποκαλείτε, φροντίστε να βρείτε ένα μέρος στο οποίο να μπορεί το παιδί σας να φυλάσσει και να τακτοποιεί κάθε ημέρα τα πράγματά του σχολείου του.
 4.Να του Παραχωρείτε ένα Προσωπικό Χώρο
Στο σχολείο του το παιδί σας διαθέτει το δικό του θρανίο ή τραπεζάκι, για να εργάζεται. Εκεί υπάρχει άφθονος φωτισμός, ήσυχο περιβάλλον, τα κατάλληλα εφόδια και επαρκής χώρος, για να εργάζεται απρόσκοπτα. Γιατί να μην του παρέχεται το ίδιο περιβάλλον και για τη μελέτη των μαθημάτων του στο σπίτι του;  Ένας κατάλληλα διαμορφωμένος χώρος στο σπίτι, για τη μελέτη των σχολικών μαθημάτων, καθιστά πιο εύκολη και ευχάριστη για το παιδί την διεκπεραίωση των σχολικών του υποχρεώσεων. Η διάθεση ενός μικρού γραφείου είναι ασφαλώς η ιδανικότερη  λύση, αλλά και ένα καλάθι με τα σχολικά εφόδια και μια προέκταση του πάγκου της κουζίνας, μπορούν να λειτουργήσουν εξίσου καλά.

5. Να του Διαβάζετε, Ξανά και Ξανά

Αναφέρεται συχνά ότι τα παιδιά περνούν τα πρώτα σχολικά τους χρόνια με το να μαθαίνουν να διαβάζουν, και τα υπόλοιπα χρόνια με το να διαβάζουν για να μαθαίνουν. Οι γραπτές λέξεις είναι η πύλη εισόδου για όλες τις εκφάνσεις της μάθησης, και όσο περισσότερο διαβάζετε στο παιδί σας, τόσο αυξάνονται οι πιθανότητες να γίνει ένας επιδέξιος και ενθουσιώδης αναγνώστης. Επιδιώξτε να κάθεστε μαζί με το παιδί σας και να του διαβάζετε για λίγο κάθε ημέρα, να του δίνετε πολλές ευκαιρίες να σας διαβάζει και αυτό φωναχτά. Ωστόσο, παρά την αναμφισβήτητη αξία του διαβάσματος για το παιδί σας, θα πρέπει αυτό να γίνεται με ιδιαίτερη προσοχή, για να μην του προκαλέσει άγχος.

6. Μάθηση για Πάντα

Το παιδί σας μπορεί να έχει ξεφύγει από την προσχολική ηλικία, αλλά δεν παύει να αποτελεί η εκπαίδευση στο σπίτι ένα αναπόσπαστο, και αποφασιστικής σημασίας, τμήμα της μαθησιακής εμπειρίας. Μια θέση, που επικρατεί ακόμη και σήμερα, είναι ότι η μαθησιακή διαδικασία  ανήκει στην αποκλειστική αρμοδιότητα των σχολείων και του εκπαιδευτικού προσωπικού τους. Αλλά υπάρχουν τόσοι πολλοί “δάσκαλοι”, που μπορούν να συμβάλουν αποτελεσματικά στην επίτευξη αυτού του στόχου και πρωτίστως οι γονείς.
Επινοήστε διάφορους τρόπους για να διδάσκετε το παιδί σας όλη τη διάρκεια της ημέρας. Για παράδειγμα, η μαγειρική συνδυάζει ορισμένα στοιχεία από τα μαθηματικά  τη τέχνη και την επιστήμη. Χρησιμοποιήστε την ευκαιρία που σας δίνεται την ώρα που μαγειρεύετε το βραδινό φαγητό, για να του διαβάζετε και να εφαρμόζετε τις οδηγίες της παρασκευής του, να  του μιλάτε για αναλογίες και κλάσματα, να κάνετε διάφορες υποθέσεις (πχ. ‘’Τι θα συμβεί όταν χτυπήσω τα ασπράδια των αβγών;”) και να εξετάζετε  τα αποτελέσματα τους.

7. Να Αναλαμβάνετε τη Πρωτοβουλία

Τα παιδιά μαθαίνουν με το παράδειγμα. Επιτρέψτε στα παιδιά σας να διακόψουν  την ανάγνωσή σας, για να σας ζητήσουν να τους δώσετε διευκρινίσεις, ή να τους λύσετε απορίες, σχετικές με το κείμενο που τους διαβάζετε. Βρείτε το χρόνο για να τους μάθετε μια καινούρια δεξιότητα και να συζητήσετε μαζί τους κάποια εμπειρία τους. Καθίστε και υπολογίστε τους λογαριασμούς που πρέπει να εξοφλήσετε , ή κάνετε κάποια άλλη δουλειά του σπιτιού, για όσο διάστημα ασχολούνται αυτά με τη μελέτη των μαθημάτων τους.
Εφόσον επιδεικνύετε ισχυρή προσήλωση στο εργασιακό σας ήθος και τη πιστή τήρηση των υποχρεώσεών σας, και συνεχώς αναζητάτε τις ευκαιρίες για τη προαγωγή της δικής σας μάθησης, είναι βέβαιο ότι και τα παιδιά σας θα αρχίσουν να ακολουθούν το παράδειγμά σας και να διαμορφώνουν στο τρόπο της ζωής τους την ίδια συμπεριφορά με εσάς.

8. Να Συζητάτε Μαζί του Συχνά

Γνωρίζετε το πώς αισθάνεται και τη γνώμη έχει το παιδί σας για τη τάξη του,
τη δασκάλα του, και τους συμμαθητές του; Αν όχι, ρωτήστε το. Συζητήστε μαζί του για το τι του αρέσει και τι δεν του αρέσει από το σχολείο του. Δώστε του την ευκαιρία να εκφράζει κάθε ημέρα,  τα συναισθήματά, τις ανησυχίες και το άγχος του, και τον ενθουσιασμό ή τις απογοητεύσεις του, και συνεχίστε να το στηρίζετε και να το ενθαρρύνετε, επαινώντας το όχι μόνο για τις επιτυχίες του, αλλά και τις προσπάθειές του.

9. Να του Δείχνετε το Συνεχές Ενδιαφέρον Σας

Να μη περιορίζετε την συνεχή υποστήριξη του παιδιού σας, η οποία θα πρέπει να συμπεριλαμβάνει και την ουσιαστική συμβολή και των δασκάλων του. Να συναντιέστε συχνά με τους δασκάλους του, και να διατηρείτε τακτική επικοινωνία μαζί τους, μέσω του τηλεφώνου, ή του ηλεκτρονικού ταχυδρομείου, έτσι ώστε να μπορείτε να συζητάτε μαζί τους τις οποιασδήποτε ανησυχίες τους, μόλις αυτές  προκύψουν. Αυτή η τακτική, όχι μόνο θα ανοίξει το δρόμο για να υποβάλετε ερωτήσεις που αφορούν το παιδί σας, αλλά θα δώσει  και στους δασκάλους την άνεση να σας καλούν κάθε φορά που θα τους απασχολεί η συμπεριφορά, ή  η σχολική επίδοση του παιδιού σας.

10. Να Πιστεύετε και να Αναμένετε την Επιτυχία του

Ο σημαντικότερος ίσως τρόπος για να στηρίξετε και να ενθαρρύνετε τις προσπάθειες του παιδιού σας στο σχολείο είναι να εμπιστεύεστε τις ικανότητές του και να προσβλέπετε στην επιτυχία του. Αυτό δεν σημαίνει ασφαλώς ότι έχετε την απαίτηση να είναι ο καλύτερος μαθητής, ή ο καλύτερος  καλλιτέχνης.  Μάλλον, αφήστε το να γνωρίζει ότι περιμένετε να καταβάλει “τα δυνατά” του , ώστε να νοιώθει υπερήφανο, για αυτό που κάνει και του τι μπορεί να επιτύχει.
Εφόσον καταστήσετε αυτή σας τη προσδοκία ξεκάθαρη και προσφέρετε στο παιδί σας ένα υποστηρικτικό οικογενειακό περιβάλλον που ενθαρρύνει και προάγει τη μάθηση του, τότε θα έχει αυτό μεγαλύτερη πιθανότητα να προσπαθήσει να  καταβάλει κάθε δυνατή προσπάθεια για να μπορέσει να γίνει ένας “αρκετά καλός” μαθητής .

Five ways you can help your child succeed this school year

1. Make sure they get enough sleep Getting enough sleep is critical for success in school. A lack of sleep can create difficulties with concentration, memory, and motivation. Try encouraging your child to engage in relaxing activities before bed, such as reading or listening to calming music, and avoid using screens for at least one hour before bedtime. Learn more about healthy sleep habits here.

2. Encourage healthy eating Preparing a nutritious and appealing lunch can be a challenge. Children need a variety of foods each day, including snacks. Offer snacks that are high in energy. Make time for a full and hearty breakfast before kids leave for school, so that they can stay active and concentrate throughout the school day. Get more tips on healthy eating and healthy snacks.

3. Read with them This school year, consider making reading part of your family’s regular routine. Children who are learning to read need practice. Regular reading at home gives them the chance to show off their skills and provides a safe place for them to practice. Getting a library card for your child and visiting the library regularly is a great way promote reading. Caring for Kids shares more ways to encourage reading in school-aged children.

4. Help foster their self-esteem Your child’s self-esteem affects how well they do day-to-day. It influences their relationships and impacts how they do in school and social situations. Children with positive self-esteem are generally happier, make friends easier, and enjoy new activities. Supporting your child and offering genuine praise is just one of the ways you can help foster their self-esteem. It’s important to not over-praise every accomplishment as it takes away from the things they succeed at and put real effort into. Get more tips on fostering your child’s self-esteem here.

5. Get active

Physical activity has benefits at every age. It helps kids do better in school, keep a healthy body weight, and improves their mood and self-esteem. Children and youth need at least 60 minutes of moderate-to-vigorous-intensity physical activity every day. Including the whole family in regular physical activity can make it easier. Bike rides and hikes are fun things to do together. Visit Caring for Kids for more ideas.

Η πρώτη μέρα στο σχολείο! - What the first day of school looks like

Η έναρξη της σχολικής χρονιάς είναι ένα σημαντικό γεγονός για τα παιδιά αλλά και τους γονείς. Η πρώτη μέρα στο σχολείο συνήθως συνοδεύεται από έντονα συναισθήματα για τους μικρούς μαθητές. Εκτός από την προσμονή και τον ενθουσιασμό, πολλές φορές κυριαρχεί το άγχος και ο φόβος που εκδηλώνεται με διάφορους τρόπους, όπως ξέσπασμα σε κλάματα, εκρήξεις θυμού, σωματικά ενοχλήματα ή και άρνηση του παιδιού να πάει στο σχολείο. 

 While the start of the school year differs by country, the first day back is normally a big day no matter where you're from. It's usually marked by excitement — or perhaps some dread if you don't want to give up your vacation — and a bit of fanfare.

 
Σημαντικές μεταβάσεις για τα παιδιά προσχολικής και σχολικής ηλικίας είναι η έναρξη της φοίτησης στον παιδικό σταθμό ή το νηπιαγωγείο, η μετάβαση από το νηπιαγωγείο στο δημοτικό και μετέπειτα στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση, η αλλαγή σχολείου που συχνά μπορεί να συνυπάρχει και με μια πιο γενικευμένη αλλαγή στη ζωή του παιδιού (π.χ. αλλαγή πόλης).

Η μετάβαση και η προσαρμογή στο σχολικό περιβάλλον συνοδεύεται από νέες απαιτήσεις και προκλήσεις για το παιδί. H προσαρμογή του ατόμου αναφέρεται στην τάση και την ικανότητα του να εξοικειώνεται και να εναρμονίζεται δυναμικά και δημιουργικά προς κάθε αλλαγή του κοινωνικού περιβάλλοντος .

Μια σημαντική πρόκληση που καλούνται να αντιμετωπίσουν τα παιδιά με την έναρξη της σχολικής χρονιάς είναι ο αποχωρισμός από τους γονείς και την ασφάλεια του οικογενειακού περιβάλλοντος. Χρειάζεται να μάθουν να αλληλεπιδρούν και να συνυπάρχουν με άλλα άτομα

που δεν γνωρίζουν και έχουν διαφορετική προσωπικότητα, εμπειρίες και ανάγκες. Πιθανά βιώνουν πρωτόγνωρα συναισθήματα που δεν ξέρουν πώς να εκφράσουν και να διαχειριστούν. Καλούνται να συμμορφωθούν με νέους και πιο απαιτητικούς κανόνες. Θέτουν νέους στόχους όπως το να αποκτήσουν καινούριες γνώσεις και να διακριθούν ή να αξιολογηθούν για αυτές και έρχονται αντιμέτωπα με πιο απαιτητικές προσδοκίες των γονιών και των δασκάλων τους.

Η προσαρμογή, συνήθως, χαρακτηρίζεται ως επιτυχημένη όταν το παιδί απολαμβάνει το χρόνο που περνάει στο σχολείο και σταδιακά βελτιώνει τις δεξιότητες του. Αντίθετα, μια ανεπαρκής μετάβαση και προσαρμογή υποδεικνύεται από άγχος, αποφυγή και αρνητική διάθεση για το σχολείο . Έτσι, για μεγαλύτερο ή μικρότερο διάστημα, κάποια παιδιά μπορεί να κλαίνε, άλλα μπορεί να εμφανίσουν δυσκολίες στον ύπνο, να γίνονται επιθετικά ή μελαγχολικά, να παρουσιάζουν αλλαγές στις διατροφικές τους συνήθειες ή να παλινδρομούν σε συμπεριφορές που είχαν σε μικρότερες ηλικίες. Όλες αυτές οι αντιδράσεις είναι φυσιολογικές στην περίοδο της προσαρμογής και θα υποχωρήσουν σταδιακά αν το παιδί βιώνει καθημερινά ένα ευχάριστο, σταθερό και προβλέψιμο πρόγραμμα το οποίο δημιουργεί μια αίσθηση σιγουριάς και ασφάλειας .

Οι παράγοντες που επηρεάζουν την προσαρμογή του παιδιού

Η προσαρμογή του παιδιού εξαρτάται από παράγοντες όπως οι προηγούμενες εμπειρίες αποχωρισμού, η ιδιοσυγκρασία του και το αναπτυξιακό του στάδιο, η προετοιμασία του για το σχολείο, τα συναισθήματα και τη στάση των γονέων σχετικά με το γεγονός ότι το παιδί τους ξεκινά το σχολείο. Επιπλέον παράγοντες που υποστηρίζεται ότι επηρεάζουν τη θετική προσαρμογή είναι ο κοινωνικός, ο ακαδημαϊκός και ο τομέας της συμπεριφοράς. Πιο συγκεκριμένα, η κατάκτηση ακαδημαϊκών επιτευγμάτων, τα κίνητρα του παιδιού και το αίσθημα αυτό-αποτελεσματικότητας του. Ακόμη, στον κοινωνικό τομέα, οι σχέσεις με τους συνομηλίκους, το αίσθημα του ανήκειν, η αποδοχή από την ομάδα και η ποιότητα των διαπροσωπικών σχέσεων. Τέλος, σχετικά με την συμπεριφορά, ο βαθμός ανάπτυξης του αυτοελέγχου και της διατήρησης της προσοχής και η ικανότητα συναισθηματικής αυτορρύθμισης του παιδιού είναι καθοριστικοί παράγοντες για την προσαρμογή του . Ένας ακόμη σημαντικός παράγοντας για την προσαρμογή στο σχολείο είναι η εικόνα που το παιδί έχει για τον εαυτό του και αυτή που διαμορφώνει μέσω της αλληλεπίδρασης με τους συμμαθητές, τους δασκάλους και το σχολικό περιβάλλον .

Τι μπορούν να κάνουν δάσκαλοι και γονείς για να διευκολύνουν την προσαρμογή του παιδιού

Το παιδί που φοιτά για πρώτη φορά στο σχολείο είναι σημαντικό να νιώσει το ενδιαφέρον και την κατανόηση του δασκάλου. Για να βοηθήσουμε ένα παιδί να αποχωριστεί ευκολότερα το γονιό είναι βοηθητικό να χρησιμοποιηθεί το δυναμικό της ομάδας της τάξης για να ενταχθεί το παιδί πιο εύκολα στο σχολικό περιβάλλον. Το παιχνίδι με τους συμμαθητές μπορεί να δημιουργήσει ένα αίσθημα ασφάλειας, ενσωμάτωσης και αποδοχής. Η συμβολή του εκπαιδευτικού και το χτίσιμο της σχέσης με το παιδί είναι ιδιαίτερης σημασίας και είναι σημαντικό να χαρακτηρίζεται από εμπιστοσύνη, ενσυναίσθηση και αλληλοσεβασμό.

Οι γονείς χρειάζεται να είναι ευέλικτοι και υπομονετικοί προετοιμάζοντας το παιδί για την έναρξη της σχολικής χρονιάς. Κάποιες μέρες πριν την έναρξη μπορούν να επισκεφθούν και να περιηγηθούν στο χώρο του σχολείου μαζί με το παιδί, γνωρίζοντας τους δασκάλους και συζητώντας για τους χώρους του σχολείου και τα πράγματα που θα κάνει το παιδί εκεί. Ακόμη και η βόλτα έξω από το χώρο του σχολείου και η συζήτηση για τα παραπάνω θα βοηθήσουν στην εξοικείωση του παιδιού και συνεπώς στη διευκόλυνση της προσαρμογής του. Μέσα από αυτές τις συζητήσεις το παιδί μπορεί να εκφράζει προβληματισμούς και απορίες που είναι σημαντικό να ακούσουν οι γονείς και να απαντήσουν κατάλληλα. Συχνά, οι προβληματισμοί αφορούν τα πρακτικά πράγματα που κάνει ένα παιδί στο σχολείο και το πώς τα κάνει όπως και ανησυχίες για τον αποχωρισμό από τους γονείς. Μέσω του παιχνιδιού μπορείτε να συζητήσετε για υποθετικά σενάρια που αφορούν τη σχολική ζωή «τι θα έκανε κάποιος αν….», φροντίζοντας όμως να μην υπερφορτωθεί το παιδί με περιττές πληροφορίες και λαμβάνοντας υπόψη τους δικούς του προβληματισμούς και όχι τις δικές μας ανησυχίες.

Πολύ βοηθητικό είναι το να φτιάξετε μαζί με το παιδί ένα πλάνο για την πρώτη μέρα συμπεριλαμβάνοντας βήμα-βήμα το πρόγραμμα που θα ακολουθήσει. Επειδή τα παιδιά της πρώτης παιδικής ηλικίας δεν έχουν κατακτήσει ακόμα μια ανεπτυγμένη αίσθηση του χρόνου είναι καλό να χρησιμοποιείτε συγκεκριμένα ορόσημα από τη ρουτίνα τους (π.χ. το μεσημεριανό φαγητό). Απαραίτητο είναι να μείνουν και οι γονείς συνεπείς στο πρόγραμμα αυτό και να ενημερώσουν/προετοιμάσουν το παιδί για τη στιγμή του αποχωρισμού με ειλικρίνεια.

Στην περίπτωση που το παιδί είναι αναστατωμένο ή στενοχωρημένο μπορείτε να αναγνωρίσετε το συναίσθημα του χωρίς να του ζητήσετε να το καταστείλει λέγοντας του ότι το καταλαβαίνετε. Παράλληλα, μπορείτε να του δώσετε μια ρεαλιστική εξήγηση και παραδείγματα είτε από τις δικές σας είτε από τις δικές του εμπειρίες που νιώσατε/ένιωσε έτσι στο παρελθόν και η διαχείριση ήταν αποτελεσματική τονίζοντας τα θετικά που θα ακολουθήσουν μέσα στη σχολική μέρα και μετέπειτα στο σπίτι. Σε τέτοιες στιγμές φόρτισης είναι σημαντικό να μην πέσουμε στην παγίδα ταύτισης του σχολείου με μια ανταμοιβή ή απειλή για το παιδί αλλά να περάσουμε το μήνυμα ότι η φοίτηση στο σχολείο είναι ανεξάρτητη από τη συμπεριφορά του αλλά ταυτόχρονα και ένα μέρος που με τον καιρό θα νιώσει ασφαλής.

Κλείνοντας, είναι σημαντικό να θυμόμαστε ότι η απροθυμία και η άρνηση των παιδιών να πάνε σχολείο, ιδιαίτερα τις πρώτες μέρες της φοίτησης τους, είναι αντιδράσεις φυσιολογικές και συνήθως υποχωρούν με το πέρασμα του χρόνου. Ωστόσο, ακραίες εκδηλώσεις σχολικής άρνησης, σωματικά ενοχλήματα που επιμένουν και ταυτίζονται με τη σχολική ζωή ή αλλαγές στη συμπεριφορά του παιδιού που επηρεάζουν τη λειτουργικότητα του και επιμένουν για μεγάλο χρονικό διάστημα μπορεί να αποτελούν ενδείξεις ψυχοσυναισθηματικών δυσκολιών και είναι σημαντικό να μιλήσετε άμεσα με το δάσκαλο, το σχολικό σύμβουλο ή έναν ειδικό ψυχικής υγείας.

Πηγή : Το χαμόγελο του παιδιού , etc .